Sentencia Administrativo Nº 654/2014, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Sala de lo Contencioso, Sección 4, Rec 15127/2014 de 12 de Noviembre de 2014

Encabezamiento

T.S.X.GALICIA CON/AD SEC.4

A CORUÑA

SENTENCIA: 00654/2014

-N11600

PLAZA GALICIA S/N

N.I.G:15030 33 3 2014 0000338

Procedimiento: PROCEDIMIENTO ORDINARIO 0015127 /2014 /

Sobre:ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA

De D./ña.XELRAM,S.L.

LETRADOBEATRIZ ZUGAZAGOITIA RODRIGUEZ

PROCURADORD./Dª. XULIO XABIER LOPEZ VALCARCEL

ContraD./Dª. TRIBUNAL ECONOMICO-ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA

LETRADOABOGADO DEL ESTADO

PROCURADORD./Dª.

RELATOR: D. FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA

NO NOME DE EL-REI

A Sección 004 da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia pronunciou a

SENTENZA

Ilmos./as. Sres./as. D./Dª

JOSE MARIA GOMEZ E DIAZ CASTROVERDE-PTE

FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA

DOLORES RIVERA FRADE

MARIA DEL CARMEN NUÑEZ FIAÑO

A CORUÑA, doce de novembro dous mil catorce.

No recurso contencioso-administrativo que, co número 15127/2014, pende de resolución ante esta Sala, presentado por XELRAM SL, representado polo procurador Dº López Valcarcel, dirixido polo letrado Dª Zugazagoitia Rodríguez, contra o acordo de 25.09.2013 do TEAR. É parte a Administración demandada o TEAR, representado polo letrado do Estado.

É relator o Ilmo. Sr. D. FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA.

Antecedentes

PRIMEIRO. -Admitiuse a trámite o recurso, e practicáronse as dilixencias oportunas, presentado o recorrente a súa demanda, na que solicitou que se acollera integramente o recurso.

SEGUNDO. -Conferido traslado á parte demandada, solicitouse a desestimación do recurso, de conformidade cos feitos e fundamentos de dereito consignados na contestación da demanda.

TERCEIRO.- Recibíndose o asunto a proba e declarado concluso o debate escrito, quedaron as actuacións sobre a mesa para resolver.

CUARTO. -Na sustanciación do recurso observáronse as prescricións legais, sendo a súa contía 9.350 + 5.952,21 EUROS.

Fundamentos

PRIMEIRO. -O acto que se recorre é o acordo de25.09.2013 do TEAR que rexeita a reclamación contra a liquidación e sanción polo concepto de ingresos a conta do capital mobiliario do exercicio 2007.

Segundo resulta do expediente, a sociedade XELRAM SL mercou o 08.03.2007 un ASTON MARTIN por importe de 233.984,37 euros mailo IVE de 37.437,50 euros e 28.578,13 de imposto de matriculación, sendo este ben o único inmovilizado da sociedade.

A AEAT e TEAR consideran que este vehículo utilizouno o Sr. Francisco , de xeito exclusivo e para fins particulares alleos ós da sociedade.

Auméntáronlle os rendementos netos do capital mobiliario o Sr. Francisco en 45.292,60 euros.

A expediente reflicte que a sociedade achegou un listado de desprazamentos - con tres condutores distintos- e ningún gasto de combustible, peaxe, manutención ....na solicitude de póliza de seguros figuraba coma tomador o Sr. Francisco ; non se achegou - mailos requerimentos- a póliza e recibo de seguros nin o contrato de aluger da praza de garaxe.

SEGUNDO.-O recorrente sostén: a) resultou acreditado que o vehículo utilizouse para satisfacer necesidades da socieade; Xelram é unha sociedade holding e unha das súas actividades é a adquisición e alleamentos de accións e participacións en empresas,e nese momento estaban negociando a toma de participacións en SOTOGRANDE; b) dos 9226 kms/ano 2007, 7.089 kms son polo asunto Sotogrande, 134 km por desprazamentos á taller e 2.003 por desprazamentos a Portugal ( reunicións do grupo Raminova ) c) non se contabilizaron gastos de autopista, combustible.. por non ser de contóa significativa e aparcabano nun garaxe propiedade de Promociones Inmobiliarias Ramírez SL.

