Sentencia Contencioso-Adm...re de 2018

Última revisión
17/09/2017

Sentencia Contencioso-Administrativo Nº 308/2018, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Sala de lo Contencioso, Sección 4, Rec 15031/2018 de 05 de Noviembre de 2018

nuevo

GPT Iberley IA

Copiloto jurídico


Relacionados:

Tiempo de lectura: 11 min

Orden: Administrativo

Fecha: 05 de Noviembre de 2018

Tribunal: TSJ Galicia

Ponente: JOSE MARIA GOMEZ Y DIAZ CASTROVERDE

Nº de sentencia: 308/2018

Núm. Cendoj: 15030330042018100270

Núm. Ecli: ES:TSJGAL:2018:5120

Núm. Roj: STSJ GAL 5120/2018

Resumen:
ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA

Encabezamiento


T.S.X.GALICIA CON/AD SEC.4
A CORUÑA
SENTENCIA: 00308/2018
-N56820
PLAZA GALICIA S/N
IL
N.I.G: 15030 45 3 2017 0000551
Procedimiento: AP RECURSO DE APELACION 0015031 /2018
Sobre: ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA
De D./ña. CONCELLO DE ARTEIXO (A CORUÑA)
Representación D./Dª. CONCEPCION PEREZ GARCIA
Contra D./Dª. GAS NATURAL COMERCIALIZADORA SA
Representación D./Dª. JOSE MARTIN GUIMARAENS MARTINEZ
PONENTE: D.JOSE MARIA GOMEZ Y DIAZ CASTROVERDE
EN NOMBRE DEL REY
La Sección 004 de la Sala de lo Contencioso-Administrativo del Tribunal Superior de Justicia ha
pronunciado la
SENTENCIA
Ilmos./as. Sres./as. D./Dª
JOSE MARIA GOMEZ Y DIAZ CASTROVERDE
JOSE MARIA ARROJO MARTINEZ
JUAN SELLES FERREIRO
FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA
MARIA DEL CARMEN NÚÑEZ FIAÑO
A CORUÑA , cinco de noviembre de dos mil dieciocho .
En el RECURSO DE APELACION 15031/2018 pendiente de resolución ante esta Sala, interpuesto
por CONCELLO DE ARTEIXO (A CORUÑA) , representado por la procuradora doña CONCEPCION PEREZ
GARCIA y dirigido por la letrada DÑA. MERCEDES GONZALO PASCUAL , contra SENTENCIA de fecha
10-5-18 dictada en el procedimiento PO 140/17 por el JUZGADO DE LO CONTENCIOSO nº DOS de A
CORUÑA.

Es parte apelada GAS NATURAL COMERCIALIZADORA S.A., representada por el procurador D.JOSE
MARTIN GUIMARAENS MARTINEZ dirigida por la letrada DÑA.MARIA MACARENA ALCANTARA BRAVO.
Es ponente el Ilmo. Sr. D. JOSE MARIA GOMEZ Y DIAZ CASTROVERDE.

Antecedentes


PRIMERO.- Se dictó, por el Juzgado de instancia, la resolución referenciada anteriormente.



SEGUNDO.- Notificada la misma, se interpuso recurso de apelación que fue tramitado en forma, con el resultado que obra en el procedimiento, habiéndose acordado dar traslado de las actuaciones al ponente para resolver por el turno que corresponda

Fundamentos


PRIMERO.- Objeto del recurso y motivos de impugnación.

El Concello de Arteixo interpone recurso de apelación contra la sentencia de fecha 10 de mayo de 2018 del Juzgado Contencioso-Administrativo Nº 2 de A Coruña, dictada en el procedimiento ordinario 140/17, interesando su revocación con fundamento en la errónea valoración de la prueba por cuanto, a su juicio, la infracción es sancionable a título de mera negligencia que concurre en 'GAS NATURAL COMERCIALIZADORA, S.A.'.

Sostiene la Administración apelante que según la literalidad del artículo 184.2 LGT procede sancionar a la demandante pues existe ocultación, ya que determinados ingresos no fueron declarados ni autoliquidados, produciéndose, además de una evidente minoración del importe de la tasa a percibir, una clara e incompleta declaración de datos, que conforma una omisión negligente.

