Última revisión
08/04/2025
Sentencia Penal 314/2024 Audiencia Provincial Penal de Pontevedra nº 2, Rec. 7/2022 de 18 de diciembre del 2024
GPT Iberley IA
Copiloto jurídico
Relacionados:
Tiempo de lectura: 173 min
Orden: Penal
Fecha: 18 de Diciembre de 2024
Tribunal: Audiencia Provincial Penal nº 2
Ponente: JOSE JUAN RAMON BARREIRO PRADO
Nº de sentencia: 314/2024
Núm. Cendoj: 36038370022024100317
Núm. Ecli: ES:APPO:2024:3212
Núm. Roj: SAP PO 3212:2024
Encabezamiento
SENTENCIA: 00314/2024
-ROSALIA DE CASTRO NÚM. 5
Teléfono: 986.80.51.19
Correo electrónico: seccion2.ap.pontevedra@xustiza.gal
Equipo/usuario: MAR
Modelo: N85850 SENTENCIA CONDENATORIA
N.I.G.: 36042 41 2 2019 0000706
Delito: TENENCIA DE ARMAS SIN LICENCIA O PERMISO
Denunciante/querellante: MINISTERIO FISCAL
Procurador/a: D/Dª
Abogado/a: D/Dª
Contra: Vicente
Procurador/a: D/Dª PATRICIA CABIDO VALLADAR
Abogado/a: D/Dª GUILLERMO PRESA SUAREZ
PONTEVEDRA, a dezaoito de decembro de dous mil vinte e catro.
VISTA en xuízo oral e público, ante a Sección 002 desta Audiencia Provincial a causa instruída co número 7/2022, procedente do Xulgado de Primeira instancia e Instrución nº 2 de Ponteareas e seguida polo trámite de procedemento ordinario sumario, (DPA 238/2019), polo delito de tenencia ilícita de armas contra Vicente, con DNI. NUM000, nado en Pontecaldelas (Pontevedra) o día NUM001/1957, fillo de Abelardo e de Frida, representado pola procuradora Patricia Cabido Valladar e defendido polo Avogado D. Guillermo Presa Suárez.
É parte acusadora o Ministerio Fiscal, en representación do cal interveu dona Paula Blasco Muela. Actúa como
Antecedentes
Hechos
Tras ser practicada, o día 21 de maio de 2019, a entrada e rexistro nos domicilios sitos na DIRECCION000, de DIRECCION001, no DIRECCION002, e no DIRECCION003, interviñéronse un total de 84 armas de fogo (10 de guerra, 32 pistolas, 34 revólveres, tres escopetas de caza, dous fusís, un mosquetón e un rifle), 3411 cartuchos metálicos de diferentes calibres, sete armazóns de pistola e revólver, cinco corredías de pistola, tres tambores ou cilindros de revólver, 52 canóns soltos de pistola e revólver (dos cales 32 están en perfecto estado de funcionamento) e 47 cargadores (37 de pistola e 10 de subfusil).
De todas as armas de fogo requisadas, corenta e catro (44) estaban en aparente estado normal de funcionamento e ademais eran posuídas ilegalmente, pois o seu propietario carecía de título que o autorizase para a tenza ou posesión desas armas. As armas foron localizadas nos seguintes lugares:
Na DIRECCION000, de DIRECCION001:
Estoxo de madeira con
Estoxo de madeira con
Estoxo de madeira cunha
CARTUCHARÍA METÁLICA:
Catro caixas de cincuenta (50) cartuchos cada unha (200 en total), calibre 7,65 mm, marca Fiocchi
Dúas caixas de 50 cartuchos cada unha (100 en total), calibre 32, marca Navy Arms
Dúas caixas de 25 cartuchos cada unha, calibre 9 mm longo, nas cales faltan sete cartuchos (43 totais), de Pirotecnia Militar de Sevilla.
No DIRECCION002, DIRECCION001:
ARMAS DE FOGO CURTAS:
Pistola marca Star, modelo Bonifacio Echeverría, número NUM005, calibre 9 mm curto con munición
Pistola curta marca Star, modelo As, calibre 9 mm, número NUM006 e cargador con certificado de inutilización
Pistola curta marca Astra, modelo Constable, calibre 9 mm curto, número NUM007
Arma curta marca Browning, modelo FN, calibre 7,65 mm, número de serie NUM008, cargador e certificado inutilización
Revólver Smith & Wesson, calibre 357 Magnum, modelo Springfield, número NUM009 e certificado de inutilización
Minirrevólver marca Northamerica Arms, calibre 22, número de serie NUM010, disimulado na fibela dun cinto
Arma marca FN, modelo Brevete, calibre 7,65, número de serie NUM011
Pistola sen marca, modelo nin calibre visible, número serie NUM012
Revólver con culata adaptable marca F.lli Pietta, calibre 44, número NUM013.
ARMAS DE FOGO LONGAS:
Fusil monotiro sen marca, con inscrición NUM014
Escopeta paralela de marca descoñecida
Subfusil de asalto Cetme, calibre 7,62, número NUM015
Mosquetón con número NUM016
Subfusil marca Star, modelo Navanero, calibre 9, número de serie NUM017 con culata recortada
Escopeta calibre 16, número NUM018
Metralladora marca Alfa, modelo Oviedo, calibre 7,92 mm, número de serie NUM019, posiblemente inutilizada
Fusil de asalto tipo AK47, calibre 7,62, número NUM020, con cargador
Fusil de asalto Cetme 58, calibre 7,62 mm, número de inscrición NUM021
Escopeta repetidora, calibre 12, número serie NUM022 e con marca ilexible
Metralladora marca Fábrica Armas de Oviedo, modelo ASS, calibre 7.92, número de serie NUM023, posiblemente inutilizada con 44 cartuchos inertes
Morteiro sen marcas salientables.
PEZAS FUNDAMENTAIS:
Tambor de revólver con número de serie NUM024
Tambor de revólver sen marca nin serie
Canón solto de pistola marca Glock, calibre 9 mm e número NUM025
Canón solto de pistola semielaborado sen marca identificativa
Canón en miniatura marca Ardesa, calibre 69 e con número NUM026
Armazón de arma curta marca Glock, modelo 26, calibre 9 mm Parabellum, número NUM027
Dous canóns de pistola, calibre 6,35 mm
Nove cargadores de pistola soltos de diferentes modelos
Cilindro tambor revólver
Cargador de pistola 635
Canón solto de escopeta marca Mossberg, calibre 12, número de serie NUM028.
CARTUCHARÍA METÁLICA:
Caixa de cincuenta (50) cartuchos, calibre 7,65 mm, marca Fiocchi
Vinte e oito (28) cartuchos, marca Lefaucheux
Trinta e oito (38) cartuchos de diversos calibres introducidos nun sobre marrón claro
Vinte e dous (22) cartuchos de diversos calibres introducidos nun sobre marrón claro
Vinte e dous (22) cartuchos, 9 mm longo
Corenta e un (41) cartuchos do calibre 22
Dez (10) cartuchos de diversos calibres para arma longa
Vinte (20) cartuchos en caixa marca Winchester, modelo 300
Vinte e cinco (25) cartuchos en caixa marca Sellier & Bellot, 9 mm Luger
Douscentos vinte e un (221) cartuchos do calibre 35 especial
Dez (10) cartuchos nunha caixa laranxa de cartucharía do calibre 38 especial
Dez (10) cartuchos 9 mm Parabellum nunha caixa verde
Corenta (40) cartuchos 38 especial, marca Sellier & Bellot
Doce caixas de 50 cartuchos cada unha (600 en total), calibre 9 mm Parabellum, oito delas marca SB e catro marca MFS
Cento setenta e un (171) cartuchos calibre 9 mm curto
Cento dous (102) cartuchos 9 mm Parabellum
Cento trinta e sete (137) cartuchos, calibre 22 mm
Vinte e dous (22) cartuchos, calibre 32
Vinte e sete (27) cartuchos, calibre 9 mm Parabelum
Corenta e un (41) cartuchos fusil Remington
Cen (100) cartuchos, calibre 635
Seis (06) cartuchos calibre 750 mm
Trescentos corenta e nove (349) cartuchos, calibre 22, en sete caixas
Cincuenta (50) cartuchos, calibre 765
Vinte (20) cartuchos, calibre 300
Corenta e sete (47) cartuchos, calibre 357 Magnum
Cincuenta (50) cartuchos, calibre 38 SPL
Cincocentos corenta e sete (547) cartuchos, calibre 9 mm Parabellum en diversas caixas
Cincuenta (50) cartuchos, calibre 9 mm curto
Corenta e nove (49) cartuchos, calibre 357
Nove (09) cartuchos, calibre 635.
OUTROS:
Dous bastóns de estoque
Bote de cristal de garavanzos con po negro (pólvora) pendente de análise
Dúas caixas de pistóns de recarga, douscentos cincuenta (250) pistóns, unha das caixas incompleta
Máquina de recarga de cartucharía metálica marca BCBS, nun dos compartimentos contén po negro (pólvora) pendente de análise
Caixa de plástico con etiqueta marca FAB Defense con peza metálica de cor negra
Oitocentos (800) pistóns para recarga de cartuchos, marca CCJ
Cinco (5) dispositivos metralladores para pistolas, marca Glock, en bolsas de peche hermético individuais
Dúas caixas con xogo de cuños de números e letras.
INTERIOR CAIXA FORTE/ ACOIRAZADA MARCA ZUBIGARAY BILBAO
ARMAS DE FOGO LONGAS:
Subfusil marca Star, modelo Z45, calibre 9 mm longo, número NUM029
Subfusil marca IMI modelo UCI, calibre 9 mm, número NUM030, con cargador en interior de maletín con canón suplementario e un peche
Fusil metrallador, marca Fábrica de Armas de Oviedo, calibre 7,92 mm e número NUM031
Fusil calibre 6,5, número NUM032
Rifle marca Colt, calibre 44, sen número de serie visible.
ARMAS DE FOGO CURTAS:
Revólver marca Colt, modelo King Cobra, calibre 357 Magnum, número NUM033
Revólver marca Colt, modelo Python, calibre 357 Magnum, con número de serie borrado
Revólver marca A. Liberty, calibre 44, número NUM034
Revólver marca Smith & Wesson sen número de serie visible
Revólver marca Smith & Wesson, calibre 44, sen número de serie visible
Revólver marca Smith & Wesson, calibre 32, número NUM035
Revólver marca F.lli Pietta, calibre 44, número NUM036
Revólver marca F.lli Pietta, calibre 31, número NUM037
Revólver marca F.lli Pietta, calibre 31, número NUM038
Revólver marca Smith & Wesson, calibre indeterminado, número NUM039
Revólver tipo Velo-Dog sen outras marcas identificativas
Revólver marca Uberti, calibre 44, número NUM040
Sete (7) revólveres tipo Lefaucheux sen marcas nin número de serie visible
Revólver tipo Velo-Dog sen marcas
Revólver marca F.lli Pietta, calibre 31, número NUM041
Revólver marca F.lli Pietta, calibre 44, número NUM042
Revólver de avancarga sen outras marcas visibles
Pistola marca Manurhin, modelo PP, calibre 22, número NUM043, con cargador
Pistola marca Luger, modelo P06, número NUM044, con cargador
Pistola marca Campo Giro, modelo 1913, número NUM045
Pistola marca Glock, modelo 17, calibre 9 mm Parabellum, número de serie en corredía e en canón NUM046 e con número de serie de armazón borrado por trade. Esta está acompañada de canón novo adicional e de culata adaptable. A pistola leva axustado un dispositivo para facer fogo metrallador.
