Sentencia Contencioso-Adm...ro de 2018

Última revisión
17/09/2017

Sentencia Contencioso-Administrativo Nº 79/2018, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Sala de lo Contencioso, Sección 4, Rec 15686/2016 de 28 de Febrero de 2018

nuevo

GPT Iberley IA

Copiloto jurídico


Relacionados:

Tiempo de lectura: 11 min

Orden: Administrativo

Fecha: 28 de Febrero de 2018

Tribunal: TSJ Galicia

Ponente: SELLES FERREIRO, JUAN

Nº de sentencia: 79/2018

Núm. Cendoj: 15030330042018100082

Núm. Ecli: ES:TSJGAL:2018:768

Núm. Roj: STSJ GAL 768/2018

Resumen:
ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA

Encabezamiento


T.S.X.GALICIA CON/AD SEC.4
A CORUÑA
SENTENCIA: 00079/2018
- Equipo/usuario: IL
Modelo: N11600
PLAZA GALICIA S/N
N.I.G: 15030 33 3 2016 0001646
Procedimiento : PO PROCEDIMIENTO ORDINARIO 0015686 /2016 /
Sobre: ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA
De D./ña. SANCHEZ FISHMAR SLU
ABOGADO ANTONIO CENDAN FERNANDEZ-PEINADO
PROCURADOR D./Dª. ISABEL ANGELA CENDAN FERNANDEZ
Contra D./Dª. TRIBUNAL ECONOMICO-ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA
ABOGADO ABOGADO DEL ESTADO
PROCURADOR D./Dª.
PONENTE: D. JUAN SELLES FERREIRO
La Sección 004 de la Sala de lo Contencioso-Administrativo del Tribunal Superior de Justicia de Galicia
ha pronunciado la
SENTENCIA
Ilmos./as. Sres./as. D./Dª
JOSE M ª GOMEZ Y DIAZ CASTROVERDE, Presidente
JUAN SELLES FERREIRO
FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA
MARIA DEL CARMEN NUÑEZ FIAÑO
A CORUÑA, veintiocho de febrero de dos mil dieciocho.
Esta Sala ha visto el recurso contencioso-administrativo número 15686/2016, interpuesto por SANCHEZ
FISHMAR SLU, representada por la procuradora ISABEL ANGELA CENDAN FERNANDEZ, dirigida por el
letrado D.ANTONIO CENDAN FERNANDEZ-PEINADO, contra ACUERDO DEL TRIBUNAL ECONOMICO
ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA DE 30/06/16-SANCIONES TRIBUTARIAS. EXPEDIENTE
ADMINISTRATIVO Nº 27/323-610-615-611-612/2016. Es parte la Administración demandada el TRIBUNAL
ECONOMICO-ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA, representado por el ABOGADO DEL ESTADO.

Es ponente el Ilmo. Sr. D. JUAN SELLES FERREIRO, quien expresa el parecer del Tribunal.

Antecedentes


PRIMERO.- Admitido a trámite el presente recurso contencioso-administrativo, se practicaron las diligencias oportunas y, recibido el expediente, se dio traslado del mismo a la parte recurrente para deducir la oportuna demanda, lo que se hizo a medio de escrito en el que, en síntesis, tras exponer los hechos y fundamentos de Derecho que se estimaron pertinentes, se acabó suplicando que se dictase sentencia declarando no ajustada a Derecho la resolución impugnada en este procedimiento.



SEGUNDO.- Conferido traslado a la parte demandada, se solicitó la desestimación del recurso, de conformidad con los hechos y fundamentos de Derecho consignados en la contestación de la demanda.



TERCERO.- No habiéndose recibido el asunto a prueba y declarado concluso el debate escrito, quedaron las actuaciones sobre la mesa para resolver.



CUARTO.- En la sustanciación del recurso se han observado las prescripciones legales, siendo la cuantía del mismo de 750 euros.