La sentencia apelada estimó el recurso anulando la sanción en la consideración de que como no puede seguirse de forma automática la culpabilidad de los hechos imputados, esto es, la constatación de la falta de ingreso no justifica la concurrencia del elemento subjetivo del tipo, las circunstancias concurrentes descartan la actuación culpable de la entidad. Y ello, porque como recoge el fundamento de derecho tercero, ' la actora es empresa comercializadora y no distribuidora como erróneamente parece sostener la demandada, la pertenencia a un grupo de empresas en el que se integra la empresa distribuidora no es título desde luego para extender a la actora la responsabilidad de aquella otra mercantil debiendo recordar una vez más el principio de personalidad de las sanciones como primer principio integrado en el principio de culpabilidad, principio de personalidad de las penas que excluye desde luego la responsabilidad en el plano punitivo por acciones ajenas, menos aún en un escenario como el que nos ocupa que establece un principio de absoluta separación entre empresas comercializadoras y distribuidoras incluso de integrarse en un mismo grupo de empresas, artículo 12 de la LSE 2013, y hemos de notar que conforme al normativa invocada por la Administración demandada, artículo 9 de la LSE1997 artículo 6 de la LSE 200 no aparece obligación alguna referida a los puntos de suministro más aún es el artículo 46 de aquel cuerpo legal, LSE 2013, en el que el extenso lisado de obligaciones que contempla su apartado 1 desde luego no contempla referencia alguna que sostenga la obligación de cuyo incumplimiento pretende deducir la demanda negligencia, la obligación que se contempla en el artículo 40.2.m) de la LSE 2013 'Mantener actualizada su base de datos de puntos de suministro, y facilitar a la información de acuerdo a lo que se determine reglamentariamente' lo es de empresas distribuidoras no de las empresas comercializadoras pues las obligaciones de estas últimas se recogen en el precitado artículo 46, no apareciendo pues ninguna obligación legal.

Por último debe de notarse que la liquidación e ingreso de la tasa en el Concello de A Coruña por la demandante en momento alguno ha generado un beneficio a la actora pues la cuantía de la misma era idéntica, se excluye pues cualquier actuación torticera que pretendiere bajo capa de un error obtener una menor tributación, la actuación de la actora ha sido para la misma fiscalmente neutra en el sentido de que la liquidación e ingreso en una u otra entidad local era fiscalmente indiferente para la demandante...'

SEGUNDO.- Sobre la culpabilidad.

En sentencia de 21/9/18, recaída en recurso 15020/2018, se anuló la sanción impuesta a Unión Fenosa Distribuidora, por falta de culpabilidad en atención a lo siguiente: ' Existe un dato indubidable do que partir ( e que non se nega por ningunha das partes): UNION FENOSA DISTRIBUCIÓN non satisfizo a taxa ( polo subministro prestado a ALCOA ) do ano 2012 ó Concello de Arteixo no momento fiscal debido. O pagamento realizouse tras asinalo acta de conformidade de 25.11.2016.

Deste feito derivou o Concello de Arteixo unha consecuencia: sancionla conduta ó infrinxilo art. 191.1 LXT.

UNION FENOSA DISTRIBUCIÓN considerou que non existía culpabilidade na súa conduta e con base en dous datos fundamentais: a) pagamento da taxa ó Concello da Coruña, e b) crenza de que ALCOA INESPAL CORUÑA recibía o subministro de enerxía por un punto situado no Concello da Coruña. Non foi ata finais do 2015 cando un informe do arquitecto municipal de Arteixo ( solicitado por Alcoa ) puxo de manifesto o erro.

O Xulgador de Instancia non aceptou que a conduta de UNION FENOSA DISTRIBUCIÓN estivera ausente de culpabilidade e tamen o Concello de Arteixo mantén dito criterio: era obriga da empresa subministradora coñecela ubicación do punto de subministro.

As partes debaten ( recurso de apelación/contestación ) verbo da culpabilidade, carga da proba, indicios, grao de neglixencia .... sendo obrigado facer descender a controversia ó terreo dos feitos, dada a relevancia destes para determinar se existiu ou non culpabilidade.

Coma resulta do acta de conformidade - de onde resultan feitos aceptados por ámbalas dúas partes- a empresa ALCOA INESPAL CORUÑA SL está situada, física e territorialmente, no Concello da Coruña.

Do documento 3 xuntado coa demanda ( folio 67 ) e co escrito de 06.09 resulta que UNION FENOSA DISTRIBUCIÓN estivo pagando a taxa polo subministro no Concello da Coruña, solicitandolle a este Concello a devolución do ingreso indebido do ano 2012. A documentación e alegacións realizadas polo recorrente verbo do informe da Xefa do Departamento de Facenda do Concello da Coruña - de 24.07.2018- no deixan ningunha dúbida verbo deste feito.

Foi un informe do arquitecto municipal de Arteixo ( feito a instancia de ALCOA ) do ano 2015 o que puxo de manifestó que o subministro de enerxía eléctrica realizábase a través da Subestación de Sabón sita en Arteixo.

Destes datos resulta que UNION FENOSA DISTRIBUCIÓN SA estivo pagando a taxa ó Concello da Coruña ( onde esta situada a fábrica de ALCOA ) e que, maila ubicación do punto de subministro no Concello de Arteixo, este Concello non fixo xestión ningunha para revertela situación ata o ano 2015.

Deducir, como fai o Concello de Arteixo e asume o Xuíz de Instancia, que UNIÓN FENOSA DISTRIBUCIÓN tivo unha conduta culpable merecedora de sanción tributaria o ser neglixente na súa conduta - era a súa obriga presentala autoliquidación no Concello correcto - supón incorrer nun exceso, e optar, dentro das posibles interpretacións que ofrece o art. 179.2.d LXT, pola mais restrictiva e prexudicial para o presunto infractor.

