Sentencia Administrativo Nº 5752, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Rec 866 de 02 de Junio de 2000

Fundamentos

Recurso n° 02/0005752/19970

NO NOME DO REI

A SALA DO Contencioso-administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, ten dictada a

SENTENCIA N° 866

ILTMO. SRES.

D. CARLOS LÓPEZ KELLER

D. MANUEL CONDE NUÑEZ

D FERNANDO FERNÁNDEZ LEICEAGA

Na Coruña, a 2 de Xuño do 2000.

No proceso contencioso-administrativo n°  02/005752/19970, pende de resolución nesta sala, interposto por Dña ALICIA L , asistido do letrado Sr Acción López fronte a resolución da Dirección Xeral de Trafico desestimatoria do recurso ordinario interposto fronte a resolución da Xefatura de Trafico de A Coruña; e parte demandada a Xefatura de Trafico asistida do letrado do Estado.

A contía do recurso e de 15.000 ptas.

ANTECEDENTES DE FEITO

PRIMEIRO.- Admitido a tramite o recurso, practicáronse as dilixencias oportunas e a parte recorrente formalizou a demanda, alegando o que estimou pertinente e suplicando se dicte sentencia estimatoria do recurso.

SEGUNDO.- Feito traslado a parte demandada, contestou en tempo e forma, alegando o que estimou oportuno e solicitando a desestimación do recurso.

TERCEIRO.- Finalizado o tramite de conclusións, declarouse rematado o debate escrito e sinalouse para votación e Fallo do día 26-05-2000.

CUARTO.-  Na tramitación do presente procedemento cumpríronse os tramites e formalidades legais.

VISTO: Sendo relator o Iltmo. Sr. D. Fernando Fernández Leiceaga.

FUNDAMENTOS XURÍDICOS

PRIMEIRO.- Como motivos de oposición articula: incompetencia, deficiencias na denuncia, presunción de inocencia e ausencia de motivación.

Non existe incompetencia por ter resolto o recurso de alzada o Director Xeral de Trafico, o telo así sinalado a STs 09-02-1999 dictada nun recurso de casación en interese de lei. Tampouco existe incompetencia na sanción dictada en primeira instancia; a autoridade sancionadora e o Gobernador civil, en uso das facultades do art. 55.2 LPAC, e tal e como preve o art 68 da lei de seguridade vial; non existe proba ( que correspondía aportar o recorrente ) de que o tramo onde circulaba o turismo fora vía urbana.

Tampouco e posible falar de nulidade por deficiencias na denuncia; non so estas son meramente accidentais, senon que e requisito para acorda-la nulidade que o defecto denunciado sexa causante de indefensión, e chega coa lectura das alegacións e demanda para decatarse de que o recorrente sempre foi consciente dos feitos denunciados.

Non se vulnerou a sua presunción de inocencia; a presunción de veracidade das denuncias dos axentes ( art. 14 Rd 320/1994 e 137 LPAC  ven reforzada pola ratificación do axente denunciante, sen que se acredite a existencia de animadversion ( a pesares de que se alega ) e sen que o recorrente acredite ( fronte a carga da proba que ten ) que o  silenciador do vehículo funcionara correctamente ( non aporta certificado da ITV referida o día da infracción ).

Tampouco existe nulidade por ausencia de motivación; como sinala a STS 05-05-1999

A doutrina desa Sala sobre o defecto de motivación nas resolucións administrativas e de sobra coñecida; resulta inesixible un formalismo exacerbado, mais propio das resolucións xudiciais, pero esto non escusa a Administración de motivalas súas decisións, sen que a expresión sucinta referencia os feitos e fundamentos de dereito que conten o art. 43 LPAC poida relevala de dar suficiente expresividade a mesma, non chegando cunha xenérica remisión o contido do precepto legal- agás de que a s»a interpretación sexa diáfana -

Neste caso os feitos reseñados na resolución sancionadora xunto co precepto lega infrinxido cumpren suficientemente as esixencias de motivación coñecendo o recorrente os feitos perseguidos sen que exista indefensión.

SEGUNDOS Non se fai declaración sobre as custas.

VISTOS: Os preceptos legais citados e demais de xeral aplicación

FALLAMOS

Que desestimamos o recurso contencioso-administrativo interposto polo letrado Sr. Acción López, no nome e representación de DÑA ALICIA L fronte a sanción dictada pola Xefatura de Trafico de A Coruña ( expediente n° 15-004-343.640-4). Non se fai declaración sobre as custas. Fronte a esta resolución non existe recurso ordinario algún. Firme a sentencia devólvase o expediente administrativo o Centro de procedencia, xunto coa certificación e comunicación.

Así o mandamos e asinamos.