Fundamentos


PRIMERO.- Se impugna en el presente procedimiento ordinario la resolución dictada por el Tribunal Económico Administrativo Regional de Galicia en fecha 30 de junio de 2016, en las reclamaciones económico- administrativas números 27/323-610-615-611-612/16, interpuestas por D. José Ángel Sánchez Salas, en nombre y representación de SÁNCHEZ FISHMAR, S.L.U.: 1) la reclamación nº 323 contra el acuerdo de la Dependencia de Gestión Tributaria de la Delegación de la A.E.A.T. de Lugo, de inadmisión por extemporaneidad del recurso de reposición interpuesto contra la sanción por infracción tributaria leve consistente en no presentar en plazo el modelo 349 'decl. operaciones intracomunitarias' correspondiente al ejercicio 2014, periodo 01; 2) las reclamaciones 610, 615, 611 y 612, contra sendos acuerdos del mismo órgano por los que se desestiman los recursos de reposición interpuestos contra los acuerdos de imposición de sanción por infracción tributaria leve consistentes en no presentar en plazo declaraciones exigidas con carácter general en cumplimiento de la obligación de suministro de información, en relación con el modelo 349 'decl. operaciones intracomunitarias' correspondientes al ejercicio 2014 y períodos 02, 03, 04 y 05, respectivamente, siendo el importe de cada sanción impuesta de 150 euros.

La cuestión planteada- relativa a la caducidad del plazo de tres meses que tiene la administración tributaria para iniciar el procedimiento sancionador ex artículo 209.2 de la Ley General Tributaria ya ha sido resuelta por esta misma Sala y Sección en su reciente sentencia 107/2017de fecha 1.3.17 en sede del po 15332/16.

Decíamos allí:

SEGUNDO.- O recurso baséase na nulidade da sanción ó inicialo expediente logo dos tres meses establecidos no art. 209.2 LXT que o recorrente sitúa no momento da presentación - extemporánea- do modelo 349.

O letrado do Estado rebate dita pretensión o ser supostos diferentes os casos nos que se realiza unha liquidación daqueles outros nos que falarmos dun incumprimento de información.

Consonte co artículo 209.2 da Lei 58/2003 (RCL 2003, 2945) , Xeral Tributaria (LGT ): « Os procedementos sancionadores que se incoen como consecuencia dun procedemento iniciado mediante declaración ou dun procedemento de verificación de datos, comprobación ou inspección non poderán iniciarse respecto da persoa ou entidade que fose obxecto do procedemento unha vez transcorrido o prazo de tres meses desde que se notificou ou se entendese notificada a correspondente liquidación ou resolución ».

Verbo deste precepto temos dúas interpretacións: a) a literal e b) a integradora.

Como mostra do criterio A temos a resolución de 30.03.2012- reiterada de 04.05.2011- do TEAC : No presente caso, o procedemento sancionador iníciase como consecuencia da falta do cumprimento da obrigación de toda persoa natural ou xurídica pública ou privada de proporcionar á Administración Tributaria toda clase de datos, informes ou antecedentes con transcendencia tributaria, deducidos das súas relacións económicas, profesionais ou financeiras con outras persoas, establecida no citado artigo 93 da Lei Xeral Tributaria.

Por conseguinte, o que interesa destacar é que o procedemento sancionador non está asociado neste caso a ningún dos procedementos a que expresamente se refire o citado artigo 209.2 LGT (procedemento iniciado mediante declaración ou dun procedemento de verificación de datos, comprobación ou inspección e que, por tanto, levan aparellada a notificación dunha liquidación ou resolución), polo que non é posible a aplicación da limitación que establece devandito artigo de tres meses desde a notificación da liquidación ou resolución, ao non existir acto de notificación de liquidación ou resolución algún. Non atopándonos no devandito caso, só rexen aquí as normas xerais relativas á extinción da responsabilidade derivada das infraccións tributarias previstas no artigo 189 da LGT, a saber, o falecemento do suxeito infractor ou o transcurso do prazo de prescrición para impoñer as correspondentes sancións.