Envase ao baleiro con pistola Astra, calibre 6,35, con número de serie borrado, sen canón e cun cargador
Envase ao baleiro con pistola marca Beretta, modelo 9319, calibre 9 mm Parabellum, número NUM047 que carece de canón
Envase ao baleiro con pistola tipo Luger, número NUM048
Pistola tipo derringer marca Davis, modelo D38, calibre 38 especial, número NUM049
Pistola tipo derringer marca Remington, calibre 38 especial sen número de serie visible
Dous (2) revólveres tipo avespeiro sen marcas nin número de serie visible
Pistola desmontada marca Luger, modelo M90, calibre 9 mm Parabellum, número NUM050
Pistola desmontada marca Astra, modelo Constable, calibre 9 mm curto e número NUM051
Pistola marca Star, calibre 22, número NUM052 inutilizada sen cargador
Pistola marca Star, calibre 765, número NUM053 inutilizada e con cargador. Acompáñaa certificado de inutilización
Pistola Llama, calibre 980, número NUM054. Acompáñaa certificado de inutilización
Revólver marca Astra, calibre 38, número NUM055 inutilizado
Pistola marca Astra, calibre 22, número NUM056 inutilizada
Pistola marca Astra, modelo CUB, calibre 639, sen número de serie visible, inutilizada
Pistola marca Astra, calibre 765, número NUM057. Acompáñaa certificado de inutilización
Pistola marca Star, calibre 22, modelo Olimpic, número NUM058. Inutilizada
Revólver marca Astra, calibre 38, número NUM059, inutilizado
Revólver marca Astra, número NUM060, inutilizado, sen cachas nin parte do mecanismo, con certificado de inutilización
Pistola Astra, modelo Cóndor, sen número de serie aparente, inutilizada e despezada
Revólver tipo Velo-Dog sen tambor, marca ou número de serie aparente
Pistola Astra ,calibre 765, sen marca, despezada
Pistola Astra, calibre 22, inutilizada e despezada
Pistola Astra, calibre 22, número NUM061
Pistola marca EN-GE sen número de serie nin calibre.
CARTUCHARÍA METÁLICA:
Tres caixas (3) de cartuchos. Cento vinte e cinco en total (125), calibre 357
Caixa con vinte e cinco (25) cartuchos de 9 mm Parabellum
Tres "peites" para pistola metralladora que conteñen vinte e nove (29) cartuchos de calibre 103.
PEZAS FUNDAMENTAIS:
Dez (10) cargadores de subfusil marca IMI, modelo UCI, calibre 9 mm
Vinte e oito (28) cargadores de arma curta
Canón de escopeta repetidora, marca Whinchester, modelo 1912, calibre 12, sen numeración
Armazón de revólver marca Smith & Wesson, calibre 357 Magnum, sen número de serie visible
Dous (2) armazóns de pistola, marca Glock, modelo 17, un deles co número de serie borrado e o outro con número NUM062
Armazón e corredía de pistola sen mecanismo nin marca nin número de serie aparente
Vinte (20) canóns de armas curtas inutilizados
Vinte e cinco (25) canóns de arma curta, seis (6) revólveres e dezanove (19) de pistola
Catro (4) corredías de pistola
Caixa de cor granate que contén canón "equipo redutor Astra modelo 300". Oito (8) proxectís sen carga e dous (2) útiles a modo de ferramenta
Bolsa de envasado ao baleiro con diferentes pezas de Beretta 93R
Armazón pistola marca Star número NUM063. Con certificado de inutilización
Armazón pistola marca Star, calibre 22, número NUM064, despezada.
OUTROS:
Catro (4) silenciadores, tres (3) sen marca e un da marca Walter, modelo SD22, calibre 22, coa súa caixa
Caixa de cartón baleira correspondente a unha pistola marca Llama, modelo III-A, calibre 380, número NUM065
Caixa azul con pezas non fundamentais de armas variadas
Culata de madeira adaptable a unha pistola da marca Mariner, modelo C96.
Dende o auto de sobresemento provisional á espera dos informes do 29 de outubro de 2019 (folio 561) ata o auto de reapertura do 20 de febreiro de 2020 (folio 999) transcorren catro meses.
Dende a providencia do 10 de marzo de 2020 (folio 1118), con traslado ao fiscal por transferencia de datos, ata o auto do 29 de xuño de 2020 (folio 1659) en que se acorda a complexidade transcorren tres meses e 18 días.
Dende o auto do 9 de setembro de 2020 (folio 1707) en que se acorda o fin da instrución ata o auto do 21 de xaneiro de 2021 (folio 1920) de transformación ao procedemento abreviado transcorren catro meses.
Dende o auto de transformación antes mencionado ata o auto de procesamento do 1 de setembro de 2022 (folio 2102) transcorre un ano e oito meses.
Dende entón ata o día de hoxe transcorreron dous anos e dous meses.
Polo tanto, o tempo de dilación indebida prolongouse durante catro anos, nove meses e 15 días.
Fundamentos
Xa as resolvemos no sentido que reflectimos ao comezo da segunda sesión do xuízo oral; entón tamén nos remitiamos ao que máis polo miúdo se puidese razoar nesta sentenza, e así pasamos a facelo. No devandito momento acordamos:
Neste sentido, a recente STS, Penal, Sección 1ª, do 21 de febreiro de 2024 ( ROJ: STS 992/2024 - ECLI:ES:TS:2024:992) razoa:
En idéntico sentido, a STS, Penal, Sección 1ª, do 22 de novembro de 2023 ( ROJ: STS 5079/2023 - ECLI:ES:TS:2023:5079) reflicte:
No mesmo sentido se expresan a STS, Penal, Sección 1ª, do 8 de abril de 2021 ( ROJ: STS 1236/2021 - ECLI:ES:TS:2021:1236), a STS, Penal, Sección 1ª, do 25 de abril de 2018 ( ROJ: STS 1468/2018 - ECLI:ES:TS:2018:1468) e a STS, Penal, Sección 1ª, do 27 de novembro de 2008 ( ROJ: STS 6783/2008 - ECLI:ES:TS:2008:6783); esta última para o seguinte particular suposto recolle:
Pouco hai que engadir en tal sentido ao xa resolto ao comezo da vista oral por mor da evidencia que se tira do sucedido. Se a defensa cría que tiña motivos para recusar algún dos peritos, debeuno facer cando soubo da súa designación como tales e antes da realización das súas periciais; e non agora dun xeito serodio cando a fiscala solicitou que asistisen á vista oral debido á impugnación realizada pola defensa no seu escrito de conclusións provisionais. Mesmo resultaría paradoxal que respecto do mesmo informe pericial non se recusase un dos seus autores e agora se recuse o outro aproveitando a mera chamada para que acudise á vista oral.
Neste sentido do acordo, a STS, Penal, Sección 1ª, do 17 de xullo de 2012 ( ROJ: STS 5087/2012 - ECLI:ES:TS:2012:5087) subliñaba que, para que a ausencia das pezas de convicción determinase algunha lesión do dereito de defensa, se tiña que acreditar, ou argumentar cando menos, que importancia tería a exhibición. O feito de que as pezas de convicción non estean presentes durante a vista oral non pode determinar a nulidade dun xuízo (STS, Penal, Sección 1ª, do 5 de xuño de 2012 - ROJ: STS 4612/2012 - ECLI:ES:TS:2012:4612-). O mero incumprimento do previsto no artigo 688 da Lei de axuizamento criminal -que pode ser debido a diversas causas- non supón, en principio, un quebrantamento de forma reclamable pola vía do recurso de casación e unicamente pode resultar relevante a omisión cuestionada cando a parte que denuncia tal circunstancia esixise no seu escrito de conclusións provisionais, como medio de proba, a presenza das referidas pezas de convicción na sala do Tribunal e cando esta omisión puidese producir indefensión (STS, Penal, Sección 1ª, do 14 de outubro de 2011 - ROJ: STS 6858/2011 - ECLI:ES:TS:2011:6858-).
A STS, Penal, Sección 1ª, do 23 de febreiro de 2007 ( ROJ: STS 1635/2007 - ECLI:ES:TS:2007:1635) chega a sinalar o seguinte:
E na STS, Penal, Sección 1ª, do 25 de abril de 2012 ( ROJ: STS 3032/2012 - ECLI:ES:TS:2012:3032) podemos ler:
Ademais de todo o anterior, é mester teimar en que, no presente caso, no escrito de conclusións da defensa se solicitaba o mero exame das pezas de convicción; e, en ausencia de máis explicacións, suponse que se refería a que debía examinalas o Tribunal, posto que os peritos da acusación xa as tiveran na súa presenza e o perito da defensa nin tan sequera necesitou examinalas para elaborar o seu informe, e ninguén demandou que, para o interrogatorio destes no xuízo oral, fose precisa a presenza das pezas de convicción na sala. E repárese nas razóns de seguridade relacionadas co importante número destas, o seu traslado, custodia durante as sesións do xuízo oral, etc., para, ao fin e ao cabo, a súa mera exhibición e contemplación, e ren máis.
A defensa do acusado alegou a vulneración do dereito á intimidade do artigo 18.1 e da autodeterminación informática do artigo 18.4, en relación coa vulnerabilidade do domicilio do artigo 18.2 da Constitución española, basicamente pola ausencia do presuposto habilitante no auto do 14 de maio de 2019 (fs. 66 a 70). Argumentou esta alegación con base na orixe ilícita dos datos utilizados no atestado da Garda Civil que orixinou a entrada e o rexistro, con cita de xurisprudencia relativa a que non abonda coa intención policial, con que o xuíz asuma as sospeitas, senón que ten que constatar que hai indicios; en que o éxito posterior da dilixencia non pode validar o que xa estaba podre, xa que se trata dunha validación
A fiscala contestou, para opoñerse a todo o anterior, que non se trataba de meras sospeitas, senón de auténticos indicios para autorizar a entrada e rexistro; que non só se tivo en conta a información proveniente do estranxeiro, senón tamén a evidencia de que os dispositivos mercados polo agora acusado, debidamente acoplados, convertían unha arma en prohibida; que aos datos do acusado se chegou polo enderezo que nos paquetes constaba dos seus pedidos, non polo número de IP; que, ademais, previamente se constatou que era titular de armas, licenzas, etc.; que cando se practicou a primeira entrada e rexistro non estaba detido pero si presente e asistido dun avogado e que entón non manifestou nada, e que na segunda entrada e rexistro, xa detido e coa súa avogada, tampouco manifestou nada, nin presentou un hábeas corpus, etc.
O 4 de abril a Unidade Nacional de Europol, por medio da Axencia Federal dos Estados Unidos ATF, informou das pescudas realizadas sobre o portal de venda en liña chinés www.cbtforces.com, dedicado á comercialización de accesorios para armas de fogo, en concreto, de dispositivos adaptables a pistolas da marca austríaca Glock, que as dotarían da capacidade de fogo automático (metrallador) e, xa que logo, provocarían que fosen consideradas armas de guerra. Entre os compradores daqueles accesorios figuraba (o 6 e o 26 de xaneiro e o 17 de febreiro de 2019) o acusado, Vicente, con domicilio na DIRECCION000, de DIRECCION001, quen mercou así tres daqueles dispositivos pola cantidade de 114,186 $, os cales pagou a través da súa conta de PayPal asociada ao seu correo electrónico DIRECCION005.
A Garda Civil realizou a correspondente comprobación e confirmou a identificación de Vicente, con domicilio non só no piso referido anteriormente, senón tamén no DIRECCION002, e no DIRECCION003, DIRECCION001, que, en realidade, formaban unha única parcela duns 4000 m2 cun conxunto de edificacións. Logo descubriuse que era titular das licenzas de armas de tipo E, D, F e L, as armas que baixo estas licenzas tiña legalizadas, as armas inutilizadas, e as que no seu día dixo que foran obxecto dun achado casual (dous fusís históricos). Entre as armas activas figuraba unha pistola da marca Glock, modelo Glock 26, número de serie NUM067 e calibre 9 mm Parabellum, compatible cos dispositivos de conversión da mesma marca adquiridos a través do web www.cbtforces.com.