O TS veu tendendo de forma sistemática, recorrente e concluínte a esixir a existencia de ánimo de ocultación - dolo- para confirmar sancións tributarias. Ao momento de excluír sancións en supostos de culpa evidente -de erro de dereito sen máis-, cunha base argumental subxacente: a aplicación das normas tributarias é tan sumamente complexa, cambiante e insegura que o normal é equivocarse, e que non pode esixirse a cada cidadán, a cada comerciante, a cada ama de casa, que aplique con precisión unhas normas cuxas interpretacións polos propios órganos administrativos, e mesmo polos Tribunais, varían con demasiada frecuencia. Neste sentido afirma o TS na súa Sentenza do 22 de xaneiro de 2013 ( RJ 2013, 2445) que non hai culpabilidade cando non hai ocultación. E na súa Sentenza do 8 de marzo de 2013 ( RJ 2013, 2253) reitera o Alto Tribunal que sen ocultación dolosa ou neglixente e sen ánimo de eludir o pago non procede a imposición de sanción . Nesta mesma liña sitúase a STS do 7 de febreiro de 2014 ( RJ 2014, 1067) , a través da cal se volve a reiterar que non cabe a imposición de sanción se non hai ocultación, a pesar de que non se considere razoable a interpretación das normas . Sinala ademais a STS do 19 de decembro de 2013 ( RJ 2014, 421) , que, con carácter xeral, o art. 179.2.d) da LGT non se cingue, en exclusiva, ás hipóteses de presentación dunha declaración baseada nunha interpretación razoable da norma, xa que iso non esgota as posibilidades de exclusión da culpabilidade na comisión dunha infracción, na medida en que o que se esixe en todo caso é que o contribuínte puxese a dilixencia debida no cumprimento das súas obrigacións.

A Sentenza do 3 de decembro de 2012 ( RJ 2013, 578) ha de estimarse improcedente aquela sanción que se impón cando a regularización efectuouse con datos, balances e feitos que a sociedade non alterou nin ocultou, achegando informes de peritos que confirman que foi razoable a discrepancia.

Coma se indica o propio TS é favorable a entender que non concorre culpabilidade en casos coma o presente: a) pagamento da TAXA - noutro Concello, b) non concorre ocultación de datos e c) erro que esixiu unha actuación técnica para polo de manifesto.

Entendemos que a conduta de UNION FENOSA DISTRIBUCIÓN non foi culpable o que carreta que acollámolo recurso'.

Tal criterio descarta la tesis de la parte apelante en cuanto a que el desconocimiento por la actora de la localización de la CUP de ALCOA supone una actuación negligente en el plano culpabilístico, máxime cuando en aquel recurso la demandante era la distribuidora. Por tanto, constando debidamente acreditado el pago de la tasa (2012) en el Concello de A Coruña, pese a lo que se alega en el recurso de apelación, procede desestimar el recurso y confirmar íntegramente la sentencia apelada pues, en definitiva, resulta excesivo y contrario a los principios que informan el procedimiento sancionador elevar a la categoría de actuación negligente el error de la actora en la Administración receptora de la tasa.

Idéntico criterio hemos mantenido en la sentencia de 21/9/18, dictada en el recurso de apelación 15013/18, seguido también a instancia del Concello de Arteixo.



TERCERO.- Sobre las costas procesales.

Conforme al artículo 139 de la Ley Jurisdiccional las costas han de imponerse a la parte apelante en la cuantía máxima de hasta mil euros por honorarios de defensa y derechos de representación.

Fallo

Por todo lo expuesto, en nombre del Rey, por la autoridad que le confiere la Constitución, esta sala ha decidido: 1. Desestimar el recurso de apelación interpuesto por el Concello de Arteixo contra sentencia de fecha 10 de mayo de 2018 del Juzgado Contencioso-Administrativo Nº 2 de A Coruña, dictada en el procedimiento ordinario 140/17, la cual confirmamos.

2. Imponer a la parte apelante las costas procesales en la cuantía máxima de hasta mil euros por honorarios de letrada/o y derechos de procurador/a.

Notifíquese la presente sentencia a las partes, haciéndoles saber que contra ella puede interponerse recurso de casación ante la Sala Tercera del Tribunal Supremo. Dicho recurso habrá de prepararse ante la Sala de instancia en el plazo de treinta días, contados desde el siguiente al de la notificación de la resolución que se recurre, en escrito en el que, dando cumplimiento a los requisitos del artículo 89 de la Ley Reguladora de la Jurisdicción Contencioso-Administrativa, se tome en consideración lo dispuesto en el punto III del Acuerdo de la Sala de Gobierno del Tribunal Supremo de fecha 20 de abril de 2016, sobre extensión máxima y otras condiciones extrínsecas de los escritos procesales referidos al recurso de casación (B.O.E. del 6 de julio de 2016).

Así se acuerda y firma.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.