Última revisión
31/01/2007
Auto Penal Nº 37/2007, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 6/2007 de 31 de Enero de 2007
GPT Iberley IA
Copiloto jurídico
Relacionados:
Tiempo de lectura: 6 min
Orden: Penal
Fecha: 31 de Enero de 2007
Tribunal: AP - Pontevedra
Ponente: BARREIRO PRADO, JOSE JUAN RAMON
Nº de sentencia: 37/2007
Núm. Cendoj: 36038370022007200089
Encabezamiento
AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2
PONTEVEDRA
AUTO: 00037/2007
AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRA
Sección núm. 002
Rolo: 0000006 /2007
Procedencia: XDO. VIXILANCIA PENITENCIARIA N. 2 de PONTEVEDRA
Proc. de orixe: EXPEDIENTES XENERICOS nº 0000832 /2006
Maxistrados
Don José Juan Ramón Barreiro Prado, Presidente
Don Luciano Varela Castro
Dona Rosario Cimadevila Cea
AUTO NÚM. 37/07.
Pontevedra, trinta e un de xaneiro de dous mil sete
Antecedentes
Primeiro. Na causa arriba mencionada o Xulgado de VIXILANCIA PENIT. Nº 2 de Galicia con sede en Pontevedra, proferiu o auto en data 19 de abril de 2006 , polo que denegaba a progresión do segundo ao terceiro grado a Obdulio .
Segundo. Contra o dito auto a procuradora dona Francisca Mª Rodríguez Ambrosio, na representación de Obdulio , formulou recurso de apelación, e admitido a trámite, remitíronse a este Tribunal para resolución do mesmo.
Expón o parecer da Sala o maxistrado relator don José Juan Ramón Barreiro Prado.
Fundamentos
ÚNICO.- O recurso de apelación formulado polo interno Obdulio remataba por interesar a concesión de progresión de segundo a terceiro grao e o inmediato outorgamento da liberdade condicional.
Por notoriamente afectar ao presente caso, cómpre aquí reproducir a seguinte resolución:
"ACUERDO DEL PLENO NO JURISDICCIONAL DE LA SALA SEGUNDA DEL TRIBUNAL SUPREMO, ADOPTADO EN SU REUNIÓN DEL DÍA 28.06.02.
SEGUNDO PROGRESIÓN AL TERCER GRADO DE TRATAMIENTO CON CRITERIO FAVORABLE AL OTORGAMIENTO DE LA LIBERTAD CONDICIONAL, INTERPRETACIÓN DEL ART. 82.1 3º LOPJ (EN SU REDACCIÓN ACTUAL PROCEDENTE DE LA LO 7/1988, DE 28 DE DICIEMBRE ) EN RELACIÓN CON LA DISPOSICIÓN ADICIONAL 5ª, APARTADO 2, DE LA MISMA LOPJ Y EL ARTÍCULO 72.1º DE LA LEY GENERAL PENITENCIARIA). ACUERDO: "LAS RESOLUCIONES DEL JUEZ DE VIGILANCIA PENITENCIARIA RELATIVAS A LA CLASIFICACIÓN DE LOS PENADOS SON RECURRIBLES EN APELACIÓN (Y QUEJA) ANTE EL TRIBUNAL SENTENCIADOR ENCARGADO DE LA EJECUCIÓN DE LA CONDENA".
