Sentencia Civil 69/2026 T...o del 2026

Última revisión
22/06/2026

Sentencia Civil 69/2026 Tribunal de Instancia. Sección Civil plaza nº 13 de Vigo, Rec. 158/2022 de 26 de febrero del 2026

Relacionados:

Tiempo de lectura: 20 min

Orden: Civil

Fecha: 26 de Febrero de 2026

Tribunal: Tribunal de Instancia. Sección Civil plaza nº 13 de Vigo

Ponente: ENCARNACION DASI DORELLE

Nº de sentencia: 69/2026

Núm. Cendoj: 36057420132026100003

Núm. Ecli: ES:TIC:2026:278

Núm. Roj: STIC 278:2026

Resumen:
T.LIQUIDACION SOCIEDAD GANANCIALES

Encabezamiento

PLAZA Nº 13 DE LA SECCION CIVIL DEL TRIBUNAL DE INSTANCIA

VIGO

SENTENCIA: 00069/2026

CIDADE DA XUSTIZA- C/ PADRE FEIJOO,1 - PL MIGUEL ANGEL BLANCO- PLANTA 11 - VIGO - CIF: Q3600401H

Teléfono: 986.817.866-7-8,Fax: 986.817.869

Correo electrónico:instancia13.vigo@xustiza.gal

Equipo/usuario: FA

Modelo: N29110 SENTENCIA S/OPERACIONES DIVISORIAS SIN ACUERDO

N.I.G.:36057 42 1 2022 0001797

DIH DIVISION HERENCIA 0000158 /2022

Procedimiento origen: /2026

Sobre T.LIQUIDACION SOCIEDAD GANANCIALES

DEMANDANTE D/ña. Agustín

Procurador/a Sr/a. JOSE ANTONIO FIGUEROA ALONSO

Abogado/a Sr/a. DAVID DOVAL GARCIA

DEMANDADO D/ña. Joaquín

Procurador/a Sr/a. LUIS RAMON VALDES ALBILLO

Abogado/a Sr/a.

SENTENZA Nº69/2026

En VIGO, a veintiséis de febreiro de dos mil veintiséis.

Vistos por, Dª. ENCARNACIÓN DASI DORELLE, Maxistrada Titular do Xulgado de Primeira Instancia nº13 de Vigo e o seu Partido, os autos de División de Herdanza rexistrados co nº158/22, a instancia do procurador dos tribunais D. José Antonio Figueroa Alonso, en nome e representación de D. Agustín, fronte a D. Joaquín, ditouse a presente sentenza con base nos seguintes,

Antecedentes

PRIMEIRO.-O procurador dos tribunais D. José Antonio Figueroa Alonso, en nome e representación de D. Agustín, presentou demanda de división xudicial de herdanza o día 08 de febreiro de 2.022, contra D. Joaquín.

SEGUNDO.-Admitida a demanda e formado inventario sobre os bens que deben formar parte do patrimonio hereditario, sendo que as partes non amosaron acordo en relación á partición de tal patrimonio, designouse contador-partidor que achegou o caderno particional a autos sendo o mesmo impugnado pola parte actora. Así as cousas, convocouse ás partes para o acto da vista que tivo lugar o día 11 de novembro de 2.025. No referido acto as citadas partes propuxeron a proba que consideraron oportuna e, practicada toda a admitida, quedaron as actuacións vistas para ditar sentenza.

Durante a tramitación do presente procedemento seguíronse tódolos tramites legalmente previstos nos artigos 782 e seguintes da Lei de Axuizamento Civil.

Fundamentos

PRIMEIRO.-. Cuestión controvertida. Impugnación do caderno particional.

Tal e como se desprende do exposto máis atrás, a cuestión controvertida no eido do presente procedemento non é outra que a relativa á impugnación do caderno particional efectuado pola parte demandante a cal non está de acordo ca valoración do ben inmoble realizada pola contadora-partidora.

A parte demandada manifestou o seu acordo ca valoración contida no caderno particional.