A esto engade que non se respectou o procedemento legalmente establecido para determina-lo valor da contraprestación ( art. 41 LIRPF e 16.1.1 LIS ); se incorre na prohibición do enriquecimento inxusto

Verbo do expediente sancionador: a) caducidade e b) non existe culpabilidade

O letrado do Estado rebate estas pretensións.

A controversia, aínda que intimimamente vencellada coa afectación do vehículo á actividade da empresa, cínguese, realmente, en determinar cal foi o uso - ó longo do ano 2007- do vehículo, se para necesidades particulares do Sr. Francisco ou, pola contra, para necesidades empresarias - vencelladas co obxecto social de Xelram SL- desenvolvidas polo Sr. Francisco na súa condición de legal representante da sociedade (posue o 99,9% da sociedade e é o administrador único)

Do dito resulta que estarmos ante un problema de proba e o respecto compre determinar cales son as subministradas polas partes; por unha banda, a AEAT utilizada as subministradas e negadas (non as facilita) polo recorrente xunto co feito de que falarmos dun vehículo de alta gama.

Por outra, o recorrente achega unha relación de desprazamentos; mininiza a importancias dos custos de combustible, autopista, restauración ... ( non achega ningún xustificante ) e négase a achega-la póliza de seguro.

A relación de desprazamentos confeccionada polo recorrente non se compadece coas facturas que se achegan, xa que aínda que se fala de deficiencias no vehículo que obrigaron a prolongadas estancias no taller o certo é que as facturas que se achegan non o reflicten; segundo se alega, o 13.03.2007 o Sr. Urbano e Francisco trasladáronse a SALOBREÑA-SOTOGRANDE, entrando o vehículo no taller o 16.03, sen que exista xustificación ( factura ); o 05.06 novo viaxe das mesmas persoas e polo mesmo concepto, entrando no taller o mesmo día e existindo unha factura de 162,33 euros polo concepto de SPLITTER- BUMBER de 08.06; a factura de 15.06 da Peugeot de Vigo é por importe de 104,22 euros e por pintura; teóricamente realizou outra viaxe o 19.07 a Marbella para o Taller, existindo unha factura de 162,33 euros e polo mesmo concepto que a anterior: SPLITTER-BUMBER.

A este último desprazamento non se lle imputa kilometraxe ningún.

Outras discrepancias inexplicables xurde de confronta-los viaxes do 13.03 (Marbella) e 03/08 (Málaga) dado que o 1º imputaselle 1.224 km e o 2º 3.224 km sen ningunha explicación razoable.

A estes datos xúntaselle a ausencia de proba (suficiente) da razón do desprazamento; resultaría absurdo admitir que para unha reparación que custa 162 euros se realice un desprazamento Vigo/Marbella, e aínda que se intenta que coincidan con supostas reunión Salobreña-Sotogrande, ou Oficinas Raminova-reunións varias, o carácter inespecífico do seu obxecto impide dalas por acreditadas: un simple correo electrónico sobre - supostas- negocións sen maiores precisións non é indicativo.

Outro dato que é demoledor é a ausencia de gastos (asumidos pola sociedade ) derivados destes desprazamentos que, segundo a versión do recorrente, realizaba o administrador en beneficio da sociedade; resulta non asumible que non se achegue gasto ningún de combustible, autopista e gastos de restauración ( hoteis e comidas ) do tempo dos desprazamentos e estancia en Marbella-Málaga-Oporto-Braga e soster que os asumía o administrador do seu peculio particular dado o seu escaso importe.

A esto engadimos a negativa á achega-la documentación requerida ( poliza de seguro ... ).

Con estes datos concordamos coa AEAT e TEAR que non resulta acreditado o uso do vehículo ó longo do ano 2007 para actividades relacionados co obxecto social, do que se deriva que o uso do ASTON MARTIN polo Don. Francisco o era para satisfacer necesidades privadas e, en consecuencia, este usp debeu tributar coma un pago en especie, coa correlativa retención.

TERCEIRO.-Resolta esta cuestión, o recorrente discrepa do sistema de valoración aplicado pola administración ó considerar que estarmos ante persoas vencelladas polo que deberon segui-los trámites do artigo 16 TRLIS e non os dos artigos 101.4 LIRPF e 103.1 RD 439/2007 que aplicou a AEAT.

