Sentencia Contencioso-Administrativo Nº 361/2018, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Sala de lo Contencioso, Sección 4, Rec 15617/2017 de 29 de Noviembre de 2018

Encabezamiento

T.S.X.GALICIA CON/AD SEC.4

A CORUÑA

SENTENCIA: 00361/2018

-Equipo/usuario: IL

Modelo: N11600

PLAZA GALICIA S/N

N.I.G:15030 33 3 2017 0001597

Procedimiento: PO PROCEDIMIENTO ORDINARIO 0015617 /2017 /

Sobre:ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA

De D./ña.AXENCIA TRIBUTARIA DE GALICIA

ABOGADOLETRADO DE LA COMUNIDAD

PROCURADOR D./Dª.

ContraD./Dª. TRIBUNAL ECONOMICO-ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA, AMPERIS PRODUCTS SL

ABOGADOABOGADO DEL ESTADO, VIRGINIA EUGENIA DILLA DE LA LASTRA

PROCURADORD./Dª. , MARGARITA MARIA FIGUEROA HERRERO

RELATOR: D. FERNANDO FERNÁNDEZ LEICEAGA

NO NOME DE EL-REI

A Sección 004 da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia pronunciou a

SENTENZA

Ilmos./as. Sres./as. D./Dª

JOSE MARIA GOMEZ E DIAZ CASTROVERDE-PTE

JOSE MARIA ARROJO MARTINEZ

JUAN SELLES FERREIRO

FERNANDO FERNÁNDEZ LEICEAGA

MARIA DEL CARMEN NÚÑEZ FIAÑO

A CORUÑA, vinte e nove de novembro dous mil dezaoito.

No recurso contencioso-administrativo que, co número 15617/2017, presentado pola AXENCIA TRIBUTARIA GELAGA, representada e dirixida polo letrado da Xunta, contra o acordo de 30.06.2017 do TEAR. É parte a Administración demandada o TEAR , representado polo letrado do Estado e AMPERIS PRODUCTS SL, representado polo procurador Sra. Figueroa Herrero e asistida do letrado Sra. Dilla de la Lastra.

É relator o Ilmo. Sr. D. FERNANDO FERNÁNDEZ LEICEAGA.

Antecedentes

PRIMEIRO. -Admitiuse a trámite o recurso, e practicáronse as dilixencias oportunas, presentado o recorrente a súa demanda, na que solicitou que se acollera integramente o recurso.

SEGUNDO. -Conferido traslado á parte demandada, solicitouse a desestimación do recurso, de conformidade cos feitos e fundamentos de dereito consignados na contestación da demanda.

TERCEIRO.- Recibíndose o asunto a proba e declarado concluso o debate escrito, quedaron as actuacións sobre a mesa para resolver.

CUARTO. -Na sustanciación do recurso observáronse as prescricións legais, sendo a súa contía 596,62 EUROS.

Fundamentos

PRIMEIRO.-O acto que se recorre é o acordo de 30.06.2017 do TEAR que acolle a reclamación económico administrativa contra a liquidación da AXD xirada a AMPERIS PRODUCTS SL pola compra a XESTUR SL dunha parcela no polígono empresarial de As Gándaras ( uso mixto industrial ).

Discútese a aplicación do art. 17 do DL 1/2011 que establece unha bonificación do 50% na cuota no IAXD para os contratos que conteñan transmisións de terreos para a construcción de parques empresariais e agrupacións, agregacións, segregacións ou declaracións de obra nova que se realicen sobre fincas situadas no mesmo, sempre e cando estes parques empresariais sexan consecuencia do Plan de Dinamización Económica de Galicia previsto para as áreas da Costa da Morte ou de dinamizaicón prioritaria de Lugo e Ourense.

SEGUNDO.-A ATRIGA, fronte ó criterio do TEAR, sostén que o art. 17 citado só abrangue, dentro da bonificación de AXD, as transmisións de terreos feitas ó promotor do parque empresarial e non a venda de parcelas feitas polo promotor a terceiros, que é o que acontece neste caso: Xestur vende a Amperis a parcela P2.4 do polígono empresarial de As Gándaras xa construido; parcela con destiño mixto-industrial.

O letrado do Estado fundamenta a oposición na finalidade da norma, e o codemandado ( remitíndose á reclamación económico administartiva ) subliña que Xestur non constrúe o parque empresarial senón que se limita a urbanizalo e preparalo solo para a venda, sendo os compradores os que está obrigados a construir e a realizala urbanización interior e complementaria, sendo os terceiros ( non Xestur ) ós que se dirixe a bonificación.

