Auto Penal Nº 126/2008, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 136/2008 de 25 de Marzo de 2008

Encabezamiento

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2

PONTEVEDRA

AUTO: 00126/2008

AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRA

Sección núm. 002

Rolo: 0000136 /2008 MJ

Procedencia: JDO.1A.INST.E INSTRUCCION N.2 de CAMBADOS

Proc. de orixe: DILIGENCIAS PREVIAS PROC. ABREVIADO nº 0001384 /2007

Maxistrados

Don José Juan Ramón Barreiro Prado, Presidente

Dona Mª Mercedes Pérez Martín Esperanza

Dona Rosario Cimadevila Cea

A U T O NÚM. 126

Pontevedra, vinte e cinco de marzo de dous mil oito

Antecedentes

Primeiro. Na causa arriba mencionada o Xulgado de Instrución núm. 2 de Cambados ditou o auto do 9 de novembro de 2007 no que se decretaba o sobresemento libre das dilixencias previas coa declaración das custas de oficio por prescripción da infracción criminal.

Segundo. Contra o dito auto a procuradora Raquel Santos García, na representación de Primitivo , formulou recurso de reforma, que foi admitido e tramitado conforme á LACr., ditándose auto do 1 de febreiro que o desestimaba. Admitido o recurso de apelación subsidiariamente interposto, remitíronse as actuacións a esta Audiencia para resolver.

Expón o parecer da Sala o maxistrado relator don José Juan Ramón Barreiro Prado.

Fundamentos

Único.- Os feitos narrados polo agora apelante Primitivo na querela que formulou contra Saboyal, S.L., e Juan Miguel , atoparíanse viciados do instituto da prescrición.

Por unha banda, porque o propio querelante partía da consideración daqueles como constitutivos dun delito de estafa básico do artigo 248 do Código penal e, en consecuencia, sendo a pena sinalada para tal delito a de seis meses a tres anos de prisión ( artigo 249 do Código penal ), sería aplicable a prescrición de tres anos ( artigo 131, apartado 1, parágrafo sexto, do Código penal ), por tratarse dun delito menos grave ( artigo 33.3.a do Código penal ), e ao ocorreren os feitos o 22 de agosto de 2002, cando se presentou a querela o 5 de novembro de 2007, xa pasaran máis de cinco anos.

E por outra banda, porque a existencia dunha escritura pública de empréstito con garantía hipotecaria sobre a vivenda propia non subsume xa os feitos na estafa cualificada do artigo 250.1.1º do Código penal , para os efectos de poder estender o prazo de prescrición ( artigo 131.1, parágrafo cuarto, do Código penal ), como pon de relevo o Ministerio Fiscal no seu informe de oposición á impugnación do querelante con cita de xurisprudencia do Tribunal Supremo, á que cabería engadir, por máis recente, a SAP de Barcelona 574/2007, do 27 de xuño .

Máis aínda: como apunta o fiscal, por ningures resultou demostrado que o querelado tivese coñecemento do suposto desequilibrio mental do querelante (separado da Garda Civil non por iso, senón por un delito de suborno) para aproveitarse do mesmo, máxime tendo en conta a mediación dun notario no outorgamento da escritura pública, que antes debeu comprobar as circunstancias persoais de Primitivo e, incluso, a formulación da presente querela con outorgamento dos correspondentes poderes.

Confírmase así a resolución xudicial contra a que se apela.

Vistos os artigos de xeral e pertinente aplicación.

Fallo

DESESTIMAR o recurso de apelación formulado pola representación procesual de Primitivo , fronte o auto do 9 de novembro de 2007, ditado polo Xulgado de Instrución núm. 2 de Cambados nas dilixencias previas núm. 1384/07 , e confirmar a devandita resolución nos seus termos.

Devólvanselle as actuacións ó xulgado de procedencia xunto cun testemuño da presente resolución, contra a que non cabe ningún recurso, para a súa notificación e cumprimento.

Únase un testemuño desta resolución ós autos correspondentes e ó rolo de Sala.

Así, por medio deste auto, o acordamos, mandamos e asinamos.