A súa residencia habitual estaba na DIRECCION000, de DIRECCION001, se ben tiña outras dúas propiedades no DIRECCION002, e no DIRECCION003, DIRECCION001. Esta última propiedade era a que figuraba de alta nos rexistros de Intervención de Armas onde tiña autorizado un depósito de armas homologado para as armas amparadas pola licenza do tipo D e onde o propio Vicente dixo que achara casualmente os dous devanditos fusís históricos.
A instalación do dispositivo así adquirido por Internet dotaría a pistola Glock da capacidade para efectuar fogo automático -metrallador-, o que a convertería tanto nunha arma prohibida -artigo 4.1 a do Regulamento de armas- como nunha arma de guerra -artigo 6.1 do mesmo Regulamento-, polo que se podería estar en presenza dun suposto delito de armas prohibidas ou de depósito de armas de guerra.
Por mor de todo o anterior, a Garda Civil solicitou o correspondente mandamento de entrada e rexistro nos referidos domicilios da DIRECCION000, de DIRECCION001, no DIRECCION002, e no DIRECCION003, DIRECCION001, así como o rexistro dunha caixa forte situada no campo de tiro DIRECCION006, de Pontevedra.
Por un auto do 14 de maio de 2019 (acontecemento 4 das DPA 238/2029, do expediente xudicial electrónico -EXE-), a xuíza do Xulgado de Instrución número 2 de Ponteareas, logo de realizar consideracións verbo do artigo 12 da Declaración Universal de Dereitos Humanos do 10 de decembro de 1948, do Pacto Internacional de Dereitos Humanos e Políticos feito en Nova York o 16 de decembro de 1966, da Convención de Roma de 1950, e dos artigos 18.2 da Constitución española e 545, 546, 550, 551, 554.2 e 558 da Lei de axuizamento criminal, e tras reflectir numerosa xurisprudencia constitucional relacionada coa finalidade lexítima, a proporcionalidade, idoneidade e necesidade da dilixencia así solicitada, acordou a entrada e rexistro nos domicilios do acusado, Vicente, e nos seus anexos, alboios, garaxes, vehículos, así como o acceso á información contida en documentación tanto en papel como en soporte informático e nos equipos informáticos que se puidesen encontrar nos domicilios situados na DIRECCION000, de DIRECCION001, no DIRECCION002, do concello de DIRECCION001, e no DIRECCION003, do mesmo concello, e nunha caixa forte situada no campo de tiro DIRECCION006, de Pontevedra. E concretaba os indicios racionais de criminalidade do seguinte xeito para autorizar a entrada e rexistro:
De todo o encontrado nos dous rexistros practicados -o de DIRECCION006 non chegou a realizarse- existe, como non podía ser doutro xeito, constancia documental nas actuacións, e como tal xa o reflectimos nos feitos probados desta sentenza.
Logo, no xuízo oral, o axente con tarxeta de identidade profesional (TIP) NUM068, como instrutor das dilixencias policiais, declarou que solicitaron o oficio de entrada e rexistro pola información da Europol, pero non exclusivamente, xa que despois indagaron que persoa adquirira os dispositivos; que estes, acoplados á arma Glock, a convertían en prohibida; comprobaron que o acusado tiña licenza de armas, e que, entre as legalizadas, aparecía unha Glock; entraron no domicilio na DIRECCION000 e encontraron todo o que reflectiron; en DIRECCION003 o acusado dixo que se trataba do domicilio do seu irmán Plácido; o domicilio que figuraba do acusado na Intervención de Armas era o de DIRECCION003; tiña un armario alí.
A axente con TIP NUM069 manifestou o seguinte: recibiron unha comunicación previa relativa a que alguén compraba nunha páxina de Internet estranxeira unha serie de dispositivos que se instalan nunha arma curta e producen así que se transforme nunha arma de guerra; comunicáronllelo da Interpol; comprobaron que o investigado estaba en posesión dunha arma, en concreto, dunha Glock, que se correspondía coas características dese dispositivo que se lle podía acoplar; realizaron investigacións, identificouse o agora acusado, etc.; figuráballe o domicilio, o domicilio onde residía e tamén unha coparticipación noutra propiedade que era familiar e, como o vían entrar e saír desta última, solicitouse a entrada e rexistro nos dous enderezos; o primeiro indicio que recibiron foi a información dos EEUU; detectaron o investigado entrando e saíndo do fundo e durante o rexistro abriu a casa e desactivou a alarma.
O axente con TIP NUM070 referiu o seguinte: recibiron a comunicación de Europol e da ATF en abril de 2019; no informe da ATF explicábase que había un sitio web situado en China onde se vendían uns dispositivos, uns selectores, que instalados nunha pistola semiautomática da marca Glock permitían que estas armas puidesen disparar en automático, fogo metrallador, e a convertían así nunha arma de guerra; isto tanto nos EEUU como en España está prohibido; iníciase unha investigación a través de axentes encubertos naquel país, e nese portal web mercan dous dispositivos; unha vez que os recibiron mandáronos ao seu laboratorio forense, que lles di que son funcionais e transforman as Glock en armas automáticas; os axentes encubertos tiveron que pagar os dispositivos e o medio de pago era a través de PayPal; eles tiñan a conta de PayPal do vendedor e o que fixeron foi pedir unha orde xudicial para que a plataforma de pagamentos dixitais, que está nos EEUU, lles facilitase a listaxe de todas as persoas que mercaran naquela páxina eses selectores de disparo automático; recibiron de PayPal a listaxe e, á parte de cidadáns dos EEUU, había outros 200 doutros países, entre eles, 10 españois; trasladan esta información a través de Europol, que, á súa vez, llela dá a eles, xunto coa listaxe en formato Excel facilitado por PayPal, cunha síntese da súa investigación; eles analizan a información, comproban que un dos compradores é o aquí acusado, e xa llo comunican ao grupo de información de Pontevedra; non tiveron que pedir autorización xudicial para investigar o número de IP dos ordenadores, xa que na listaxe Excel facilitada por PayPal figuraba a data e hora da compra, o importe, o número que facilitara o comprador, o seu enderezo físico, onde lle remiten eses dispositivos, e o seu correo electrónico; e así comprobaron que o acusado mercara tres dispositivos entre os meses de xaneiro e febreiro de 2019 que viñan ao seu domicilio de DIRECCION001, que era o mesmo onde vivía e onde se realizou un dos rexistros.
O único requisito necesario e suficiente por si só para dotar de licitude constitucional a entrada e rexistro nun domicilio -agás os supostos de consentimento do interesado e a flagrancia- é a existencia dunha resolución xudicial que con antelación o mande ou autorice. Deste xeito, unha vez obtido o mandamento xudicial, a forma e as circunstancias en que o rexistro se practique, así como as incidencias que no seu curso se poidan producir e os defectos en que se incorra, inscríbense e xeran efectos só no plano da legalidade ordinaria, o cal non quita que, en ocasións, o incumprimento das normas da Lei de axuizamento criminal que establecen garantías con tal carácter poida conectarse á protección doutros dereitos (así, a recente STS, Penal, Sección 1ª, do 22 de xullo de 2024 - ROJ: STS 4268/2024 - ECLI:ES:TS:2024:4268-, que a súa vez cita as SSTC 82/2002, 239/1999, 94/1999, 228/1997 e 290/1994).
O ATS, Penal, Sección 1ª, do 18 de xullo de 2024 ( ROJ: ATS 10816/2024 - ECLI:ES:TS:2024:10816A) engade que, cando a entrada e rexistro se basea nunha resolución xudicial, esta terá que estar suficientemente motivada, tendo en conta que se trata da restrición dun dereito fundamental. Para que esa motivación sexa bastante no aspecto fáctico, é preciso que o xuíz dispoña de indicios verbo da comisión dun delito e da relación do domicilio con el, o cal pode suceder nos casos en que poidan encontrarse no domicilio efectos ou instrumentos do delito. O xuíz debe realizar, xa que logo, un xuízo racional sobre o feito investigado, sobre os indicios concorrentes e sobre a proporcionalidade e necesidade da medida para pronunciar o correspondente auto, que a autorizará ou rexeitará. Isto obriga a motivar a decisión aínda que, sabido é, se admite a fundamentación por remisión ás razóns que se puxeron de manifesto no escrito polo que se solicitaba a medida. E, así, a resolución pódese considerar motivada se, integrada coa solicitude da autoridade a que se remite, contén todos os elementos necesarios para considerar satisfeitas as esixencias para poder levar a cabo con posterioridade a ponderación da restrición dos dereitos fundamentais que a proporcionalidade da medida implica.
Se ben non abonda con que quen solicita a entrada e rexistro domiciliario a fundamente tan só na mera afirmación da existencia dunha investigación policial previa, sen especificar en que consistiu nin cal foi o seu resultado, porque é necesario que a policía actuante indique unha fonte de coñecemento cuxa fiabilidade o xuíz poida avaliar racionalmente, isto non implica que se esixa en calquera caso a presentación a este último de todas as indagacións ou pescudas, identificando a absoluta totalidade das dilixencias practicadas e relacionando polo miúdo as fontes utilizadas ao longo da investigación, pois esta esixencia nin a establece a xurisprudencia constitucional, nin resulta imprescindible cando o xuíz dispón de datos obxectivos suficientes, nin mesmo é alcanzable nos casos, por exemplo, de operacións internacionais en que interveñen forzas policiais doutros países que na súa mecánica operacional habitual non acostuman nin poden ser obrigadas a informar exhaustivamente sobre as súas fontes nin a relatar polo miúdo a súa mecánica operacional (neste sentido e, por todas, a STS, Penal, Sección 1ª, do 17 de xullo de 2012 - ROJ: STS 5606/2012 - ECLI:ES:TS:2012:5606- e a STS, Penal, Sección 1ª, do 12 de marzo de 2020 - ROJ: STS 918/2020 - ECLI:ES:TS:2020:918-).
Como se indica nestas e no máis recente aínda ATS, Penal, Sección 1ª, do 30 de maio de 2024 ( ROJ: ATS 7882/2024 - ECLI:ES:TS:2024:7882A):
Non hai indicios de ilexitimidade no proceso de obtención da información, xa que é esixible aos poderes públicos que xustifiquen que a restrición dun dereito fundamental se realizou respectando as regras, pero non o é que demostren que non actuaron sen aterse á normativa. Isto é, non pode admitirse unha especie de presunción de ilexitimidade na actuación policial cando por ningures se enxergan motivos serios ou rigorosos en tal sentido.
Como mencionamos antes, a esixencia de que os servicios policiais españois que solicitan o mandamento de entrada e rexistro proporcionen as súas fontes de coñecemento non implica necesariamente que tamén deban proporcionar obrigatoriamente, co mesmo detalle e nos mesmos termos, as fontes de coñecemento das súas fontes de coñecemento.
E como sinala a xurisprudencia citada, cando estas fontes de coñecemento externo da solicitude dos servizos policiais procedan de investigacións legalmente practicadas por outros servizos policiais estranxeiros, débese consignar na solicitude, ademais das investigacións internas de corroboración que se puidesen practicar, a totalidade dos datos que os servizos policiais do país estranxeiro facilitaron, cuxa fiabilidade debe ser validada polo propio xuíz instrutor en función: 1) dos datos obxectivos existentes e da súa concreción; 2) das canles oficiais de recepción e verificación da información; 3) das posibilidades de confirmación interna dos aspectos periféricos da investigación; 4) da verosimilitude da información; e 5) das súas propias normas de experiencia.