Estamos, polo tanto, ante un problema de interpretación, de determinar o contido exacto da bonificación do art. 17 do DL 1/2011 .

A interpretación das normas tributarias recondúcese á teoría xeral da interpretación das leis, de maneira que non existen criterios interpretativos específicos das leis tributarias. Non hai principios de interpretación aplicables a estas leis que non poidan utilizarse en calquera outra rama do Dereito. A LGT na súa art. 12 , precisa que tales criterios son os contemplados no Código civil ('As normas tributarias interpretaranse con arranxo ao disposto no apartado 1 do artigo 3 do Código Civil '), de acordo co cal 'As normas se interpretarán segundo o sentido propio das súas palabras, en relación co contexto, os antecedentes históricos e lexislativos e a realidade social do tempo en que han de ser aplicadas, atendendo fundamentalmente ao espírito e finalidade de aquelas'.De acordo con iso á hora de interpretar as normas tributarias - como o resto do ordenamento xurídico- resultarán válidos os criterios hermenéuticos seguintes:

-o gramatical, isto é, segundo o sentido das palabras recollidas nas súas normas. Nesta interpretación aplicaranse as regras da semántica, co fin de fixar o sentido ou posibles sentidos que posúe cada un dos vocábulos que se pretenda interpretar.

-o sistemático, isto é, en relación co contido global da norma e da materia regulada. A interpretación aconsella conectar todos aqueles preceptos que regulan unha determinada institución, por presupoñer que entre eles hai unha coherencia e interdependencia.

-o histórico, de acordo co cal as normas han de interpretarse en relación cos seus antecedentes históricos e lexislativos. As modificacións tributarias tratan a miúdo de resolver defectos advertidos, o que constitúe un indicio da súa finalidade. O estudo dos traballos de preparación (v. gr. os informes emitidos polas Comisións de reforma da LGT), da memoria que debe acompañar aos proxectos de lei, dos debates parlamentarios e das exposicións de motivos proporcionan datos de gran valor para a investigación da ' mens legislatoris'.

-o sociolóxico, na medida en que a interpretación das normas ha de atender á realidade social do tempo en que han de ser aplicadas, o que permite acomodar os preceptos xurídicos a circunstancias xurdidas con posterioridade á formación daqueles.

-o teleológico, que atende ao espírito e finalidade das normas. Con todo, en numerosas ocasións será o intérprete o que deberá descubrir aquel espírito e finalidade acudindo ao resto de criterios de interpretación.

-e o lóxico, de acordo cos criterios da razón humana. Aínda que o artigo 3.1 do Código civil non fai referencia a este criterio non por iso cabe entender que lle exclúe.

Debe destacarse a importancia dunha interpretación principialista, que tome como punto de referencia a Constitución.