Pois ben, examinada a proba obrante en autos, á vista do contido do caderno particional e declaración prestada pola contadora-partidora Dª. Inmaculada no acto do xuízo, debemos ter en conta que, en relación ó inmoble controvertido neste caso, realizáronse diversas valoracións ó longo do tempo algunha das cales de común acordo entre as partes. Así, o referido caderno particional sinala, nas súas páxinas 4 e 5:

"Para su definir su valor obran en la causa diferentes valoraciones:

1.- Valoración efectuada por el demandante en su escrito de demanda, esto es, trescientos treinta y ocho mil setecientos cuarenta y siete euros (338.747€), según herramienta on-line de valoración gratuita de viviendas TROVIMAP.COM de 03/01/2.022.

2.- Valoración efectuada por las partes comparecientes en la escritura de pacto de mejora con entrega de bienes y reserva de usufructo de 17/12/2.012, por importe de ciento veinte mil euros (120.000€), de los que el valor de la nudapropiedad es noventa y dos mil cuatrocientos euros (92.400€), .

3.- Valoración efectuada por las partes en la escritura de compraventa de 19/08/2.021, por importe de ciento veinte mil euros (120.000€).

4.- Informe de tasación de EUROVAL de 01/10/2.022 por importe de doscientos noventa y dos mil ciento treinta y ocho euros con diecinueve céntimos (292.138,19€)."

Efectivamente, consta, polo tanto, en autos que as partes, de común acordo e en datas ben distintas, 2.012 e 2.021, atribuíron á nuda propiedade do ben en cuestión o valor de 120.000 euros, valoración recollida pola contadora partidora no seu caderno particional manifestando esta no acto da vista que tal valoración de ser incrementada consonte ó IPC segundo doutrina xurisprudencial aplicable ó caso.

Pois ben, segundo esta Xulgadora, tal valoración debe se mantida por aplicación da doutrina dos propios actos, sen que poida ser acollida a tese da parte demandante neste caso que valora o mesmo ben a data de outorgamento do pacto de mellora, no ano 2.012, en 224.946,41 euros actualizables ata o momento actual consonte ó IPC.

Neste sentido compre facer referencia ó disposto na sentenza ditada pola Ilma. Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 6ª, de 09 de decembro de 2.019, segundo a cal:

"(...)

Como es conocido, la llamada doctrina de los actos propios,surgida originariamente en el ámbito del derecho privado, significa la vinculación del autor a una declaración de voluntad generalmente de carácter tácito en el sentido objetivo de la misma y la imposibilidad de adoptar después un comportamiento contradictorio, lo que encuentra su fundamento último en la protección que objetivamente requiere la confianza que fundadamente se puede haber depositado en el comportamiento ajeno y la regla de la buena fe que impone el deber de coherencia con el comportamiento y limita por ello el ejercicio de los derechos subjetivos. En tal sentido la sentencia del Tribunal Supremo de 9 mayo 2000 , recuerda: "Como ha señalado la reciente sentencia de esta Sala de 28 de enero de 2000 «el principio general de derecho que veda ir contra los propios actos ("nemo potest contra proprium actum venire"), como límite al ejercicio de un derecho subjetivo o de una facultad, cuyo apoyo legal se encuentra en el art. 7. 1 del Código Civil que acoge la exigencia de la buena fe en el comportamiento jurídico, y con base en el que se impone un deber de coherencia en el tráfico sin que sea dable defraudar la confianza que fundadamente se crea en los demás, precisa para su aplicación la observancia de un comportamiento (hechos, actos) con plena conciencia de crear, definir, fijar, modificar, extinguir o esclarecer una determinada situación jurídica, para lo cual es insoslayable el carácter concluyente e indubitado, con plena significación inequívoca, del mismo, de tal modo que entre la conducta anterior y la pretensión actual exista una incompatibilidad o contradicción, en el sentido que, de buena fe, hubiera de atribuirse a la conducta anterior; y esta doctrina (recogida en numerosas sentencias de la Sala, como las de 27 enero y 24 junio 1996 ; 16 febrero , 19 mayo y 23 julio 1998 ; 30 enero , 3 febrero , 30 marzo y 9 julio 1999 )".

