Auto Penal Nº 518/2011, A...re de 2011

Última revisión
05/09/2011

Auto Penal Nº 518/2011, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 290/2011 de 05 de Septiembre de 2011

nuevo

GPT Iberley IA

Copiloto jurídico

Relacionados:

Tiempo de lectura: 8 min

Orden: Penal

Fecha: 05 de Septiembre de 2011

Tribunal: AP - Pontevedra

Ponente: BARREIRO PRADO, JOSE JUAN RAMON

Nº de sentencia: 518/2011

Núm. Cendoj: 36038370022011200529

Núm. Ecli: ES:APPO:2011:1086A

Resumen:
AGRESIONES SEXUALES

Encabezamiento

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2

PONTEVEDRA

AUTO: 00518/2011 C

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2 de PONTEVEDRA

22522363

Domicilio: ROSALIA DE CASTRO NÚM. 5

Telf: 986.80.51.19

Fax: 986.80.51.14

Modelo: 662000

N.I.G.: 36038 43 2 2006 0011089

ROLLO: APELACION AUTOS 0000290 /2011 C

Juzgado procedencia: XDO. DE INSTRUCION N. 1 de PONTEVEDRA

Procedimiento de origen: DILIGENCIAS PREVIAS PROC. ABREVIADO 0002473 /2006

RECURRENTE: Gines

Procurador/a:

Letrado/a: PABLO ESPINOSA SOTO

RECURRIDO/A: MINISTERIO FISCAL FISCAL

Procurador/a:

Letrado/a:

AUTO 518

==========================================================

ILMOS./AS. SRES./SRAS

DON FRANCISCO JAVIER MENENDEZ ESTEBANEZ, Presidente

MAGISTRADOS

DON JOSE JUAN BARREIRO PRADO

DON LUIS CARLOS REY SANFIZ

==========================================================

En PONTEVEDRA, a cinco de Septiembre de 2011

Antecedentes

Primeiro.- Na causa arriba mencionada o Xulgado de Instrucion uno de Pontevedra ditou un auto con data do 28-7-2011 no que se acordaba prisión provisional comunicada e sen fianza de Gines .

Segundo.- Contra o dito auto na representación procesual de Gines formulou recurso de reforma y subsidiario de apelación, desestimado o primeiro por auto de data 9.8-2011 e, admitido a trámite o de apelación, remitíronse as actuacións a este Tribunal para a súa resolución.

Expón o parecer da Sala o maxistrado relator don JOSE JUAN BARREIRO PRADO.

Fundamentos

Único.- Mediante un auto do 28 de xullo de 2011 a maxistrada xuíza substituta do Xulgado de Instrución número 1 de Pontevedra acordou a prisión provisional comunicada e sen fianza de Gines . Contra o amentado auto recorreu este en reforma, e subsidiariamente en apelación. E por un novo auto do 9 de agosto de 2011, rexeitouse a reforma e admitiuse a trámite perante esta alzada a apelación.

Lembraba o Tribunal Constitucional, na súa sentenza 152/2007, do 18 de xuño, que:

Desde la STC 128/1995 , de 26 de junio, este Tribunal viene afirmando que la prisión provisional es una medida cautelar cuya legitimidad constitucional, en tanto que limitativa del Derecho a la libertad personal ( art. 17.1 C.E. ) de quien aún goza del Derecho a la presunción de inocencia , exige, como presupuesto, la existencia de indicios racionales de la comisión de un delito por parte del sujeto pasivo; como objetivo, la consecución de fines constitucionalmente legítimos y congruentes con la naturaleza de la medida (riesgo de fuga, de obstrucción del normal desarrollo del proceso o de reiteración delictiva); y como objeto, que se la conciba tanto en su adopción como en su mantenimiento como una medida de aplicación excepcional , subsidiaria, provisional y proporcionada a la consecución de dichos fines (por todas, SSTC 128/1995, de 26 de julio, FFJJ 3 y 4; 66/1997, de 7 de abril , FJ 4; 33/1999, de 8 de marzo, FJ 3; 47/2000, de 17 de febrero , FJ 3 ; o más recientemente STC 35/2007, de 12 de febrero, FJ 2 ).

b) Las decisiones relativas a la adopción y mantenimiento de prisión provisional han de expresarse a través de una Resolución judicial motivada, motivación que ha de ser "suficiente y razonable" , entendiendo por tal no la que colma meramente las exigencias del derecho a la tutela judicial efectiva, sino aquélla que respeta el contenido constitucionalmente garantizado del Derecho a la libertad afectado, ponderando adecuadamente los intereses en juego -la libertad de la persona cuya inocencia se presume, por un lado; la realización de la administración de la justicia penal, en atención a los fines que hemos reseñado, por otro- a partir de toda la información disponible en el momento de adoptar la decisión y del entendimiento de la prisión provisional como una medida excepcional, subsidiaria y provisional.

Para ello, obviamente, la Resolución judicial ha de expresar cuál es el presupuesto de la medida y el fin constitucionalmente legítimo perseguido. Y , en relación con la constatación del peligro de fuga, hemos destacado que deberán tomarse en consideración "además de las características y la gravedad del delito imputado y de la pena con que se le amenaza, las circunstancias concretas del caso y las personales del imputado", matizando que si bien en un primer momento la necesidad de preservar los fines constitucionalmente legítimos de la prisión provisional pueden justificar que se adopte atendiendo sólo a circunstancias objetivas como el tipo de delito y la gravedad de la pena, el transcurso del tiempo modifica el valor de este dato en la ponderación y obliga a tomar en consideración las circunstancias personales del sujeto privado de libertad y los datos del caso concreto (por todas , S.S.T.C. 128/1995, de 26 de julio, FJ 4; 66/1997, de 7 de abril, FJ 4; 47/2000, de 17 de febrero, FJ 3; 35/2007, de 12 de febrero, FJ 2 ).

