Sentencia Contencioso-Administrativo Nº 208/2018, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Sala de lo Contencioso, Sección 2, Rec 4179/2016 de 03 de Mayo de 2018

Encabezamiento

T.S.X.GALICIA CON/AD SEC.2

A CORUÑA

SENTENCIA: 00208/2018

RECURSO NUMERO: PROCEDEMENTO ORDINARIO núm. 4179/2016

RECORRENTE: HOUSE & HAUS EDIFICIOS Y ALQUILERES SL

ADMINISTRACION DEMANDADA: CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE E ORDENACIÓN DO TERRITORIO/SEGURCAIXA

NO NOME DE EL-REI

A Sección 004 da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia pronunciou a

SENTENZA

Ilmos./as. Sres./as. D./Dª

MARIA AZUCENA RECIO GONZÁLEZ- PTE

JULIO DIAZ CASALES

FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA (R )

CARMEN NÚÑEZ FIAÑO ( R )

A CORUÑA, tres de maio de dous mil dezaoito.

No recurso contencioso-administrativo que, co número 4179/2016, presentado por HOUSE & HAUS EDIFICIOS Y ALQUILERES SL, representado polo procurador Sr. Tovar de Castro , dirixido polo letrado Dº Caridad Barreiro, contra a desestimación - silencio administrativo- da CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE E ORDENACIÓN DO TERRITORIO da reclamación de responsabilidade patrimonial presentada o 24.03.2015 . É parte a Administración demandada a CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE E ORDENACIÓN DO TERRITORIO , representado polo letrado da Xunta e SEGURCAIXA-ADESLAS SA DE SEGUROS GENERALES Y REASEGUROS, representada polo procurador Sra. Sánchez Silva e asistida do letrado Sr. Etcheverría Hermida.

É relator o Ilmo. Sr. D. FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA.

Antecedentes

PRIMEIRO. -Admitiuse a trámite o recurso, e practicáronse as dilixencias oportunas, presentado o recorrente a súa demanda, na que solicitou que se acollera integramente o recurso.

SEGUNDO. -Conferido traslado á parte demandada, solicitouse a desestimación do recurso, de conformidade cos feitos e fundamentos de dereito consignados na contestación da demanda.

TERCEIRO.- Recibíndose o asunto a proba e declarado concluso o debate escrito, quedaron as actuacións sobre a mesa para resolver.

CUARTO. -Na sustanciación do recurso observáronse as prescricións legais, sendo a súa contía 241.805,27 EUROS .

Fundamentos

PRIMEIRO.-O acto que se percorre é a desestimación - silencio negativo- dá solicitude de reclamación de responsabilidade patrimonial presentada ou 24.03.2015 ante a CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE E ORDENACIÓN DO TERRITORIO derivada do Decreto 15/2007 que lle impediu a construción de tres chalés individuais en Merille- solicitude de licenzas de 08.010.2006.

Avalia danos nos e prexuízos en 241.805,27 euros.

Segundo a súa versión solicitase ou 08.10.2016 licenza para a construción de tres chalés e acadaraas por silencio positivo - art. 195.5 LOUGA. A aprobación do Decreto 15/2007 impediulle a construción e anulándose este por sentenza do TS de 24.03.2014 considera que se lle causaron un dano por importe de 241.805,27 euros.

Os chalés construiríranse en tres parcelas que se segregraron dunha leira matriz; o 14.11.2006 a Xunta require ó Concello para que revise a licenza de segregación.

O 08.03.2012 o Sr. Victorino cedeu - en pago de débedas- as leiras segregadas por importe de 20.000 euros.

SEGUNDO.-O recorrente, despois de referir que o 08 de 10 de 2006 solicitou licenza para a construción de TRES CHALÉS (Barreiros) cuxa concesión obtería por silencio administrativo, ao resultar conforme coas Normas Subsidiarias de Plan do Concello de Barreiros do 28 de outubro de 1.994. Pero que o Decreto 15/2007 de suspensión de licenzas impediu a súa construción e que o mesmo foi anulado pola St. do T.S. do 24 de marzo de 2014 (Recurso de casación 2916/2011 ), o que determinou que o recorrente vise minguado o seu negocio e reducidas as súas expectativas.

Denuncia que se lle ocasionou un prexuízo como consecuencia do Decreto 15/2007 que non ten o deber de soportar, tratándose dun dano efectivo, avaliable economicamente e individualizado, achegando un informe do Arquitecto D. Moises .

Entende o recorrente que se vulneraron os principios de confianza lexítima, o principio dos actos propios, o de boa fe e o de igualdade, en relación co básico da seguridade xurídica do Art. 9.3 da C.E .

En canto á cuantificación da indemnización sinala que ha de supoñer a reparación integral do dano, indicando que o recorrente investiu os seguintes recursos económicos:

- Valor de depreciación do chan 133.000 €

- gastos xudiciais 21.006,14 €

-gastos xudiciais ( custas ) 6.301,84 euros

- honorarios de avogado 694.20 €

-débeda tributaria Xunta 3.682,14 euros

- Total 164.684,32 €

Pero ademais incrementa a reclamación cos intereses desde a data de publicación do Decreto ata xuño de 2016, que cifra en 77.120,95 €.

