Auto Civil Nº 88/2011, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 6, Rec 4077/2010 de 29 de Abril de 2011

Encabezamiento

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 6

PONTEVEDRA

AUTO: 00088/2011

AUDIENCIA PROVINCIAL

SECCIÓN SEXTA

SEDE EN VIGO

Rolo civil: 4077/2010

Procedemento de orixe: Xurisdicción Voluntaria 1319/2008

Órgano de procedencia: Instancia núm. 3 de Vigo

A Sección Sexta da Audiencia Provincial de Pontevedra con sede en Vigo, composta polos maxistrados D. Julio Picatoste Bobillo Presidente, D. Juan Manuel Alfaya Ocampo e D. Eugenio Francisco Míguez Tabarés, pronunciou

NO NOME DO REI

o seguinte

AUTO NUM.88/2011

Vigo vinte e nove de abril de dous mil once.

VISTOS en grao de apelación, ante a Sección Sexta da Audiencia Provincial de Pontevedra, os autos de Xurisdicción Voluntaria 1319/2008, procedentes do Xulgado de 1ª Instancia Núm. 3 de Vigo ós que correspondeu o rolo 4077/2010, nos que aparece

como parte apelante e demandado o Ministerio Fiscal e Como parte apelada e demandante D. Nazario .

É o maxistrado relator D. Juan Manuel Alfaya Ocampo , quen expresa o parecer da Sala.

Antecedentes

Primeiro: O Xulgado de 1ª Instancia nº 3 de Vigo, con data do 16/11/2009, ditou un auto coa seguinte parte dispositiva:

"Se declara único y universal heredero abintestato de Dña Virtudes a su sobrino D. Nazario ".

Segundo : Contra o dito auto, o Ministerio Fiscal, presentou un recurso de apelación que foi admitido en ámbolos efectos, consonte o disposto no artigo 455 da Lei de Axuizamento Civil (LAC ).

Terceiro: Na tramitación desta instancia cumpríronse tódalas prescricións e termos legais.

Fundamentos

Unico.- Acollemos o recurso de apelación formulado polo Ministerio Fiscal contra o auto ditado polo Xulgado de Primeira instancia, que declara como único e universal herdeiro da difunta, Virtudes, ao seu sobriño, o promovente do expedente , Nazario, estimación da apelación que procede dado que, tal como atinadamente advirte aquel recorrente, parente non ostentaba a condicion de herdeiro daquela primeira ao tempo da súa morte, senón a súa irmá, Felisa .

En efecto , e sen necesidade de máis amplas e complexas reflexións de orde xurídica , sabido é que o intre determinante da sucesión o constitúe o do pasamento do causante , tanto para a vertente obxectiva da sucesión, é dicir, a herdanza, e neste senso o artº 659 do Código Civil senta que a herdanza abrangue todos os bens , dereitos e obrigas dunha persoa que non se extingan "pola súa morte", como para a súa consideración subxectiva, ou se se está preferir , para determinar as persoas con dereito a suceder, de conformidade cos artigos 657, cando dispón que os dereitos de sucesión dunha persoa transmítense desde o momento "da súa morte" , 661, ao sinalar que os herdeiros suceden ao difunto polo só feito "da súa morte", e, en fin, 912, ao establecer por igual "cando ún morre" como a referencia temporal para a sucesión intestada. Pois ben, se esto é así, como o día 26 de marzo de 2008, no que faleceu Virtudes , non había nin descendentes, nin ascendentes, e estaba divorciada do seu home, e tan só tiña un parente colateral vivo, a súa irmá, Felisa , ésta, como parente colateral máis próximo, era a única herdeira daquella, sen que podera selo entón o promotor do expedente de declaración de herdeiros ab intestato, fillo de Felisa . Ou por decilo doutro xeito, a condición de herdeiro de Nazario pasaba porque a súa nai, Felisa, premorise a Virtudes, o que non aconteceu.

Por todo o exposto , e pola autoridade que a este Tribunal lle outorgan a Constitución e o pobo español,

Fallo

Ao estimarmos o recurso de apelación formulado polo Ministerio Fiscal contra o auto ditado polo Xulgado de Primeira Instancia núm. 3 de Vigo o día 16/11/2009, declaramos como única e universal herdeira de Virtudes , falecida o día 26 de marzo de 2008, a súa irmá, Felisa .

Esta é a nosa resolución, que asinamos, e que se redacta en galego consonte o establecido no art. 3.2 e 3 da Constitución española ; no art. 5.1, 2 e 3 do Estatuto de autonomía para Galicia , aprobado pola Lei orgánica 1/1981, do 6 de abril ; e nos arts. 1, 2, 6.3, e 7.2 e 3 da Lei 3/1983, do 15 de xuño, da Comunidade Autónoma de Galicia, de normalización lingüística.

Notifíqueselles esta Resolución ás partes, informándoas de que contra ela non cabe recurso ordinario ningún.