E no presente caso por ningures albiscamos o máis mínimo indicio de ilexitimidade no proceso de obtención da información de que se partiu para logo solicitar o mandamento de entrada e rexistro que foi concedido. Por maior abastanza, chegouse ao acusado a través dunha compra que fixo a través do mencionado web chinés, para cuxo pagamento utilizou o coñecido servizo de pagos en liña PayPal que demanda a previa apertura dunha conta, na cal constan o nome e os apelidos, enderezo, número de teléfono e un correo electrónico subministrado por quen estea interesado en utilizar tal medio de pagamento. Deste xeito, os servizos estranxeiros chegaron ao coñecemento de Vicente, e do seu enderezo en DIRECCION001, con base, precisamente, na información por el mesmo subministrada no devandito sentido. Así se transmitiu ás autoridades policiais españolas que, tamén do modo que xa reflectimos, antes de solicitar a entrada e rexistro, constataron e corroboraron a información que recibiron mediante a realización das devanditas pescudas. E a xuíza logo, baseándose en toda esta información, mandou que se procedese consonte o solicitado.
Noutra orde de cousas, ten reiterado a xurisprudencia (así, o ATS, Penal, Sección 1ª, do 27 de abril de 2017 - ROJ: ATS 4729/2017 - ECLI:ES:TS:2017:4729A-), en relación coa falla de informe do fiscal previo ao auto que autorizou a entrada e rexistro, tamén alegada pola defensa do acusado, que, ao igual que no caso das intervencións telefónicas, medida que tamén implica unha inxerencia clara no dereito á intimidade consagrado no artigo 18 da Constitución española, o devandito informe previo nestes casos do fiscal, que exercita a acción pública no proceso, facilitaría a decisión xudicial e evitaría resultados negativos para a validez destas dilixencias, pero este ditame previo non está expresamente previsto como preceptivo pola Lei de axuizamento criminal, polo que a súa ausencia non determina a nulidade da dilixencia de investigación practicada.
No mesmo sentido, a máis recente STS, Penal, Sección 1ª, do 21 de marzo de 2023 ( ROJ: STS 1276/2023 - ECLI:ES:TS:2023:1276) subliña que a omisión do trámite de audiencia ao fiscal queda fóra do límite constitucional fixado á inxerencia no artigo 18 da Constitución española, sen que comporte un defecto constitucionalmente relevante no control da intervención cando a medida de investigación se realiza nun verdadeiro proceso, do cal teña constancia o fiscal dende o primeiro momento e de forma que poida, por isto, intervir nas actuacións en defensa da legalidade e como garante dos dereitos do cidadán; garántese así a posibilidade real e efectiva de controlar a medida ata o seu remate.
Alén do xa dito no que agora resulte aplicable, a xuíza do Xulgado de Instrución número 2 de Ponteareas, mediante un auto do 27 de maio de 2019, logo de realizar consideracións verbo dos artigos 326, 363, 456 e 778.3 da Lei de axuizamento criminal e doutras disposicións legais, e de aludir á xurisprudencia relacionada coa finalidade lexítima, a proporcionalidade, a idoneidade e a necesidade da dilixencia así solicitada, autorizou a toma de mostras biolóxicas de Vicente, para determinar o seu perfil de ADN, en presenza da letrada da Administración de xustiza (LAX), nas dependencias do médico forense no mesmo xulgado. E facía unha expresa referencia aos indicios racionais de criminalidade do seguinte xeito para autorizar a toma de mostras biolóxicas de Vicente:
A mesma xuíza do Xulgado de Instrución número 2 de Ponteareas, mediante un auto do 27 de maio de 2019, logo de realizar consideracións sobre a Lei orgánica 13/2015, do 5 de outubro, e os artigos 588 bis, 588 bis c, 588 sexies e seguintes da Lei de axuizamento criminal e de aludir á xurisprudencia relacionada coa finalidade lexítima, a proporcionalidade, a idoneidade e a necesidade da dilixencia así solicitada, facía unha expresa referencia aos mesmos indicios racionais de criminalidade que xa reflectira no auto polo que autorizaron as entradas e rexistros. E engadía, para autorizar a transferencia e a análise en sede xudicial e en presenza da LAX do portátil marca Toshiba, modelo Satellite 570, número de serie NUM071, e do portátil HP Pavilion, Serie G, así como a remisión do teléfono móbil marca Samsung S9, cor negra, con dobre IMEI NUM072 (rañura I) e NUM073 (rañura II) ao laboratorio do Grupo de Informática Forense da Xefatura de Información, co fin de realizar os estudos periciais correspondentes, o seguinte:
En conclusión, nin a máis mínima tacha de ilegalidade constitucional nin ordinaria merecen as devanditas actuacións xudiciais da instrutora no relativo á toma de mostras biolóxicas e á transferencia e análise do ordenador e do teléfono móbil aprehendidos. E, por maior abastanza, lémbrese que o desacordo sobre a validez das dilixencias de investigación, para prosperar, deberá expresarse e facerse valer no momento procesual hábil. Non se trata de poñer énfase no significado do principio de preclusión que, no fondo, non é senón un criterio de ordenación dos actos procesuais e, xa que logo, de inferior rango axiolóxico fronte a outros valores e principios que converxen no proceso penal (así a STS, Penal, Sección 1ª, do 19 de abril de 2023 - ROJ: STS 1709/2023 - ECLI:ES:TS:2023:1709-). Do que se trata é de lembrar que a destrución da presunción que acompaña a información xenética que ofrece a realización da proba de ADN e da transferencia e análise dos dispositivos telefónicos e informáticos non se pode facer depender da xenérica, serodia e inconcreta impugnación da parte que se considere non beneficiada ou mesmo prexudicada por esa proba.
Pois ben, do actuado resulta o seguinte:
Por un auto do 29 de outubro de 2019, no cal, tras reflectirse que faltaban por recibir os informes pendentes de realización polos equipos técnicos da Garda Civil relativos a balística, impresións dixitais e análises do contido dos discos duros e teléfono intervido a Vicente, e que o prazo máximo de instrución se cumpriría o 14 de novembro de 2019, acordouse o sobresemento provisional das actuacións ata que se recibisen os amentados informes. Estes tivéronse por recibidos mediante un auto do 20 de febreiro de 2020 e, por un auto do 29 de xuño de 2020, prorrogouse o prazo de instrución ata o máximo de 18 meses, isto é, ata o 29 decembro 2021. Mais esta resolución, por mor dun recurso de reforma da defensa do acusado, foi revogada por un auto do 9 de setembro de 2020 que declarou finalizado o prazo de instrución.
Xa que logo, non se incorreu na eiva procesual que denuncia a defensa. As dilixencias foron practicadas dentro do prazo de instrución e, en todo caso, foron acordadas antes do seu remate, por moito que se recibisen despois e así se achegasen ás actuacións, pois é ben sabido que, tanto na redacción anterior como na vixente do artigo 324 da Lei de axuizamento criminal, as dilixencias acordadas antes do transcurso do prazo ou das súas prórrogas serán válidas aínda que se reciban tras a expiración deste. Neste sentido, e por todas, a recente STS, Penal, Pleno, do 6 de novembro de 2024 ( ROJ: STS 5586/2024 - ECLI:ES:TS:2024:5586) teima na doutrina de que, a teor do anterior artigo 324.7 e do actual 324.2 da Lei de axuizamento criminal, son válidas as dilixencias achegadas fóra de prazo pero acordadas con anterioridade á súa finalización, e que poden practicarse fóra de prazo as dilixencias de instrución que deriven inescindiblemente doutras dilixencias xa acordadas dentro de prazo.
O axente con tarxeta de identificación profesional (TIP) NUM068 declarou o seguinte: foi o instrutor das dilixencias e participou nas dúas entradas e rexistros; solicitou o oficio de entrada e rexistro pola información da Europol, e porque os dispositivos acoplados á arma Glock convertían esta en prohibida; comprobaron que o acusado tiña licenza de armas, e entre as legalizadas aparecía unha Glock; entraron no domicilio na DIRECCION000 e encontraron todo o que reflectiron; en DIRECCION003 o acusado dixo que se trataba do domicilio do seu irmán Plácido; o domicilio que figuraba do acusado na Intervención de Armas era o de DIRECCION003; tiña un armario alí; concluíron que tiña acceso a todas as armas que apareceron en DIRECCION003 porque encontraron un documento que estaba dentro do armario e pasara a revista no 2019; o irmán falecera no 2008 e tamén apareceron as impresións dixitais do acusado dentro do armario que tiveron que forzar para abrir, tiveron que chamar os bombeiros; a unha arma, un revólver, faltáballe algo, un tambor, que localizaron fóra do armario en estado de limpeza; había fotografías sacadas con posterioridade ao falecemento do irmán que polos metadatos eran do 2012, e esa arma estaba dentro do armario; fóra do armario había armas á vista, había canóns, armas, etc.; encontrouse unha pistola Glock co dispositivo colocado, máis dispositivos metralladores, cinco no domicilio e un xa acoplado; nunha conversación de WhatsApp con Abel falaban dun dispositivo; tamén encontraron instrucións sobre como se colocaba o dispositivo; dous anos antes o acusado declarou o achado casual de dous fusís históricos no domicilio do seu pai.
E ás preguntas da defensa engadiu: a información con que se iniciou a investigación non foi exclusivamente a dos EEUU, xa que indagaron a persoa que adquirira os dispositivos e todas as armas que tiña; o dispositivo é de libre comercio; non lembra que se encontrasen armas de airsoft; na DIRECCION000 atopáronse cinco armas de avancarga, pero non colgadas na parede; en DIRECCION003 había un armario con armas, e armas legais para as cales tiña licenza o acusado; no campo de tiro DIRECCION006 non chegaron a facer o rexistro; o acusado é socio do campo de tiro e neste tiña un depósito onde soen deixar as armas; sobre a caixa forte, cos bombeiros presentes, o acusado dixo que non era del, que non tiña a chave, que era do seu irmán; verbo das fotos de armas no móbil do acusado, trátase de fotos directas sobre as armas, non de fotografías de fotos de armas, segundo se deduce dos metadatos.
O axente con TIP NUM074 declarou que fixo o informe pericial de bioloxía do 17 de xullo de 2019, que se obtivo o ADN do acusado nunha pistola e que o ADN pode permanecer anos e anos en condicións óptimas.
O axente con TIP NUM075 relatou que fixo a mesma pericia ca o anterior, sen que as partes lle preguntasen ren máis.
O axente con TIP NUM076 manifestou o seguinte: fixo a pericia de extracción de datos e evidencia dixital; el só realizou o informe do f. 701 e segs.; había algún arquivo de armas reais, ningunha arma de airsoft; sobre Samuel non encontrou nada; as fotos do seu informe que estaban no ordenador do acusado correspondían con armas no domicilio, na casa rural; o acusado visitaba páxinas web relacionadas con armas, municións e marca Glock. E a preguntas da defensa contestou que a data das fotos cre que era o 2011 e que tamén coidaba que eran fotos sacadas directamente sobre as armas, non sobre outras fotografías.