Un bo resumo de tal doutrina fíxoo aínda máis recentemente o mesmo Tribunal Constitucional na súa Sentenza 27/2008 , do 11 de febreiro, posteriormente reiterada polas SSTC 122/2009, do 18 de maio, e 50/2009, do 23 de febreiro . Así:

Por ello la legitimidad constitucional de la prisión provisional exige que su aplicación tenga como presupuesto la existencia de indicios racionales de la comisión de una acción delictiva; como objetivo la consecución de fines constitucionalmente legítimos y congruentes con la naturaleza de la medida; y como fundamento la ponderación de las circunstancias concretas que, de acuerdo con el presupuesto legal y la finalidad constitucionalmente legítima, permitan la adopción de la medida ( SST.C. 62/1996, de 16 de abril, FJ 5; 44/1997 , de 10 de abril, FJ 5; 66/1997, de 7 de abril, FJ 4; 33/1999, de 8 de marzo , FJ 3 , y 14/2000, de 17 de enero, FJ 4 ). En la S.T.C. 333/2006, de 20 de noviembre, FJ 3, se concretó como constitutiva de estos fines la conjura de ciertos riesgos relevantes para el desarrollo normal del proceso o para la ejecución del fallo que parten del imputado: su sustracción a la acción de la Justicia, la obstrucción de la instrucción penal y , en un plano distinto, aunque íntimamente relacionado, la reiteración delictiva, pero lo que en ningún caso puede perseguirse con la prisión provisional son fines punitivos o de anticipación de la pena, o fines de impulso de la instrucción sumarial, propiciando la obtención de pruebas de declaraciones de los imputados, etc. Y, con cita en la STC 128/1995, de 26 de julio , FJ 2, se concluyó que "todos estos criterios ilustrarían, en fin, la excepcionalidad de la prisión provisional que tantas veces ha subrayado este Tribunal".

A aplicación da anterior doutrina constitucional con motivo do recurso de apelación formulado por Gines amósanos a total corrección da Resolución da instancia. Xa que logo, deriva na inexorable desestimación dunha impugnación perante esta alzada , para a que nin tan sequera se aproveitou a posibilidade -prevista no artigo 766.4 da Lei de axuizamento criminal - para efectuar alegacións contra os razoamentos do auto polo que se rexeitou o recurso de reforma.

Non cómpre poñer en dúbida a concorrencia dos requisitos esixidos no artigo 503.1.1º e 2º da Lei de axuizamento criminal . Isto é, e enténdase que só para os efectos da resolución do presente recurso de apelación, a existencia duns feitos que presentan os caracteres dun delito contra a liberdade sexual do artigo 179 do Código penal . Deste precepto legal tírase a posibilidade de impoñer unha pena privativa de liberdade notoriamente superior aos dous anos de prisión. Amais , na causa constan motivos bastantes para crer responsable criminalmente de tal figura delituosa a persoa contra a que precisamente se ditou o auto de prisión, como o demostran as declaracións da propia vítima do devandito delito ao subministrar unha descrición do seu autor ben coincidente coas circunstancias do agora apelante , o recoñecemento por parte deste de frecuentar o local preto do cal aconteceron os feitos, e o detalle ben importante de que os restos de esperma que se encontraron na zona da entreperna do pantalón da vítima xusto coinciden cos do perfil xenético do imputado, segundo o correspondente informe do Instituto Nacional de Toxicoloxía.

Agora ben , a carón de tales requisitos a lei esixe , para ditar e manter tan drástica medida cautelar persoal como é a privación da liberdade, que con ela se persiga algunha das finalidades que tamén no citado artigo 503 da LACrim se prevén. E verbo dos amentados fins a Resolución xudicial da instancia alude ao de asegurar a presenza do imputado no proceso, ao inferirse un racional risco de fuxida - artigo 503.1.3º.a da Lei de axuizamento Criminal -. Pois ben, plenamente concordamos con tal apreciación xa que a importancia da pena de prisión, sobre todo, no treito inicial da causa -acaba de cumprirse un mes dende que se acordou a prisión-, aconsella a elemental prudencia de adiar a supresión ou modificación da medida cautelar para un momento posterior. E, por maior abastanza, na fase inicial da causa tamén concorre a finalidade prevista no artigo 503.2 da Lei de axuizamento criminal , isto é , evitar que o imputado poida cometer outros feitos delituosos, vista a súa condena no ano 2007 por outro ilícito penal da mesma natureza.

Vistos os artigos de xeral e pertinente aplicación,

Fallo

DESESTIMAR o recurso de apelación formulado por Gines e CONFIRMAR o auto do 28-7-2011 ditado polo xulgado de Instrucion uno de Pontevedra, nas dilixencias previas 2473/2006 .

Devólvanselle as actuacións ao xulgado de procedencia xunto cun testemuño da presente resolución, contra a que non cabe recurso ningún, para su cumprimento.

Únase un testemuño desta Resolución aos autos correspondentes e ao rolo de Sala.

Así, por medio deste auto, o acordamos, mandamos e asinamos.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.