Verbo do gramatical; as normas, segundo o Código civil, han de ser interpretadas segundo o sentido propio das palabras. A LGT contén unha norma dedicada a cando o vocábulo ten varias acepcións . Segundo o art. 12.2 'En tanto non se definan pola normativa tributaria, os termos empregados nas súas normas entenderanse conforme ao seu sentido xurídico, técnico ou usual, segundo proceda'.Xunto a estes criterios temos unn límit, que é a prohibición dá aplicación analóxica; Tendo presente o mandato do art. 7.2 da LGT (a supletoriedad do Dereito común), podería pensarse na ampla admisión da interpretación analóxica no ámbito tributario. Con todo o art. 14 da LGT afirma que 'Non se admitirá a analogía para estender máis aló dos seus termos estritos o ámbito do feito impoñible ou o das exencións ou bonificacións'. Conságrase un principio de tipicidad en relación co feito impoñible e as exencións. A interdicción do uso da analogía en materia de exencións, recollida no art. 23 LGT , non supón ningún criterio específico de interpretación das normas reguladoras das exencións e outros beneficios fiscais. STSJ País Vasco de 10 xaneiro 2001 ( JT 2001, 1432) . Exemplos en que non é posible a aplicación analóxica das normas tributarias : - Nas transmisións patrimoniais 'inter vivos' as exencións subxectivas referentes ao Estado, administracións públicas territoriais e institucionais e os seus establecementos non é factible equiparalas a unha sociedade anónima municipal ante a falta de previsión legal. O que a exención sexa improcedente, como consecuencia da interdicción da aplicación analóxica non supón unha vulneración do principio de igualdade polo feito de que en determinados municipios estea prevista legalmente a exención das devanditas entidades. STSJ de 23 decembro 2002 ( JT 2003, 308) . - Nas transmisións ' mortis causa' entre cónxuxes non é posible establecer unha equiparación entre matrimonio e unións de feito. STS de 8 febreiro 2002 ( RJ 2002, 1928) . - A aproximación entre o concepto de colexios profesionais á Administración, debe entenderse carente de calquera apoio legal polo que de ningún xeito xustifica esa identidade a efectos fiscais. STSJ Asturias de 24 outubro 2005 ( JT 2006, 70) . - Non é posible equiparar os premios de carácter profesional e cultural destinados a difundir os obxectivos fundamentais da Unión Europea aos premios literarios, artísticos ou científicos que gozan de exención no IRPF. TEAC, res. de 24 xaneiro 2003 ( JT 2003, 658) . - Non son de aplicación as bonificacións por inicio de actividade realizada con anterioridade á entrada en vigor da Lei 22/1993, de 29 decembro ( RCL 1993, 3600) como consecuencia da interdicción da aplicación analóxica. STSJ Castela e León, Valladolid de 5 decembro 2002 ( JT 2003, 520) . -Non é factible a exención no IVE de Confesións relixiosas como a Igrexa Evangélica ( Lei 24/1992, de 10 novembro [ RCL 1992, 2419] ) ao darse unha ausencia de previsión legal respecto diso. SAN de 24 setembro 2003 ( JUR 2004, 144464) . Pola súa banda no suposto da aplicación dun criterio contable para resolver un expediente de comprobación, ante unha lagoa normativa non pode considerarse que se trate dunha aplicación analóxica de normas. SAN de 28 maio 2008 ( JT 2008, 719) .

Aplicarmos estes criterios ó caso de autos e non podemos senón concordar coa ATRIGA que a bonificación do art. 17 só abrangue as adquisicións (orixinarias) de fincas realizadas polo promotor do parque empresarial e non as vendas posteriores de parcelas; vendas que só poden ter coma obxecto a edificación de industrias (ou servizos que poidan instalarse no polígono).

O parque empresarial - para a aplicación do art. 17 - existe unha vez urbanizado o entorno con dita finalidade e non precisa do esgotamento do seu fin: instalación de industrial, beneficiando a exención ó promotor ( público ou privado ) do parque, mais non os adquirentes das parcelas.

Que sexa un tanto absurdo que se beneficie a declaración de obra nova da bonificación e que dito beneficio non se estenda á adquisición da parcela só pode atribuirselle ó lexislador, mais non autoriza a descoñecelos termos literais da norma e resolver só con base na finalidade ( instalación de industrias).

O dito obriga a acollelo recurso.

TERCEIRO.-Non facemos declaración das custas dadas as fundadas dúbdas en dereito que suscita o caso, de conformidade co disposto no artigo 139 da Lei Xurisdicional .

Por todo o exposto, en nome do Rey, pola autoridade que lle confire a Constitución, esta sala decidiu

Fallo

Que ACOLLÉMOLO recurso contencioso-administrativo presentado pola ATRIGA contra a resolución de 30.06.2017 do TEAR (Liquidacion AXD, exped.- 27/956/2015/50/IE) anulándoa por contraria a dereito e confirmando a liquidación.

Non facemos declaración das custas.

Notifíquese ás partes e, no seu momento, devólvase o expediente administrativo á súa procedencia, con certificación desta resolución. Contra esta resolución teñen un recurso de casación ante a Sala Terceira do Tribunal Supremo. Devandito recurso haberá de prepararse ante a Sala de instancia no prazo de trinta días, contados desde o seguinte ao da notificación da resolución que se recorre, en escrito no que, dando cumprimento aos requisitos do artigo 89 da Lei Reguladora da Xurisdición Contencioso-Administrativa , tómese en consideración o disposto no punto III do Acordo da Sala de Goberno do Tribunal Supremo de data 20 de abril de 2016, sobre extensión máxima e outras condicións extrínsecas dos escritos procesuais referidos ao recurso de casación (B.Ou.E. do 6 de xullo de 2016).

Así o pronunciamos, mandamos e asinamos.