O axente con TIP NUM077 realizou a pericia en relación coa legalidade das armas a teor do seu Regulamento. A preguntas da fiscala declarou: cando un titular de armas morre hai que depositalas na Intervención de Armas e Explosivos da localidade, se a hai, que en DIRECCION001 si que a había, cunha declaración de herdeiros para darlles o destino ás armas, dende a destrución ata o alleamento, a venda ou a cesión a outra persoa que evidentemente debe estar en posesión da correspondente licenza para legalizar a arma; o artigo 94.2 do Regulamento obriga a presentar a arma, non se transfire dunha persoa a outra nin se cede sen estar á vista en Intervención de Armas; existe un límite legal ao número de municións que pode ter unha persoa en depósito que depende da licenza que teña; non se poden ter pezas fundamentais soltas das armas sen ter a licenza correspondente, se non, poderían terse 40 ou 50 armas sempre e cando estivesen desmontadas; as pezas fundamentais como o canón ou a corredía non se poden ter alén de se se ten a pistola e se se ten debidamente autorizada; se se ten unha licenza F de tiro olímpico, pódense posuír ata seis armas; se se puidesen ter pezas fundamentais soltas poderíamos ter 40 ou 50 armas como nos EEUU, aquí en España non se pode.
E ás preguntas da defensa contestou: non coñece o acusado nin o irmán; o referido artigo 94.2 do Regulamento é taxativo cando esixe a la vista del arma;o Real decreto 976/2011 , do 8 de xullo, efectivamente incorporaba unha disposición transitoria única, pero as armas inutilizadas antes desa reforma cumprían uns requisitos (tradear o canón tanto pola parte interior como pola exterior e unha inutilización interna do canón mediante soldadura); pero, co paso do tempo, comprobouse que esa regulamentación non era suficiente para evitar reverter esas armas e poñelas de novo en funcionamento, porque a soldadura non se dicía se podía ser de estaño ou se tiña que ser outro tipo de soldadura "como Dios manda"; a de estaño desaparece cun punzón e xa temos outra vez ben o canón; por outra parte, nas pistolas non se inutilizaba a corredía nin a entrada do que é o canón suficientemente, co cal, el tiña unha pistola cun canón inutilizado, conseguía outro canón e xa tiña a arma outra vez para disparar; a disposición transitoria implicaba que todos os titulares desas armas inutilizadas podían seguir con elas sempre e cando as tivesen validadas co certificado de inutilización, e, unha vez que quixesen vendelas, transferilas ou transmitir a propiedade a un terceiro tiñan que cumprir xa toda a norma da nova regulamentación, facelas irrecuperables; algunhas das armas que el viu estaban inutilizadas e case todas a teor da lexislación anterior á reforma; as armas de avancarga antes do 1993 adquiríanse en ferraxarías, non en armerías; el non valorou como estaban as armas, só a súa legalidade.
O axente con TIP NUM078 manifestou o seguinte: participou nos dous rexistros e el non viu ningunha arma airsoft; non lembraba contemplar o que constaba nas fotografías que lle exhibiu a defensa; as armas destas fotos nin as viu, se non, confiscaríanas para comprobalas; alí non deixaron ningunha arma; coñece o tipo de dispositivos dos que encontraron cinco ou seis, dos cales o acusado comprou tres, a orixe dos outros non a sabe.
O axente con TIP NUM079 declarou: participou no rexistro do domicilio do acusado e da outra propiedade; está en Intervención de Armas de Pontevedra; as cinco armas de avancarga encontráronas no domicilio do acusado na DIRECCION000, de DIRECCION001; non sabe cantas había en total; dúas nunha caixa e esta non sabe onde estaba, á vista non; en DIRECCION003 non sabe se recolleron todas as armas, el foi de apoio máis ben lexislativo; en DIRECCION003 había cinco dispositivos sen instalar e un xa instalado que aparentemente eran iguais; non había pistolas de airsoft; non se lembra de ver o que consta nas fotografías que se lle exhibiron a solicitude da defensa; estaba presente cando se abriu a caixa forte onde estaban as armas e había bastantes envasadas ao baleiro.
Segismundo declarou o seguinte: o acusado é irmán dun amigo seu ( Plácido), quen llo presentara había anos; un día en 2009-2010 coincidiu en DIRECCION007 con Vicente e díxolle que tiña un problema co seu irmán, cun depósito de armas que tiña cousas dentro; el sabía do depósito armas que tiña Plácido, quen lle dixera que necesitaba levalo da casa en que vivía antes para a casa en que pasou a vivir; que el coñecía un mozo que tiña un tractor de guindastre, quedaron un día e pasárono dunha casa á outra; isto foi en DIRECCION003; Plácido dedicábase á reparación de armas e a el reparoulle unha; tiña escopetas e ía ao tiro ao prato; o depósito de armas era grandísimo, e movérono uns 400 metros dunha propiedade a outra separadas por unha rúa; non viu o contido da caixa, que era un depósito de armas; cando foi o do traslado deste o acusado non estaba presente. Á fiscala aclaroulle que o do devandito traslado sería uns catro ou cinco anos antes da morte de Plácido.
Cipriano, amigo do acusado dende hai uns 13 anos, manifestou o seguinte: o acusado estaba federado e cre que as armas non son del; sabe que está relacionado coas armas porque facía algún traballo en tal sentido aos amigos; el foi garda civil e coñeceu o irmán do acusado, Plácido; este reparaba armas na súa casa en DIRECCION003, non sabe se por iso acudía moita xente; cando morreu Plácido, o fillo -cre- deulle unha arma para o tiro deportivo que tivo que levar para revisión á Inspección e Intervención de Armas, e, de feito, quedou alí depositada; Plácido estaba federado, pero non sabe máis.
Da pericial, a pedimento da defensa, de Abel dedúcese o seguinte: non tivo acceso físico ás armas, de telo podería cambiar algo no seu informe; en balística non ten formación, é instrutor de armas e tiro e profesor de tiro nas escolas de seguridade privada; fixo o curso que organiza a Policía Nacional na escola de Ávila; coñece o acusado, é irmán dun amigo seu ( Plácido); o acusado transferiulle unha arma; no rexistro apareceu un certificado de inutilización dunha arma que estaba ao seu nome e que lle regalara el ao irmán do acusado; o irmán do acusado utilizaba pezas para reparar outras armas; el é o pai de Samuel, investigado tamén nesta mesma causa; cre que trece armas eran aptas para o fogo; a non existencia de munición para el supón que se trata de pistolas inutilizadas; e cinco revólveres estaban inutilizados de facto.
A axente con TIP NUM069 declarou: recibiron unha comunicación previa relativa a que alguén compraba nunha páxina de Internet estranxeira unha serie de dispositivos que se instalan nunha arma curta e producen así que se transforme nunha arma de guerra; comunicáronllelo da Interpol; comprobaron que o investigado estaba en posesión dunha arma, en concreto, dunha Glock que se correspondía coas características dese dispositivo que se lle podía acoplar; realizaron investigacións, identificouse o agora acusado, etc.; figuráballe o domicilio onde residía e tamén unha coparticipación noutra propiedade que era familiar e, como o vían entrar e saír desta última, solicitouse a entrada e rexistro nos dous predios; ese dispositivo metrallador non estaba destinado a armas airsoft, non ten sentido, porque non teñen capacidade de disparo; o acusado era a única persoa que entraba e saía dese fundo; as armas eran súas ou foran do seu irmán e traspasáranse con posterioridade ao seu falecemento a el; el era o único que tiña acceso a elas; el dixo que existía esa cámara acoirazada, e desactivou a alarma da casa; as armas podían ser antes doutra persoa pero cando se produciu a detención eran del; na análise dos dispositivos electrónicos aparecen conversas, que están noutras dilixencias, onde se mencionaban unha arma e un dispositivo deses polos cales se interesaba Samuel, e, de feito, foi detido Samuel naqueloutras dilixencias; Samuel é fillo de Abel.
E a preguntas da defensa declarou: o primeiro indicio que recibiron foi a información dos EEUU; en España eses dispositivos non son de lícito comercio e, ademais, habería que adquirilos na fábrica de Glock, que é austríaca, non nunha páxina de Internet, porque para adquirir calquera dispositivo que poida transformar unha arma nunha metralladora e polo tanto nunha arma de guerra cómpre ter unha licenza, e comprala; detectaron o investigado entrando e saíndo do fundo, e cando se realizou o rexistro abriu a casa e desactivou a alarma; nesa propiedade estaba habitada unha parte e deshabitada outra; nela había dúas caixas fortes, unha onde tiña as súas armas de uso legal, e outra acoirazada bastante grande da cal el manifestou que non tiña as chaves; en Intervención de Armas había un documento onde figura que os herdeiros do irmán morto lle transfiren as armas a el.
O axente con TIP NUM080 manifestou: realizou o informe fotográfico por mor dos dous rexistros; ían dándolle o que encontraban e el fotografaba; todas as evidencias que lle daban el as fotografaba. E á defensa declarou que primeiro tirou fotografías de todo o piso e da outra propiedade, dos cuartos, etc., e, logo, conforme se ían recollendo as evidencias, el fotografábaas.
O axente con TIP NUM070 declarou: recibiron a comunicación de Europol e da ATF en abril de 2019; no informe da ATF explicábase que había un sitio web situado en China onde se vendían uns dispositivos, uns selectores, que instalados nunha pistola semiautomática da marca Glock permitían que estas armas puidesen disparar en automático, fogo metrallador, e convertelas así nunha arma de guerra; isto tanto nos EEUU como en España está prohibido; iníciase unha investigación a través de axentes encubertos naquel país, e nese portal web mercan dous dispositivos; unha vez que os recibiron mandáronos ao seu laboratorio forense onde lles din que son funcionais e transforman as Glock en armas automáticas; os axentes encubertos tiveron que pagar os dispositivos e o medio de pago era a través de PayPal; eles tiñan a conta de PayPal do vendedor e o que fixeron foi pedir unha orde xudicial para que a plataforma de pagamentos dixitais, que está nos EEUU, lles facilitase a listaxe de todas as persoas que mercaran naquela páxina eses selectores de disparo automático; recibiron de PayPal a listaxe e, á parte de cidadáns dos EEUU, había outros 200 doutros países, entre eles, 10 españois; as autoridades estadounidenses trasladan esta información a través de Europol, que, á súa vez, lla comunica a eles, xunto coa listaxe en formato Excel facilitada por PayPal, cunha síntese da súa investigación; eles analizan a información, comproban que un dos compradores é o aquí acusado, e xa llo comunican ao grupo de información de Pontevedra; non tiveron que pedir autorización xudicial para investigar o número do IP dos ordenadores, porque na listaxe Excel facilitada por PayPal xa figura a data e hora da compra, o importe, o número que facilitara o comprador, o seu enderezo físico onde lle remiten eses dispositivos e o seu correo electrónico, e así comprobaron que o acusado mercara tres dispositivos entre os meses de xaneiro e febreiro de 2019 que viñan ao seu domicilio de DIRECCION001 que era o mesmo onde vivía e onde se realizou un dos rexistros; nunca viu unha arma airsoft con estes dispositivos, e non é lóxico porque moitas das airsoft son réplicas; son armas de aire suave, non disparan cartuchos de verdade, senón boliñas de PvC moi pequeniñas, impulsadas por un gas comprimido; a única función destes dispositivos é facer que a arma pase de semiautomática a automática e así, mantendo o gatillo apertado, a arma funciona continuamente, automatiza os disparos, e isto nunha arma de airsoft non se pode facer; eses dispositivos son específicos para armas reais Glock; participou nos dous rexistros en que encontraron cinco dispositivos soltos nas súas bolsas orixinais e un xa instalado nunha pistola Glock; en relación cun minirrevólver disimulado na fibela do cinto que apareceu no salón da vivenda de DIRECCION003, o seu manual de instrucións estaba na casa de DIRECCION001, no dormitorio de matrimonio do acusado; en canto a un revólver Smith, o tambor estaba á vista na cociña, sen ningunha marca de sucidade nin de óxido; as armas estaban á vista na casa principal que estaba habitada e non abandonada, como se reflicte nas fotografías; o depósito das armas legais estaba en DIRECCION003; os dispositivos DIE que encontran na DIRECCION000, no dormitorio de matrimonio, son accesorios para a recarga ou fabricación manual e caseira de munición, son como unhas antigas buxías de coche, e para os calibres en concreto necesítanse eses DIE; a prensa, que é a ferramenta que precisan os DIE para fabricar a munición, encontrárona en DIRECCION003; en relación cun revólver con culata de madeira, a teor do artigo 4.1.c do Regulamento de armas, está prohibido; tamén apareceron armas cos números de serie borrados e que figuraban como subtraídas.