TERCEIRO.-Oposición ao recurso pola administración demandada.

Polo Letrado da Xunta de Galicia opón ó recurso que a mesma non se podía entender obtida por silencio porque contravenía as Normas Subsidiarias de Plan.

En todo caso fundamenta a súa oposición nos seguintes motivos:a)prescrición do dereito para reclamar por entender que a reclamación debeu efectuala dentro do prazo de 1 anos desde a entrada en vigor do Decreto 15/2007;b)o recorrente non patrimonializara os seus dereitos urbanísticos cando resulta que parte do terreo estaba incluído en Chan Non Urbanizable nuclear e o proxecto incumpría as Normas Subsidiarias: non cumpria a distancia co xacemento arqueolóxico GA 27005004, as NNSS non estaban adaptadas á LOUGA e non estaban consolidados - na sua edificación- en mais do 50% polo que se lle aplicaría ou réxime para as áreas de expansión do núcleo rural - art. 24 LOUGA- e leste impedía as segregacións sen a previa aprobación dun plan especial de protección, rehabilitación e mellora ( que nunca se aprobou ) ou que impedia a concesión dás licenzas; c) non existe a relación de causalidade entre a aprobación do Decreto 15/2007 e a inviabilidade do proxecto, porque o mesmo non se axustaba ás determinacións das Normas Subsidiarias nin ás ordenanzas aplicables, que non mudaron co Decreto 15/2007;d)trala Lei 2/2010 poderian ter renovado a tramitación xa que era mais permisiva; e) non concorren vos supostos do art. 48 TRLS e as cantidades reclamadas non proceden

En atención ao exposto termina interesando a desestimación do recurso.

CUARTO.-Contestación á demanda de Segurcaixa-Adeslas, S.A.

Opúxose ao recurso a prescrición da acción porque entre o Decreto 15/2007 e a formulación da reclamación (24 de marzo de 2015) mediou máis dun ano.

Sinala que o título de propiedade que presenta e a solicitude de licenzas consta a nome do Sr. Victorino , e outro tanto acontece coa reclamación de responsabilidade patrimonial en vía administrativa, en tanto que o recurso xudicial o presenta unha sociedade sen que se transmitirá ou dereito, polo que carece de lexitimación.

Non cabería a obtención da licenza por silencio administrativo, ao contravenir o plan urbanístico, polo que entende que o dano non sería antijurídico, polo que conclúe que a promoción estaba abocada ao fracaso desde o momento inicial.

Por último, despois de afirmar que o risco vén excluído da póliza subscrita coa Consellería de Facenda, termina interesando a desestimación íntegra do recurso.

QUINTO.-Da prescrición da reclamación.

A demandadas aducen que con arranxo aos fundamentos da pretensión do recorrente, que fai derivar a procedencia da indemnización da promulgación do Decreto 15/2007 a reclamación resultaría extemporánea, porque ao tempo de expola xa transcorrería o prazo de 1 ano desde a súa entrada en vigor.

Pero con semellante argumento se pervierten os fundamentos da reclamación presentada que non o derivan tanto da promulgación daquel Decreto de suspensión das Normas Subsidiarias de Plan Municipal como da súa posterior anulación pola Sentenza do T.S. de 2014, o que determinaría, a xuízo da recorrente, en antijurídico o dano xa que durante a súa vixencia impediría a execución dunha promoción urbanística que agora non resulta viable, polo que o dies a quo non a promulgación do Decreto senón a data de publicación da Sentenza anulándoo no DOGA, o que resulta conforme co que dispón o Art. 72.2 da LRJCA , polo que habemos de concluír que a reclamación se presentou o mesmo día que expiraba o prazo dun ano contado desde a publicación do fallo no DOGA, polo que este motivo de oposición ha de decaer.

SEXTO.-Verbo dá falta de LEXITIMACION ACTIVA dá sociedade HOUSE&HAUS EDIFICIOS E ALUGUERES SL.

A recorrente, ratifica nas súas conclusións, que o que reclama é a depreciación do valor dás parcelas e o reembolso dous gastos para tentar patrimonializar eses dereitos.

O que acontece é que o TITULAR DÁS PARCELAS non é HOUSE & HAUS EDIFICIOS E ALUGUERES SL senon o Sr. Victorino a título individual, sen que conste que as achegase á dita sociedade ou lle transmitirá ou seu dereito por calquera título válido en dereito ( e liquidado ante facenda ). De feito, é o Sr. Victorino quen transmite as parcelas ou 08.03.2012.

Tamén é o Sr. Victorino quen aparece nos procedementos civís e, por tanto, quen satisfai as cantidades, en tanto que é HOUSE quen as reclama nos autos xudiciais.

Do dito resulta que HOUSE&HAUS EDIFICIOS E ALUGUERES SL non é titular de ningún dereito que resultase afectado polo Decreto 15/2007 e, en consecuencia, carece de lexitimacion activa, o que carreta que rexeitémolo recurso.