Y, en relación con sus requisitos, la sentencia del Tribunal Supremo de 24 mayo 2001 , expone: "... hay que consignar que es principio general de Derecho, que afirma la inadmisibilidad de venir contra los actos propios, principio que tenía ya constancia en el añejo texto de Las Partidas, y que supone un límite del derecho subjetivo o de una facultad, como consecuencia de la buena fe y de la exigencia de la observancia de una coherencia en el ámbito del tráfico jurídico y siempre que concurran los presupuestos o requisitos exigidos por la doctrina para su aplicación y que son los siguientes: a) En primer lugar, que los actos propios sean inequívocos, en el sentido de crear, definir, fijar, modificar, extinguir o esclarecer sin duda alguna una determinada situación jurídicamente afectante a su autor y b) que exista una incompatibilidad o contradicción según el sentido que de buena fe hubiera de atribuirse a la conducta precedente ( sentencias, por citar entre las más recientes, de 18 de enero de 1990 , 5 de marzo de 1991 , 4 de junio y 30 de diciembre de 1992 , 12 y 13 de abril y 20 de mayo de 1993 , 17 de diciembre de 1994 , 31 de enero , 30 de mayo y 30 de octubre de 1995 , 21 de noviembre de 1996 , 4 de enero , 13 de julio , 1 de octubre y 16 de noviembre de 1999 , 23 de mayo , 25 de julio y 25 de octubre de 2000 , 27 de febrero y 16 de abril de 200)"."

No caso concreto que nos atinxe, as partes de común acordo, de xeito claro, expreso e voluntario, atibuíron ó dereiro aquí controvertido un valor económico no momento mesmo no que se realizou o pacto de mellora no ano 2.012, sen que conste en autos causa que xustifique a apartación da vontade expresada claramente naquel momento polo que a impugnación do caderno particional realizada pola parte actora neste caso non pode ser acollida debendo manterse a valoración contida no referido caderno ca única salvidade de que tal valoración deberán actualizarse consonte ás variacións experimentadas polo IPC ata o momento do ditado da presente resolución.

SEGUNDO.-Custas.

En canto ás custas, aplícase o previsto no artigo 394 da Lei de Axuizamento Civil:sendo que non se acolle a impugnación do caderno particional efectuada pola parte demandante, as custas serán aboadas por esta.

Fallo

ACORDO NON ACOLLE-LAimpugnación do caderno particional achegado a autos, impugnación presentada polo procurador dos tribunais D. José Antonio Figueroa Alonso, en nome e representación de D. Agustín, caderno particional que se confirma ca única salvidade de que a valoración do ben inmoble contida no mesmo deberá actualizarse consonte ás variacións do IPC ata a data da presente resolución.

Con condena en custas da parte actora.

Notifíquese esta resolución ás partes y fágaselles saber que a mesma non é firme e con a ela cabe presentar RECURSO DE APELACIÓNante a ILMA. AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRAno prazo de VINTE DÍASque se conta desde o día seguinte ó da súa notificación.

Por esixilo así a disposición adicional decimoquinta da Lei Orgánica 6/1985 de 1 de xullo, A PRESENTACIÓN DE RECURSO CONTRA A PRESENTE RESOLUCIÓN ESIXE A CONSTITUCIÓN DUN DEPÓSITO DE 50 EUROS.

O depósito da mentada suma deberase acreditar no momento de prepara-lo recurso de apelación.

Están exceptuados da obriga de constituí-lo depósito quen teña recoñecido o dereito de asistencia xurídica gratuíta.

Así o pronuncia, manda e asina Dª. ENCARNACIÓN DASI DORELLE, Maxistrada.

PUBLICACIÓN.-Dada, lida e publicada foi a anterior sentenza pola Sra. Maxistrada que a suscribe, en audiencia pública. DOU FE.

A MAXISTRADA A LETRADA DA ADMINISTRACIÓN DE XUSTIZA

A difusión do texto desta resolución a partes non interesadas no proceso no que foi ditada só poderá levarse a cabo despois da disociación dos datos de carácter persoal que contivese e con preno respeto ó dereito á intimidade, ós dereitos das persoas que requiran un especial deber de tutela ou á garantía do anonimato das vítimas ou prexudicados, cando proceda.

Os datos personais incluidos nesta resolución non poderán ser cedidos, nin comunicados con fins contrarios ás leis.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.