A preguntas da defensa contestou: non participou nos seguimentos previos; o mero feito das compras dos dispositivos non estaría prohibido, pero si se estaba preordenado a instalalo nunha pistola Glock para o cal está especificamente deseñado, o mero feito de instalalo é para modificar as características esenciais da arma e aí é onde se cometería o delito; a mera tenza dos dispositivos sería unha infracción administrativa; unha das armas xa tiña instalado o dispositivo; hai máis sitios en Internet onde se poden comprar os mesmos dispositivos, incluso puido intercambialos con outras persoas que tamén foron investigadas polo mesmo motivo; só se incautaron das armas que posuía ilegalmente, das súas armas legais non, e das réplicas inertes que non disparan tampouco; de case todas as armas reais hai réplicas; estas non teñen a suficiente forza para facer ese retroceso que é o que automatiza unha arma real; apareceron tres tambores de revólver soltos; un tambor que estaba solto tiña no eixo o número de serie NUM081, que se correspondía plenamente co número que tiña a armazón dun revólver Smith & Wesson do calibre 357 que encontraron dentro do armario blindado, e que, unha vez colocado, se ve que encaixa e que era o seu; viron documentación de cesión dos herdeiros do irmán falecido a el; un documento visado por Intervención de Armas que supón que as armas se presentaron para poder regularizalas e transferir a terceiras persoas, como o propio acusado; tres desas armas do documento necesariamente os herdeiros de Plácido tiveron que darllas ao acusado con posterioridade ao falecemento daquel, foron encontradas no armario blindado, cuxa apertura non facilitou o acusado.
O axente con TIP NUM082 participou nos rexistros, na dilixencia de informe preliminar e na análise do teléfono móbil do acusado. Manifestou que neste había mensaxes de WhatsApp con Samuel onde falaban dos dispositivos; este consultaba ao acusado en datas próximas á adquisición dos dispositivos; Samuel non tiña licenza de armas, pero si o seu pai, que era de Vixilancia Aduaneira e tiña legalizada ao seu nome unha Glock 17. No informe preliminar reflectiu a existencia de canóns soltos que se correspondían con dúas pistolas ás cales lles faltaban estes e que apareceron no interior da caixa forte que tiveron que forzar; encontraron unha arma Glock nunha caixa forte, co número de serie borrado, e que tiña acoplado un dispositivo para fogo metrallador; ningunha licenza podía amparar este tipo de armas, por estar prohibida ao converterse nunha arma de guerra; interviñeron tres subfusís cuxa munición estaba no cuarto onde vivía e tamén se encontrou no rexistro de DIRECCION003; os subfusís, como son de fogo metrallador, son armas de guerra; en DIRECCION003 estaban as armas e as pezas á vista, o depósito coas armas legais, e non se notaba abandonado; tamén atoparon un minirrevólver disimulado na fibela do cinto cuxo manual de instrucións apareceu no domicilio do acusado, na DIRECCION000, de DIRECCION001.
O axente con TIP NUM083, que realizou a pericia de analizar a documentación en papel intervida por mor dos dous rexistros practicados e ademais efectuou a trazabilidade das armas, manifestou o seguinte: había un documento que era unha listaxe de armas de Plácido, irmán do acusado; tratábase das armas transferidas ao falecemento daquel, longas e curtas, cinco armas que apareceron durante o rexistro, catro armas que non apareceron durante o rexistro e non puideron determinar se foran propiedade do falecido, outras catro armas transferidas antes do falecemento que entendían ben transferidas, e outras tres armas transferidas ao acusado posteriormente ao falecemento do irmán; para transferir a arma hai que presentala para que o interventor vise o número, documentación, etc.; no caso da arma en poder de Abel, cre que se trataba da inutilización dunha arma curta, que a arma non apareceu; cre que na listaxe das 36 armas había algunha a nome de Abel.
Ás preguntas da defensa declarou que non realizaron ningunha proba caligráfica verbo das anotacións que se reflectían na documentación que examinou; que 33 armas foran propiedade de Plácido e que poderían ser deste tres dos seis dispositivos que se encontraron.
O axente con TIP NUM084 declarou: é perito de balística da Garda Civil, soubo do informe pericial achegado ás actuacións pola defensa do acusado, porque llo enviaron da Fiscalía antes da súa declaración no xuízo oral; non está de acordo co devandito informe xa que o feito de que non se teña munición non fai inútil a arma; pode ser difícil a adquisición da munición, pero non imposible; o feito de que aparecese a armazón nun sitio e o canón noutro non impide que a arma sexa apta para o disparo se se xuntan; na contrapericia hai varios revólveres cos cales, por carecer de munición, non se efectuaron disparos, pero que eran aptos para iso, só hai que buscar a munición.
Ás preguntas da defensa respondeu: fixo dous informes; os subfusís son aptos para o disparo; un deles tiveron que completalo con outras pezas; a munición existe aínda que non é doado conseguila, a través de coleccionistas, afeccionados ás armas, etc.; eses dispositivos transformaban a arma semiautomática en automática; nas réplicas das armas non é posible porque non efectúan disparos; nin nas que funcionen con aire comprimido, se ben non fixeron a proba.
Á declaración dos peritos NUM085 e NUM086, da Unidade Informática, e NUM087 e NUM088, da Unidade Química, xunto co NUM089, renunciouse na vista oral.
Deseguido, declarou o acusado, Vicente, para contestar só as preguntas da súa defensa do seguinte xeito: cando sucederon os feitos tiña licenza de armas, e tiña armas, armas longas raiadas, escopetas, e armas curtas; en total tiña seis, que era a cota para armas curtas, cinco armas raiadas e seis escopetas de perdigóns de caza normal, das que utilizan os cazadores; practicou tiro durante 52 anos, foi adestrador da selección nacional de tiro olímpico, na federación ensináballes aos mozos novos a disparar e o manexo das armas, e, sobre todo, a actitude coas armas fóra do campo de tiro; tamén é arbitro nas competicións; recoñece que mercou os tres dispositivos que permiten disparar en descarga continua, pero para armas de airsoft xa que estas poden metrallar; el sempre adestrou con armas de airsoft en vez de armas con fogo real; mercou os dispositivos porque hai unha modalidade de tiro que é militar, que teñen un disparo metrallador na Garda Civil, na Policía, etc.; un dispositivo para airsoft vale 10 ou 15 dólares e un dispositivo para armas reais vale de 350 a 450 dólares; os EEUU non mandan eses dispositivos para unha arma real, está convencido de que eses dispositivos non valen para unha arma real; nunca viviu en DIRECCION003, aí vivía a súa nai e posteriormente o seu irmán Plácido; este viviu antes nunha casa que está a 200 metros; el ía a DIRECCION003 a ver a súa nai, cada 15 días; el sempre tivo as armas gardadas no campo de tiro de DIRECCION006, foi dos primeiros que mercou un armario nesa instalación; as armas nunca as tivo na casa, senón no campo de tiro, pero tivo que pasarlles a revisión, foinas buscar ao campo de tiro e cando as ía levar de volta dixéronlle que estaban en obras e, entón, aconteceu a intervención de armas e dixéronlle que as levase para o depósito de armas do seu irmán en DIRECCION003 e que as gardase, e así o fixo; xa entón estaba deixando o tiro; refírese ao depósito de armas homologado pola Garda Civil, non á cámara acoirazada que tiña o seu irmán, da cal non sabía nada; as armas súas que encontraron no depósito de armas de DIRECCION003 non as levaron; o seu irmán era armeiro e ata a Garda Civil lle levaba armas para arranxar, e a eles non lles cobraba se ben o compensaban dándolle munición; as caixas baleiras de munición da casa DIRECCION008 eran de munición militar, só a ten a Garda Civil, a Policía Nacional e o Exército, nin a Policía Local a ten; o seu irmán Plácido recargaba a munición de varios calibres para disparar; el compraba a súa munición e quíxolle dar a el balas desas de DIRECCION008 pero nunca as quixo; Gregorio, que está na Intervención de Armas en DIRECCION009, leváballe as armas das armerías dende DIRECCION009 a DIRECCION003 para que as arranxase, e isto non podía facelo; o seu irmán tamén era tirador de tiro olímpico, árbitro, adestrador, e tiña diplomas e trofeos de tiro pola casa; na DIRECCION000 encontráronse dous revólveres e dúas pistolas de avancarga, e unha pistola monotiro, que lle dera o seu irmán; esta pistola monotiro é unha réplica dunha pistola antiga, dispara como balotes pequenos; as pistolas avancarga eran de duelo, co seu correspondente estoxo, e regaloullas o seu irmán cando casou no 2000; viunas no Corte Inglés de DIRECCION009 a vender; antes de darllas a el, o seu irmán mandounas á fábrica para poñer as súas iniciais; os revólveres son unhas copias doutros de 1840, de venda libre, estaban sen usar, e non tiña licenza de avancarga; non ten relación coas armas e municións de DIRECCION003; pode ser que nalgunha ocasión tocase algunha arma do seu irmán porque as tiña por alí e ensináballas; el fixo fotos a unha, fotos que tiña o seu irmán dunha arma rarísima, unha Luger de Manuel II de Portugal, cunha cámara Canon súa; leva toda a vida tirando fotos a fotos e documentos; no relativo ao documento en que se facía cargo das armas do seu irmán foi porque a Garda Civil lle dixo que fixese iso para poder distribuílas, pero esas armas eran dos fillos e da muller do seu irmán, dos seus herdeiros; as armas que recibiu do seu irmán foron todas regaladas; supón que había outras armas do seu irmán que el non recibiu; e que si foi certo que na súa casa encontraron caixas de balas do nove longo, pero son cartuchos do 38 Super Auto, que equivale ao calibre nove longo e el tiña unha arma que utiliza cartuchos do 38 Super Auto.
Os feitos declarados probados son legalmente constitutivos dun delito de posesión ilícita de armas, previsto e penado nos artigos 566.1.1º, frase final, e 567.1, 2 e 3 do Código penal.
A coñecida STC 24/2004, do 24 de febreiro, invocada pola defensa do acusado, efectivamente declarou que o primeiro inciso do artigo 563 do Código penal só era constitucional interpretado no sentido exposto no seu fundamento xurídico oitavo, no cal se reflectía o seguinte:
Porén, e aínda respectando e asumindo, como non podía ser doutro xeito, o así resolto daquela polo Tribunal Constitucional, consideramos que non ten ningunha ou pouca influencia no presente caso.
O de posesión ilícita de armas é un delito de propia man que comete aquel que de forma exclusiva e excluínte goza da posesión da arma, aínda que ás veces poida pertencer a distintas persoas ou, en último caso, poida estar á disposición de varios con indistinta utilización, razón pola cal estende os seus efectos, en concepto de tenza compartida, a todos aqueles que, coñecendo a súa existencia na dinámica delituosa, a tiveron indistintamente á súa libre disposición; insístese na posibilidade da disposición compartida, pero subliñando a necesidade de que coñezan o uso da arma na comisión do delito (así, e por todas, a recente STS, Penal, Sección 1ª, do 19 de abril de 2024 - ROJ: STS 2273/2024 - ECLI:ES:TS:2024:2273-).