Coma mostra do criterio B temos que, Tratándose dun suposto de infracción por presentación extemporánea de declaración tributaria previo requirimento da Administración as STSJ de Madrid do 17 de maio e do 26 de outubro de 2012 (JT 2012, 1260) , declararon procedente a aplicación do citado art. 209.2 da LGT a efectos da súa consideración como procedemento iniciado mediante declaración, dispoñendo o cómputo do prazo de tres meses para o inicio do citado procedemento desde o día seguinte á presentación da declaración extemporánea.

Mediante Sentenza do 12 de abril de 2012 (JT 2012, 525), analizou o TSJ de Madrid un suposto no que o prazo de tres meses computado desde o día seguinte á presentación da declaración transcorrera cando se iniciou o procedemento sancionador. Tal e como se encarga de precisar o citado Tribunal no presente caso estase en presenza dunha declaración tributaria, aínda que sexa presentada de modo extemporáneo e previo requirimento da Administración, que debe ter cabida nos amplos termos en que se expresa en art. 209.2 da LGT , ao incluír os procedementos que se inician mediante declaración.

No mesmo sentido - copia literal do criterio do TSX Madrid- temos a nosa sentenza 153/2015.

A cuestión ( cal das dúas posición é a correcta ) non resultou resolta pola STS 25.03.2013 , xa que é de sentido desestimatorio e os obiter dicta que realiza é verbo das sancións por non atender requerimentos de información, se ben realiza pronunciamentos de interese que ofrecen asideros a calquera das dúas pretensións.

De conformidade co manifestado polo TS a través da súa Sentenza do 25 de marzo de 2013 (RJ 2013, 3546) , o procedemento sancionador tributario non está suxeito ao prazo de caducidade establecido no art. 209.2 da LGT tratándose de sancións por resistencia, obstrución, escusa ou negativa ás actuacións da Administración tributaria consecuencia da non atención de requirimentos evacuados en cumprimento das obrigacións de información previstas no art. 93 da LGT . Xa na Sentenza de instancia encargouse de precisar a AN que o disposto no art. 209.2 da LGT unicamente resulta de aplicación tratándose daquelas sancións que se atopen no ámbito obxectivo e subxectivo definido no citado precepto xa que, noutro caso, estaríase solapando o prazo de tres meses previsto respecto da caducidade co de catro anos propio da prescrición extintiva da potestade sancionadora. E, a feixes, se se aplicase o citado art. 209.2 da Lei 58/2003, na imposición de sancións tributarias por infraccións do art. 203 da Lei só resultarían de aplicación, no seu caso, os límites temporais que representan o prazo xeral de prescrición establecido no art. 189 da LGT así como o prazo de caducidade do procedemento por superación do prazo máximo para a súa terminación ex art. 211.1 da LGT . A priori no presente caso o que se estaba debatendo era a aplicación dunha sanción tributaria derivada da non atención dun requirimento. Con todo este foi evacuado no seo do expediente de comprobación tributaria polo concepto de Tributos de Tráfico Exterior. E, en base a iso, conclúe o TS que non existe identidade fáctica nin contradición algunha, xa que a sentenza de instancia aplicou o prazo establecido no art. 209 da LGT nun suposto no que o expediente sancionador orixinouse dun anterior expediente de comprobación tributaria, mentres que no presente caso o procedemento sancionador non tiña a súa orixe nunha actividade revisora da Inspección previa sobre o recorrente, senón soamente na renuncia deste a facilitar os datos e a información tributaria requirida de conformidade co establecido nos arts. 93 e 94 da LGT . Existía en consecuencia unha falta de contradición entre a sentenza de instancia e a sentenza de contraste, motivo polo cal o Alto Tribunal non admitiu a trámite o recurso de casación para a unificación de doutrina promovido para o efecto pola recorrente.