O letrado do Estado considera que o sistema é o correcto e que de aplícar o do artigo 16 TRLIS a contía sería moi superior.

Non podemos acéptalo criterio da administración ó supor unha aplicación analóxica das normas e non acreditarse o feito que se alega: valor superior de aplicarlle o valor de marcado..

Con carácter xeral as operacións vinculadas deben avaliarse polo valor do mercado - art. 41 LIRPF e 16 TRLIS. Tal e coma establece a STS 04.02.2010 : Do art.º 16 do LIS despréndese que a regra especial de valoración é aplicable a calquera tipo de operación, independentemente dos tipos de rendas que esta poida xerar, é dicir, tanto se se xeran ingresos como gastos, ordinarios (derivados do desenvolvemento normal da actividade económica), ou extraordinarios (que non gardan relación coa actividade ordinaria da empresa). Neste sentido, a Lei non cualifica as rendas en función da súa fonte de procedencia (a diferenza do que sucede na normativa reguladora do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas, por exemplo), dado que todas elas se encontran sometidas ao mesmo réxime fiscal.

Para estes efectos é preciso recorrer novamente á citada Sentenza do 27 de febreiro de 2009 , que remitíndose ao sinalado na Sentenza do 30 de marzo de 2007 (rec. cas. núm. 7125/2001 ), pon de manifesto que hai que entender que o art.º 16.3 da Lei 61/1978 non se refería só a rendas -nin tampouco a incrementos de patrimonio- ao con carácter xeral referíase a «operacións entre sociedades vinculadas» de modo que, dependendo da natureza de tales 'operacións', poderán ser estas cualificadas como rendas ou como incremento patrimonial ou, dito noutros termos, a significación do termo 'operacións' ha de comprender tanto as rendas coma os incrementos de patrimonio, sen que nin o art.º 16 nin ningún outro precepto da Lei habilite para entender que se refire só a un dos conceptos excluíndo ao outro» (FD Quinto.4).

O art.º 16 do LIS limítase a determinar a renda derivada da valoración administrativa, pero sen cualificar de forma expresa a devandita renda en función da súa natureza. Iso non formula ningún problema cando as operacións efectuadas son similares a outras realizadas no mesmo mercado entre sociedades independentes, pois, noutro caso, é dicir, cando non exista ou non poidan identificarse outras operacións con terceiros independentes ou operacións equivalentes sobre as que poidan realizarse as correccións procedentes, han de utilizarse outros métodos de valoración, tal como resulta do previsto nos arts. 168 e 169 do RIS.

Tamén a STS 30.11.2010 establece que esta regra é aplicable inclusive cando na operación ( entre suxeitos vencellados ) non se pactara prezo ( non limitándoa, polo tanto, ós supostos nos que o prezo é superior/inferior ó de mercado ).

Outro tanto resulta da doutrina citada polo recorrente CV 1469-07 DXT e SAN 10.12.2009 .

Do dito resulta que para avalia-las operacións vinculadas a AEAT debe aplica-las regras do artigo 16.4.1º Real Decreto Legislativo 4/2004 e 16 RD 1777/2004 .

Non é posible - coma pretende a administración- para calcula-lo pagamento á conta recorrer ás normas do pagamento en especie . Coma resulta do art.43 LIRPF a regra xeral para avalia-los pagamentos en especie é o valor de mercado, mailo dito, no caso dos turismos se establece unha norma especial que é a aplicada pola AEAT ( art.101.2 e 102 RD 339/2007 e art. 43 LIRPF ); ó que acontece é que a propia AEAT admite que non estarmos ante un pagamento en especie senón nun rendemento de capital mobiliario, o que carreta que deba partir do VALOR DE MERCADO, o que determina que o sistema de cálculo sexa incorrecto, debendo corrixir este defecto.

Polo demais, non acollemos, que se incorra en infraccion do principio de enriquecimento inxusto, o non ser de aplicación a doutrina xurisprudencial aludida polo recorrente verbo das retencións, dado que no caso presente o administrador nada declarara polo uso do turismo e non se proba que na regularización que se lle realizou se incumpriran os termos do artigo 99.5 LIRPF .

CUARTO.-Verbo da sanción; o recorrente sostén que o expediente incorre en CADUCIDADE e que non existe culpabilidade na conduta do recorrente.