O dolo do depósito de armas absorbe o da mera posesión. Quen dispuxese de cinco ou máis armas de fogo regulamentadas, en condicións ilícitas, sen estar amparado polas licenzas ou permisos necesarios, colmaría as esixencias obxectivas do delito de depósito previsto no artigo 566.1.2º, en relación co artigo 567.3, ambos os dous do Código penal, e debería ser sancionado, se é o caso, pola aplicación deste precepto que absorbería o delito de mera posesión respecto das armas - artigo 564.1 do Código penal- (así, a STS, Penal, Sección 1ª, do 15 de xuño de 2022 - ROJ: STS 2316/2022 - ECLI:ES:TS:2022:2316-).
O delito de posesión ilícita de armas e o de posesión de armas de guerra son infraccións de perigo abstracto, que non requiren para a consumación máis que a dispoñibilidade sobre a arma ou armas de que se trate. A regulación legal non prevé expresamente unha agravación da pena en función do número de armas que se posúan, agás cando se trata de armas regulamentadas, nas cales a posesión dun número maior de cinco constitúe xa non tenza, senón depósito, como figura de maior gravidade. A posesión de catro armas regulamentadas non constitúe, pois, máis que un só delito. Cando se trata de depósito de armas de guerra, a lei parte de que a tenza -fabricación ou comercialización- dunha soa arma xa constitúe o delito, sen que a posesión de dúas ou máis armas supoña unha agravación da conduta que dea lugar a unha nova infracción, senón, en todo caso, a unha individualización da pena que a sitúe nunha extensión superior. E se a posesión de dúas armas de guerra non supón a existencia de dous delitos de depósito, senón dun só, quedando absorbida a tenza da segunda na da primeira, o mesmo debe ocorrer cando a segunda arma posuída non é unha arma de guerra (neste sentido, a STS, Penal, Sección 1ª, do 21 de setembro de 2011 - ROJ: STS 5819/2011 - ECLI:ES:TS:2011:5819-)
Cando se trata dun depósito de armas vinculado probadamente a unha soa persoa, o axente único debe ser equiparado ao promotor ou organizador, aínda que só fose porque, noutro caso, a solución alternativa levaría necesariamente á absolución, xa que, en tales supostos, a cooperación resultaría intrinsecamente imposible (así, a STS, Penal, Sección 1ª, do 7 de xullo de 2021 - ROJ: STS 2833/2021 - ECLI:ES:TS:2021:2833-).
A cooperación supón forzosamente a realización de actos executivos alleos aos cales se presta colaboración ou axuda, e debe quedar ben nidio a que outra persoa ou persoas auxiliou o acusado na formación do depósito (por todas, a STS, Penal, Sección 1ª, do 13 de outubro de 2015 - ROJ: STS 4421/2015 - ECLI:ES:TS:2015:4421-).
A posibilidade dun depósito de armas constituído por unha soa persoa está admitida pola xurisprudencia. Así, a STS, Penal, Sección 1ª, do 5 de marzo de 1997 ( ROJ: STS 1551/1997 - ECLI:ES:TS:1997:1551) xa razoaba que mal cabe falar de cooperación cando se trata do depósito feito por unha soa persoa, e que, nestes casos, o axente único debe ser equiparado ao promotor ou organizador. A alternativa levaría absurdamente á absolución, xa que a cooperación resultaría entón intrinsecamente imposible.
A STS, Penal, Sección 1ª, do 16 de febreiro de 2001 ( ROJ: STS 1066/2001 - ECLI:ES:TS:2001:1066) razoaba que o acusado fora naturalmente o promotor e organizador do depósito de armas no seu domicilio, xa que fora a única persoa que materialmente as adquirira e xuntara.
A STS, Penal, Sección 1ª, do 9 de maio de 2006 ( ROJ: STS 2808/2006 - ECLI:ES:TS:2006:2808) recolle que, independentemente de que o acusado recibise a colaboración de terceiros ou estivese concertado con eles, a constitución do depósito de armas e municións debe atribuírse de forma especial ao recorrente.
Para distinguir os promotores e organizadores dos simples cooperadores á súa formación debe repararse en que (así, a STS, Penal, Sección 1ª, do 21 de abril de 1994 - ROJ: STS 2715/1994 - ECLI:ES:TS:1994:2715-) os primeiros son os que dan vida, coa súa iniciativa e consignas, á reunión finalista das armas, mentres que os segundos son só os que teñen unha vontade adxacente, de mera cooperación ao que outros xa idearon e promocionaron. E, nos casos dunha soa persoa, non é posible esa dobre categoría de autores porque esa única persoa reúne en si mesma os caracteres das dúas formas de participación afectantes; con base nisto sería, entón, aplicable a alternativa máis favorable. O acusado respondería así como autor único do delito, na forma de cooperación, cunha pena sensiblemente inferior á establecida para os organizadores e promotores (neste mesmo sentido, a STS, Penal, Sección 1ª, do 16 de novembro de 2007 - ROJ: STS 7808/2007 - ECLI:ES:TS:2007:7808-).
Responsable en concepto de autor, como cooperador á súa formación - artigo 28.b do Código penal-, do amentado delito de posesión ilícita de armas é o acusado, Vicente.
O propio acusado confesou a realidade da adquisición a través de Internet, os días 6 e 26 de xaneiro e 17 de febreiro de 2019, de tres dispositivos metralladores que permitían a unha pistola disparar en descarga continua, a través da súa conta de PayPal, e que os recibiu no seu domicilio na DIRECCION000, de DIRECCION001, se ben engadiu que era para empregalos nas armas airsoft, xa que con estas se pode metrallar, e que mesmo estaba convencido de que tales dispositivos non valían para unha arma de fogo real.
Pois ben, cando se realizaron as dúas entradas e rexistros o 21 de maio de 2019, encontrouse no interior do armario blindado existente no garaxe de DIRECCION003 unha pistola da marca Glock, modelo 17, calibre 9 mm, Parabellum, con número de serie NUM046 (na corredía e no canón) co seu número de serie borrado no armazón desta, que xa tiña instalado un dos amentados dispositivos -selector de disparos- que permitía realizar fogo metrallador e que a convertía así non só nunha arma prohibida pola modificación das súas características esenciais (artigo 4.1.1 do Regulamento de armas), senón tamén nunha arma de guerra por poder realizar con ela fogo metrallador (artigo 6.1.c do Regulamento de armas).
Neste sentido, e a teor da pericial practicada e da declaración no xuízo oral do axente con TIP NUM084, a devandita pistola Glock tiña acoplado na súa corredía un dispositivo con selector que permitía o tiro automático, similar aos outros cinco selectores. Todos estes estaban en perfecto estado de conservación e funcionamento e así se comprobou na proba de disparo efectuada coa referida pistola.
Deste xeito, se se encontraron seis dispositivos plenamente aptos e eficaces para, unha vez acoplados á devandita pistola Glock, poder realizar fogo metrallador con ela; se o acusado mercou e recibiu no seu domicilio tres dos dispositivos que automatizaban en tal sentido a pistola; se todos eles eran idénticos, estaban en perfecto estado e funcionaban perfectamente cando se colocaban na pistola; e mesmo se un destes dispositivos xa estaba instalado na pistola que se encontrou no interior do armario blindado de DIRECCION003, non semella senón que a única conclusión posible é que foi o mesmo acusado quen colocou na pistola Glock un dos selectores de disparo automático que mercou e recibiu, á marxe de como puidesen tamén obterse os outros tres selectores dos seis en total de que se incautaron os axentes. E casualmente o dispositivo selector non apareceu en ningunha outra arma -de avancarga ou de airsoft- a que o acusado dicía estar destinado, senón xusto na arma Glock, coa cal era plenamente compatible. E só con isto xa se satisfarían os requisitos do referido delito imputado pola acusación pública ao acusado.
Por maior abastanza, consta nas actuacións un documento do 7 de setembro de 2009, no cal Elisabeth, Abilio e Susana, en representación do seu fillo menor de idade Fabio, como herdeiros do finado Adolfo, lle cedían a totalidade das armas deste último ao acusado, Vicente, con domicilio en DIRECCION003, DIRECCION001 (que era o domicilio do acusado que figuraba no Servizo de Intervención de Armas da Garda Civil), portador dos permisos de armas correspondentes e incluso un libro de coleccionista. Neste documento figura o visado do Servizo de Intervención de Armas da Garda Civil de DIRECCION001. E a única explicación dada polo acusado a tal feito foi que así llo aconsellou a Garda Civil para poder distribuílas, pero que esas armas eran dos fillos e da muller do seu irmán, dos seus herdeiros, e que as armas que recibiu do seu irmán foron todas regaladas, e supoñía que había outras armas do seu irmán que el non recibiu.
Neste mesmo sentido, a axente con TIP NUM069 declarou que as armas eran do acusado ou foran do seu irmán e se traspasaran a el en virtude do amentado documento, con posterioridade ao seu falecemento; el era o único que tiña acceso a elas; el dixo que existía esa cámara acoirazada, e desactivou a alarma da casa; as armas podían ser antes doutra persoa pero no momento de producirse a detención eran del.
O axente NUM070 manifestou que viron a devandita documentación de cesión dos herdeiros do irmán falecido a el; un documento visado por Intervención de Armas que supón que as armas se presentaron para poder regularizalas e transferilas a terceiras persoas, como o propio acusado; desas armas do documento, os herdeiros de Plácido necesariamente tiveron que lle dar tres delas ao acusado con posterioridade ao falecemento daquel, que se encontraron no armario blindado, cuxa apertura non facilitou o acusado.
O perito e axente con TIP NUM083, que se encargou de analizar a documentación en papel intervida por mor dos dous rexistros practicados e de realizar a trazabilidade das armas, manifestou que había un documento que era unha listaxe de armas de Plácido, irmán do acusado; tratábase das armas transferidas ao falecemento daquel, longas e curtas, cinco armas que apareceron durante o rexistro, catro armas que non apareceron durante o rexistro e non puideron determinar se foran propiedade do falecido, outras catro armas transferidas antes do falecemento que entendían ben transferidas, e outras tres armas transferidas ao acusado posteriormente ao falecemento do irmán; para transferir a arma hai que presentala para que o interventor vise o número, documentación, etc.; no caso da arma en poder de Abel, cre que se trataba da inutilización dunha arma curta, que a arma non apareceu; cre que na listaxe das 36 armas había algunha a nome de Abel. Ás preguntas da defensa declarou que non realizaron ningunha proba caligráfica verbo das anotacións que se reflectían na documentación que examinou; que 33 armas foran propiedade de Plácido e que puidesen ser deste tres dos seis dispositivos que se encontraron.
Máis aínda, no domicilio do acusado na DIRECCION000 de DIRECCION001 encontráronse, no cuarto de matrimonio, uns dispositivos DIE, que son uns accesorios para a recarga ou fabricación manual e caseira de munición, que son como unhas antigas buxías de coche -como se pode comprobar nas fotografías achegadas ás actuacións-, e para os calibres en concreto necesítanse eses DIE. Pois ben, a prensa, que é a ferramenta que precisan os DIE para fabricar a munición, encontrárona en DIRECCION003. Así o declarou no xuízo oral o axente con TIP NUM070 e dedúcese dun xeito incontestable do resultado documentado e fotografado do rexistro practicado en ambos os dous lugares. Por iso, e aínda que o acusado reiterase a súa negación de que vivise en DIRECCION003, o certo é que visitaba, con maior ou menor frecuencia, este último lugar e permanecía nel.