En recta interpretación e aplicación do amentado Acordo téñense dictado xa non poucas resolucións e, entre estas, a xeito de exemplo, o Auto do TS 671/2002, do 9 de xullo , e as AA.PP. de Valencia (sección 1ª) a medio do auto 295/2003, do 30 de xullo, e de Madrid (sección 5ª) no seu auto 1339/2003, do 10 de xuño . E o mesmo Tribunal Supremo con plena ratificación so seu devandito Acordo do ano 2002, no Auto do 5 de abril de 2003 , expresábase nos seguintes termos "Este Tribunal de casación consciente del vacío legal y de la ausencia de una línea interpretativa de esta Sala, estima oportuno sentar unos criterios resolutivos, que sirvan de orientación en lo sucesivo: 1) Siempre se debe partir de que la competencia para ejecutar la sentencia, atribuida por ley al Tribunal sentenciador, cuando concurran varios de los que dictaron las sentencias que se ejecutan, debe ostentarla un solo órgano judicial. El cambio de Tribunal ejecutor será siempre excepcional. 2) En la colisión competencial entre Juzgados de lo Penal y Audiencias, deben prevalecer en la asunción de competencia, estas últimas, no sólo por ofrecer, como Tribunal colegiado, mayores garantías de acierto, sino porque en el organigrama estructural de la Administración de Justicia, las Audiencias Provinciales constituyen funcionalmente los órganos superiores o de apelación de los Juzgados de Vigilancia penitenciaria ( art. 82.1.3º LOPJ ). 3) Cuando sólo concurren como órganos ejecutivos Juzgados de lo Penal, o sólo Secciones diversas, bien de la misma Audiencia o de Audiencias diferentes, la competencia deberá ostentarla quien dictó la sentencia con pena mayor o de mayor duración. Cierto apoyo de tal criterio lo podemos hallar en el orden de prelación de las distintas condenas a efectos de su ejecución. Si se establece un orden de gravedad ( art. 75 Codigo Penal ), ese orden debe dar la pauta para resolver el conflicto. Con dicho criterio se da seguridad y fijeza en la solución del problema, evitando variaciones competenciales provocadas por el penado o por la administración penitenciaria, según se asigne al penado a uno u otro Centro de cumplimiento. En nuestro caso, la Sección 1ª de la Audiencia de Burgos, dictó la sentencia con mayor pena privativa de libertad. También por esta vía la competencia para conocer quedaría definitivamente fijada". Lémbrese, ademais, que o número 2 da disposición adicional quinta da Lei Orgánica do Poder Xudicial , á letra expresa que "Las resoluciones del Juez de Vigilancia Penitenciaria en materia de ejecución de penas serán recurribles en apelación y queja ante el tribunal sentenciador, excepto cuando se hayan dictado resolviendo un recurso de apelación contra resolución administrativa que no se refiera a la clasificación del penado. En el caso de que el penado se halle cumpliendo varias penas, la competencia para resolver el recurso corresponderá al juzgado o tribunal que haya impuesto la pena privativa de libertad más grave, y en el supuesto de que coincida que varios juzgados o tribunales hubieran impuesto pena de igual gravedad, la competencia corresponderá al que de ellos la hubiera impuesto en último lugar".
En consecuencia, ao estarmos en presenza dun intento de progresión de grao, non pronunciándose por esta esta sección 2ª da Audiencia Provincial de Pontevedra as sentenzas pola que o apelante, como interno no centro penitenciario de A Lama- Pontevedra, se atopa cumprindo condena, pronunciándose pola Sección 5ª desta mesma Audiencia Provincial de Pontevedra a maior condena, procede a declaración de incompetencia para o coñecemento do presente recurso, e a inhibición a favor da Sección 5ª.
Vistos os artigos de xeral e pertinente aplicación.
Fallo
Declararse incompetente para o coñecemento do presente recurso de apelación formulado por Obdulio contra o auto dictado o 19 de abril de 2006 polo Ilmo. Sr. Maxistrado-Xuíz do Xulgado de Vixilancia Penitenciaria nº 2 de Galicia con sede en Pontevedra, no expediente nº 832/06 (rolo de apelación 6/97) e inhibirse a favor da Sección 5ª desta mesma Audiencia Provincial a través do Xulgado a quo para o seu coñecemento e debida constancia.
Acheguese testemuño desta resolución ao Rolo de Sala e ao expedente que se devolverá orixinal ao xulgado da súa procedencia.
Así por o noso auto o acordamos, mandamos e asinamos.
Así, por medio deste auto, o acordamos, mandamos e asinamos.