A pretensión de CADUCIDADE a fundamenta no feito de que trala notificación do inicio do expedente o 30.06.2010 e a formulación de alegacións o 15.07, a resolución que pon fin ó expediente notifícaselle o 28.12.2010 a Dª Lorenza , empregada do grupo RAMI NOVA, na AVD VIGO-39-1B, cando XELRAM, que ten o seu domicilio social en Eduardo Pondal 64-6ºB, designara coma representante a Dª Dulce .

A administración e TEAR non nega a atribución desta representación; mailo dito indica que o artigo 110.2 LXT autoriza a notificación en varios lugares, de xeito alternativo, sen atribuir preferencia a un sobre outro, e considera que a Avd. Vigo-39-1-B Pontevedra é o domicilio fiscal de Xelram.

Partirmos de que a notificación é un instrumento para que o interesado coñeza o acto da Administración, sendo deber dos seus órganos a correcta realización desta, co que é obrigado tela por inexistente ante calquera insuficiencia, confusión ou dúbida sobre a súa realización, sobre as persoas ás que se practicou ou sobre a data na que se produciu. Na sentenza da Sala Terceira do Tribunal Supremo que resolve o recurso de casación número 71/2003, ditada o 19 de outubro de 2007 , destácase a dimensión procedemental da notificación do acto tributario, concretada na determinación do inicio do prazo para recorrer, sinalando así '... a función garantista que institucionalmente cumpre a notificación do acto tributario para os interesados, dado que a comunicación formal do acto posibilita o cumprimento Y garantía, se é o caso, do dereito a reaccionar xuridicamente contra el'.

O relevante é determinar se a notificación permitiu o coñecemento do resolto pola administración, dado que se ben o razoable é que a notificación se practique na persoa designada ó efecto (representante), non é incorrecta a notificación se esta se practica na persoa representada, que é a directamente interesada no expediente.

O que acontece no caso presente é que a notificación practicada na persoa de Dª Lorenza , empregada do grupo RAMINOVA, na AVD VIGO-39-1B é incorrecta ó non estarmos en ningún dos supostos do artigo 110.2 LXT .

Non consta acreditado que este sexa o domicilio fiscal de Xelram; pola contra, tanto o acordo de inicio das actuacións de inspección como tódalas actuacións do expediente sancionador identifican coma enderezo de Xelram o da r/Eduardo Pondal 64-6B; inclusive a carta con xustificante de recepción que figura ó remate do acordo sancionador indica ese coma o enderezo ó que remiti-lo acordo.

O feito de que falemos dun grupo de sociedades, con participacións cruzadas non autoriza a prescindir da aplicación do artigo 110.2 LXT como se falaramos dunha soa sociedade, senón que, cando falarmos, especialmente, dun expediente sancionador, resulta obrigado extrema-las garantías e o cumprimento das formalidades, o que carreta que acollámo-lo recurso neste punto.

QUINTO.-Non facemos declaración das custas, de conformidade co disposto no artigo 139 da Lei Xurisdicional .

VISTOS os artigos citados e demais de pertinente aplicación,

Fallo

Que ACOLLEMOS PARCIALMENTE o recurso contencioso-administrativo presentado por XELRAM SL contra a resolución de 25.09.2013 do TEAR (Ingesos a conta 2007- exped. 54/1279/2010 e 54/00175/2011) anulando a sanción e debendo refacela liquidación tomando en consideración o valor de mercado da prestación. Non facemos declaración das custas.

Notifíquese ás partes e, no seu momento, devólvase o expediente administrativo á súa procedencia, con certificación desta resolución. Contra esta resolución teñen un recurso de CASACION EN INTERESE DE LEI, nos termos - de lexitimación - que establece o art.100.1 LXCA no prazo de TRES MESES a presentar na Sala do Contencioso Administrativo do Tribunal Supremo cos requisitos que establece o art.º 100.3 LXCA .

Así o pronunciamos, mandamos e asinamos.

PUBLICACION. - A sentenza anterior foi lida e publicada o mesmo día da súa data, polo Ilmo. Sr. Maxistrado Relator D. FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA ao estar a celebrar audiencia pública a Sección 004 da Sala do Contencioso-Administrativo doTribunal Superior de Xustiza de Galicia. Dou fe. A CORUÑA, doce de novembro dous mil catorce.