Desta sentenza o criterio fundamental que obtemos para o caso presente é que o artigo 209.2 non é un precepto de aplicación xeral a tódolos procedementos sancionadores, polo que, non sempre a acción para sancionar está suxeita ó prazo de caducidade de tres meses senón que naulgúns supostos é de aplicación ó xeral dos catro anos do art. 190 e 66 LXT.

No caso presente temos unha sanción por infracción do art. 198 LXT que deriva do incumprimento da obriga formal que establecen so artigos 78 a 81 RD 1624/1992 - declaración recapitulativa de operacions intracomunitarias- e que ten o abeiro legal do art. 29.2.f Lei 58/2003.

Desta obriga non se deriva, en por si, actuación ningunha de verificación de datos, comprobación ou inspección é, derivado desto non é imperativa a existenza dunha liquidación ou dunha resolución (referencia que debe entenderse ó art. 133.a LXT ).

Se ben podemos falar dunha declaración - nos termos do art. 119.1 LXT- coa presentación do modelo 349, non se xera - implícitamente- ningunha resolución da administración, nin legal, nin regulamentariamente, se lle impón á administración un prazo de comprobación ( mais aló dos catro anos do art. 66 LXT ) polo que, tampouco é posible considerar que esta só conta con TRES MESES para iniciar un procedemento sancionador pola presentación extemporánea, senón que este debe sometese ó xeral dos catro anos.

Polo dito e mudando o acordado na sentenza 153/2015 rexeitámolo recurso. '(sic) En consecuencia y tratándose de idéntico supuesto al planteado en la citada sentencia hemos de aplicar, en congruencia el mismo criterio allí asentado por lo que el presente recurso contencioso - administrativo no puede prosperar.



SEGUNDO. Dispone el artículo 139.1 de la Ley Jurisdiccional , en la redacción dada por la Ley 37/2011 (LA LEY 19111/2011), de 11 de octubre, que, en primera o única instancia, el órgano jurisdiccional, al dictar sentencia, impondrá las costas a la parte que haya visto rechazadas todas sus pretensiones, salvo que aprecie y así lo razone, que el caso presentaba serias dudas de hecho o de derecho.

Y toda vez que concurre esta última circunstancia no procede la imposición de las costas procesales.

Fallo

Que desestimamos el recurso contencioso - administrativo interpuesto por la representación procesal de SÁNCHEZ FISHMAR, S.L.U contra la resolución dictada por el Tribunal Económico Administrativo Regional de Galicia en fecha 30 de junio de 2016, en las reclamaciones económico-administrativas números 27/323-610-615-611- 612/16.

Sin expresa imposición de las costas procesales.

Notifíquese la presente sentencia a las partes, haciéndoles saber que contra ella puede interponerse recurso de casación ante la Sala Tercera del Tribunal Supremo. Dicho recurso habrá de prepararse ante la Sala de instancia en el plazo de treinta días, contados desde el siguiente al de la notificación de la resolución que se recurre, en escrito en el que, dando cumplimiento a los requisitos del artículo 89 de la Ley Reguladora de la Jurisdicción Contencioso-Administrativa , se tome en consideración lo dispuesto en el punto III del Acuerdo de la Sala de Gobierno del Tribunal Supremo de fecha 20 de abril de 2016, sobre extensión máxima y otras condiciones extrínsecas de los escritos procesales referidos al recurso de casación (B.O.E. del 6 de julio de 2016).

Así lo pronunciamos, mandamos y firmamos.

PUBLICACION.- La sentencia anterior ha sido leída y publicada el mismo día de su fecha, por el Ilmo.

Sr. Magistrado Ponente D.JUAN SELLES FERREIRO al estar celebrando audiencia pública la Sección 004 de la Sala de lo Contencioso-Administrativo del Tribunal Superior de Justicia de Galicia. Doy fe. A CORUÑA, veintiocho de febrero de dos mil dieciocho.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.