Auto Penal Nº 227/2006, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 49/2006 de 18 de Mayo de 2006

Encabezamiento

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2

PONTEVEDRA

AUTO: 00227/2006

AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRA

Sección nº 002

Rolo: 0000049/2006 MJ

Órgano Procedencia: XDO. VIXILANCIA PENITENCIARIA N. 2 de PONTEVEDRA

Proc. Orixen: EXPEDIENTES XENÉRICOS nº 0000855/2006

AUTO Nº 227

==========================================================

Ilmos.Sres.:

Presidente

Don José Juan Ramón Barreiro Prado

Maxistrados

Don Luciano Varela Castro

Dona Rosario Cimadevila Cea

==========================================================

Pontevedra, a dezaoito de maio de dous mil seis

Antecedentes

Primeiro.- Por auto de data 16 de marzo de 2006, o Xdo. Vixilancia Penienticiaria nº 2 de Pontevedra , desestimou o recurso de reforma fronte a providencia de data 16 de febreiro de 2006 a cal non admitiu a trámite o expediente por falta de competencia ao non atoparse o solicitante ingresado en ningún centro penitenciario dependente do xulgado e todo elo sin perxuizo de que, no caso de que ingrese poda efectuar no seu momento as solicitudes que a o seu dereito convengan.

Segundo.- Contra dita resolución polo Letrado Sr. Antonio Calvar Carballo-Pérez del Río en defensa de Victorino interpuso recurso de apelación ante o Xulgado, o cal foi admitido, remitindo o expediente a este Tribunal para resolución do mesmo.

Expón o parecer de Sala o Magistrado Relator don José Juan Ramón Barreiro Prado.

Fundamentos

ÚNICO.- No primeiro dos escritos que Victorino dirixiu ao Xulgado de Vixilancia Penitenciaria nº 2 dos de Galicia (Pontevedra) referíase que, a medio do mesmo, pretendíase incoar o procedemento en virtude do apartado noveno da disposición adicional quinta da LOPX , ante a posible inminente remisión ao establecemento penitenciario de A Lama e, en consecuencia, con anterioridade á probable manifestamente inxusta entrada do devandito no centro de mención.

A cita da referida disposición legal (onde non se regula ningún procedemento senón a tramitación do recurso de apelación a que se refire a mesma adicional 5ª da LOPX), e o feito de que polo Secretario do Xulgado de Vixilancia Penitenciaria se constatase que Victorino xa fora excarcerado o 18 de novembro de 2004, non figurando, a data de 16 de febreiro de 2006, ingresado en ningún establecemento penitenciario, foi o que levou á Xuíz a quo a dictar a providencia da última indicada data segundo a cal, non se admitía a trámite o expedente por falta de competencia e sen prexuízo de que, caso de ingreso nalgunha cárcere da xurisdicción do Xulgado se efectuase a solicitude correspondente.

O intentado recurso de reforma foi rexeitado e, agora, o de apelación deberá correr a mesma sorte negativa.

Ben sinxelamente só dicir que, con plena asunción dos argumentos xurídicos da instancia verbo da incompetencia do Xulgado a quo para resolver no presente caso, amais, débese engadir que peticións do teor tales como a "concesión de la Liberdade Condicional consecuencia de la progresión de gado -segundo a tercero-, nuevo cómputo de la pena que se debería de haber acordado a consecuencia de ...", corresponderíanlle, no seu caso ao Tribunal sentenzador máis non ao Xulgado de Vixilancia Penitenciaria (no mesmo sentido, o auto desta mesma Sección 2ª da AP de Pontevedra do 11 outubro 2005 , no que xa reflectiamos a doutrina que se tiraba do Acordo do Pleno non Xurisdiccional da Sala 2ª do Tribunal Supremo do 28 de xuño de 2002, da súa sentenza 671/2002, do 9 de xullo, e do auto do 5 de abril de 2003 )

Por todo o anterior, rexéitase a impugnación deducida perante esta alzada.

Fallo

DESESTIMAR o recurso de apelación interposto pola defensa de Victorino , contra o Auto ditado polo Xulgado de Vixilancia Penitenciaria nº 002 de Pontevedra, con data 16 de marzo de 2006 , confirmando a expresada resolución, en tódolos seus extremos.

Acheguese testemuño desta resolución ao Rolo de Sala e ao procedemento que se devolverá orixinal ao Xulgado da súa procedencia, para súa notificación as partes personadas e ao Ministerio Fiscal e para súa eficacia e execución.

Así por este noso auto acordámolo, mandámolo e asinámolo.