SEPTIMO.-A maior abastanza compre resolver procederíase a indemnización.

Sobre a imposibilidade legal de entender obtida por silencio a licenza de construción dos edificios.

Tanto na súa demanda como na reclamación resulta que o recorrente afirma que a promulgación do Decreto 15/2007 produciuse logo de que transcorrese o prazo de 3 meses para que se entendese obtida a licenza de construción por silencio administrativo positivo, conforme ao que dispoñía o Art. 195.5 da LOUGA.

Pero esquece o recorrente, sen dúbida interesadamente, que só cabe entender adquiridas por silencio licencias que se axusten á lexislación e ao plan urbanístico (Art. 195.1 da LOUGA) e no presente caso non concorría semellante orzamento que, lembremos, o propio demandante considera básico para a prosperabilidad da reclamación.

Coma indica ou letrado dá Xunta na contestación: as parcelas sobre as que se solicitaban tales licenzas están localizadas a uns 70 metros, aproximadamente, do xacemento arqueolóxico GA 27005004, Castro no alto de Merille, do Inventario de Patrimonio Cultural da provincia de Lugo (páxina 43 do catálogo das NSP), incluído na categoría de chan non urbanizable de protección arqueolóxica, para o que se sinala un perímetro de protección de 200 metros, en congruencia coas previsións contidas nos artigos 4.2, 30.1 e 30.2 das NNSSPP de Lugo de 1991.

E aínda que as NSP de Barreiros permiten construír en chan non urbanizable nuclear existente na contorna do xacemento arqueolóxico, iso condiciónase a que non se prexudique ese ben de interese cultural, debéndose a tal fin solicitar informe da Comisión Territorial de Patrimonio de Lugo antes do outorgamento das licenzas, a teor do previsto no artigo 196.5 da LOUG.

Do dito resulta que non existindo ou informe dá Comisión Territorial de Patrimonio de Lugo non procedía entender que as licenzas se outorgaron por silencio positivo.

A isto engadimos que as licenzas infrinxian as propias NNSS de Barreiros, en relación coa LOUGA; por ter un grao de consolidación dá edificación inferior ou 50% ó rexime aplicable era ou previsto para as áreas de expansión de núcleo rural, e este esixía para a aprobación dás segregación ou desenvolvemento previo dun plan especial, que non consta que se tramitase.

Tampouco as licenzas cumprian co artigo 29 da LOUG en materia de retranqueos mínimos, edificabilidade máxima e ocupación.

.

Razóns que, en por se, impedían ter acadado as licenzas por silencio positivo e, en consecuencia, non poderiamos falar dun dereito patrimonializado o que carretaría, tamén ou rexeitamento do recurso.

Estas razón exclúen que sexa preciso entrar a avalialos demais motivos de oposición suscitados, aínda que resulta obrigado subliñar que os gastos que se imputan as actuacións xudiciais non serían, en ningún caso, imputables á administración o non ter unha relación causal directa con actuación ningunha dá Consellería.

TERCEIRO.-Impoñenselle as custas ata a contía máxima de 1.500 euros ( 50% a cadansúa parte ) para cubrilos custos dá representación e asistenza xurídica dás partes, de conformidade co disposto non artigo 139 dá Lei Xurisdicional .

Por todo ou exposto, en nome do Rey, pola autoridade que lle confire a Constitución, esta sala decidiu

Fallo

Que REXEITÁMOLO recurso contencioso-administrativo presentado por HOUSE &HAUS EDIFICIOS E ALUGUERES SL contra a desestimación - por silencio negativo- dá reclamación de responsabilidade patrimonial presentada ante a CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE E ORDENACIÓN DO TERRITORIO o 24.03.2015.

Impoñenselle as custas ata a contía máxima de 1.500 euros.

Notifíquese ás partes e, non seu momento, devólvase ou expediente administrativo á súa procedencia, con certificación desta resolución. Contra esta resolución teñen un recurso de casación ante a Sala Terceira do Tribunal Supremo. Devandito recurso haberá de prepararse ante a Sala de instancia non prazo de trinta días, contados desde ou seguinte ao dá notificación dá resolución que se percorre, en escrito non que, dando cumprimento aos requisitos do artigo 89 dá Lei Reguladora dá Xurisdición Contencioso-Administrativa , tómese en consideración ou disposto non punto III do Acordo dá Sala de Goberno do Tribunal Supremo de data 20 de abril de 2016, sobre extensión máxima e outras condicións extrínsecas dous escritos procesuais referidos ao recurso de casación (B.Ou.E. do 6 de xullo de 2016).

Así ou pronunciamos, mandamos e asinamos.

PUBLICACION.-A sentenza anterior foi lida e publicada o mesmo día da súa data polo Ilmo. Sr. Magistrado Ponente, D. FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA ao estar a celebrar audiencia pública a Sección 2ª sa Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia. O que eu, Letrada da Administración de Xustiza, certifico.