Noutra orde de cousas, dentro do armario blindado da casa de DIRECCION003, que foi necesario forzar para poder acceder ao seu interior, atopouse a documentación da compra dun revólver marca Colt, calibre 45, con número de serie NUM090, polo prezo de 880 euros, na armería alemá Tramm & Hinners. Este revólver figuraba como propiedade do acusado, Vicente, dende o 25 de marzo de 2008, amparado coa licenza de armas tipo F (tiro deportivo) e pasara revista na Intervención de Armas de Ponteareas o 5 de xuño de 2018; disto infírese que forzosamente o seu propietario, isto é, o acusado, tivo que amosala fisicamente para a súa revista naquela intervención. E resulta que, insistimos, este documento xusto apareceu no interior do devandito armario blindado a pesar de que o acusado nega saber todo o relacionado con el e coa súa apertura. Neste sentido, o axente con TIP NUM068 declarou que consideraba que o acusado tiña acceso a todas as armas que apareceron en DIRECCION003 porque, falecido o seu irmán no 2008, encontraron un documento -o anteriormente referido- que estaba dentro do armario e que demostraba que pasara a revista da arma no 2019.
Tamén apareceron as impresións dixitais do acusado dentro do armario acoirazado. E na pistola da marca EN-GE, sen número de serie nin calibre, detectouse o ADN do acusado, Vicente. Así o corroborou no xuízo oral o axente con TIP NUM074 -o axente con TIP NUM075 xa non foi interrogado polas partes-, quen elaborou o correspondente informe pericial de bioloxía e, se ben recoñeceu que o ADN pode permanecer anos e anos en condicións óptimas, o lóxico é que o contacto do acusado coa devandita arma fose ben recente pola potísima razón de que, como reflectimos, lle pasou a revista no 2019.
Tamén no ordenador portátil da marca HP, modelo Pavilion, serie G, do acusado se encontrou un arquivo de imaxe dunha pistola da marca Luger, modelo P06, número de serie NUM044, non rexistrada e de procedencia ilícita, que estaba no interior do armario blindado. A data da captura das imaxes, entre outras moitas de carácter persoal do mesmo acusado, abranguen dende o 7 de outubro de 2010 ata o 19 de xaneiro de 2012, tomáronse cunha cámara Canon EOS 50D e con outra EOS 60D, e, xa que logo, posteriormente á morte do irmán daquel, Plácido, o cal determina a inexorable conclusión de que tiña que ter acceso ao interior do amentado armario acoirazado onde se encontrou a referida pistola. Que se trataba de fotos reais sobre a pistola e non de fotos sobre fotos desta así o declararon os axentes NUM068 e NUM076, por moito que o acusado declarase que el fotografou a foto daquela pistola, por certo que cunha cámara da mesma marca Canon.
O axente NUM082 tamén declarou que no teléfono móbil do acusado se encontraron mensaxes de WhatsApp deste con Samuel onde falaban dos dispositivos-selectores de disparo automático en datas próximas á súa adquisición por parte daquel.
En relación coa legalidade da posesión das armas atopadas resultou ben elocuente o declarado polo axente con TIP NUM077, a cuxa escolma da transcrición nos remitimos, en canto ao xeito en que regulamentariamente se debe proceder cando morre o titular das armas, e que non se fixo no presente caso; no que respecta á existencia do número máximo de munición que se pode ter en función do tipo de licenza de armas, excedido neste caso; verbo da ilegalidade de ter pezas fundamentais soltas e desmontadas das armas sen ter a licenza correspondente; sobre a necesidade de cumprir coas esixencias da lexislación vixente para dispoñer das armas inutilizadas consonte a anterior lei, etc.
Tamén foi convincente o declarado polo axente NUM084, que, como perito en balística, se ratificou nos dous informes seus achegados ás actuacións, para concluír que 44 armas das aprehendidas estaban en estado normal de funcionamento.
Mentres que o perito da defensa, Abel (especialista en armamento e tiro pola Dirección Xeral de Policía, non experto en balística, pai de Samuel, investigado tamén nesta causa, e amigo do irmán xa falecido do acusado, quen lle transferiu unha arma), tamén concluíu que trece das armas estarían en perfecto estado de funcionamento.
A discrepancia esencial entre un e outro informe radicaría, á parte de que o perito da defensa non tivo á vista as armas e, xa que logo, non as analizou, en se o feito de dispoñer ou non de munición determinaba xa a inutilidade dunha arma. E este particular aclarouno o devandito perito da acusación cando declarou que unha cousa é que sexa difícil facerse coa devandita munición e outra que sexa imposible. Munición haina e pódese conseguir malia as dificultades e, por iso, a arma segue a ser perfectamente apta para o seu funcionamento unha vez conseguida a munición.
En nada empece a todo o dito o alegado pola defensa de que os dispositivos que o acusado recoñeceu adquirir por Internet puidesen estar destinados e ser válidos para a súa instalación e uso nas réplicas das armas, nas de avancarga ou nas que funcionan con aire comprimido, pois, á parte de que o único dispositivo utilizado estaba incorporado a unha arma real (a da marca Glock, modelo 17, calibre 9 mm, Parabellum, con número de serie NUM046 -na corredía e no canón- co seu número de serie borrado na armazón) a teor do declarado e informado polas testemuñas e peritos, a colocación dos dispositivos naqueloutras armas non era posible ou, cando menos, resultaba inútil para o automatismo de fogo metrallador que con eles se pretendía.
Agora ben, o acusado, Vicente, non debe responder por ser o promotor ou organizador do depósito de armas, senón por cooperar á súa formación, coas conseguintes consecuencias penolóxicas previstas na frase final do artigo 566.1.1º do Código penal. A teor da proba practicada, si que quedou demostrado que contribuíu a manter e, se cadra, a incrementar cando menos coa adquisición dos dispositivos que mercou por Internet o depósito de armas promovido e organizado polo seu irmán falecido. Alén disto, nada máis se lle pode reprochar coa mínima seguridade e contundencia que se esixe neste eido penal, á parte de esixencias e responsabilidades dun tipo ben distinto.
Lémbrese en tal sentido que non se pode concluír, a teor do resultado da proba practicada, interpretada á luz da xurisprudencia xa citada anteriormente, que o depósito de armas estivese vinculado única e exclusivamente ao acusado. Por ningures se acreditou que fose el quen o ideou e comezou, senón que foi o seu irmán, Plácido, xa falecido, e só se xustificou que o acusado se adheriu a tal depósito, que o perpetuou e coadxuvou nel do xeito xa indicado. Se a cooperación supón forzosamente a realización de actos executivos alleos ás accións a que se presta colaboración ou axuda, as referencias realizadas por todos, no presente caso, ao xa falecido irmán do acusado, Plácido, son constantes e reiteradas no sentido de que foi el quen ideou e formou o depósito de armas que, por así dicir, o agora acusado herdou e aumentou o seu perigo mediante a indiscutida adquisición duns dispositivos que, colocados nalgunhas das armas, as convertían en armas de guerra polo automatismo do seu disparo metrallador. En todo caso, a ponderación da valoración de todas as circunstancias subxectivas e obxectivas concorrentes no presente caso non ofreceu un perfil para acadar un xuízo exacto ao respecto, e en caso de dúbida debe aplicarse a alternativa máis favorable como manifestación concreta do principio
A defensa do acusado alegou a circunstancia de dilacións indebidas do artigo 21.6ª, como cualificada ou por analoxía do artigo 21.7ª do Código penal.
Para tal efecto, cando transformou as súas conclusións provisionais en definitivas engadiu unha serie de períodos en que, segundo ela, o procedemento se demorou de xeito inxustificado e non atribuíble ao acusado. En concreto, especificou que:
Indiscutidos os amentados lapsos temporais, e á marxe de circunstancias excepcionais que acrediten unha efectiva lesión de especial entidade derivada da dilación, a atenuante de dilacións indebidas debe acollerse -máis como resumo empírico que como norma de seguimento- atendendo ao dato concreto de que o prazo de duración total do proceso se estendeu durante máis de cinco anos, prazo que en por si se considera irrazoable e susceptible de atenuar a responsabilidade penal, pero pola vía do artigo 21.6ª do Código penal, é dicir, como atenuante simple (entre as últimas, a STS, Penal, Sección 1ª, do 10 de outubro de 2024 - ROJ: STS 4936/2024 - ECLI:ES:TS:2024:4936-).
No artigo 566.1.1º, frase final, do Código penal prevese para quen coopere á formación do depósito de armas ou municións de guerra a pena de prisión de tres a cinco anos.
Non resulta aplicable o previsto no artigo 565 do Código penal invocado pola defensa do acusado no seu informe. Nel prevese a posibilidade de rebaixar nun grao as penas sinaladas nos artigos anteriores -que non é o caso, no cal resultan aplicables os artigos 566.1.1º , frase final, e 567.1, 2 e 3 do Código penal- cando, polas circunstancias do feito e do culpable, se evidencia a falta de intención de usar as armas con fins ilícitos. E non só estamos ante a referida imposibilidade legal, senón que mesmo a colocación xa de dispositivos selectores para transformar o disparo dunha pistola de fogo real de semiautomático en automático, isto é, fogo metrallador, amosa a evidencia da intención de usala con fins ilícitos. E, en todo caso, o artigo 565 do Código penal prevé unha facultade discrecional do tribunal, pero non absoluta, senón regrada, como se deduce da literalidade do precepto (por todos, o ATS, Penal, Sección 1ª, do 2 de novembro de 2023 - ROJ: ATS 15204/2023 - ECLI:ES:TS:2023:15204A-); e, no presente caso, polas circunstancias do feito e do culpable, e pola demostrada intención de facer uso das armas do xeito indicado, non se estima concorrente a súa aplicación.
Por maior abastanza, a perigosidade abstracta dunha arma de guerra é inherente á súa alta capacidade lesiva, a diferenza do que ocorre respecto das armas de fogo; nestas, ao seren dunha lesividade menor, aínda que a súa perigosidade abstracta sexa relevante, permítese en certas condicións a súa posesión. Diferente perigosidade que fai que cando se trata de armas de fogo sexan precisas cinco armas para poder falar de depósito - artigo 567.3 do Código penal-, mentres que no caso de armas de guerra abonda cunha soa - artigo 567.1 do Código penal-, o que ademais fai que no devandito artigo 565 do Código penal se prevexa unha degradación facultativa para as primeiras no caso de que se evidencie a falla de intención de usar as armas con fins ilícitos que non é aplicable para as segundas (así, a STS, Penal, Sección 1ª, do 8 de outubro de 2020 - ROJ: STS 3215/2020 - ECLI:ES:TS:2020:3215-).
E dentro, entón, do abano da pena en abstracto prevista polo devandito artigo 566.1.1º, frase final, do Código penal, procede enmarcala na súa metade inferior por mor da concorrencia da atenuante simple de dilacións indebidas do artigo 21.6ª do Código penal, isto é, de tres a catro anos de prisión. E, xa dentro desta pena en concreto, en atención á morea de armas e municións de todo tipo ocupadas, ao seu maioritario perfecto estado de mantemento e funcionamento, á distribución de todo o aprehendido en dous domicilios distintos e os lugares en que, dentro destes, se encontraron, consideramos ben proporcionada e axeitada a pena de tres anos e seis meses de prisión.
As custas procesuais deben impoñerse ao acusado a teor do disposto nos artigos 123 do Código penal e 239 e 240.2º da Lei de axuizamento criminal.
Tras seren vistos os artigos de xeral e pertinente aplicación,
Fallo
Notifíquese esta sentenza, da cal se unirá unha certificación ao correspondente rolo de Sala, ás partes e aos ofendidos e prexudicados, aínda que non se mostrasen parte no procedemento, instruíndoos de que contra ela cabe interpoñer un
Así, por esta nosa sentenza, o pronunciamos, mandamos e asinamos.
La difusión del texto de esta resolución a partes no interesadas en el proceso en el que ha sido dictada sólo podrá llevarse a cabo previa disociación de los datos de carácter personal que los mismos contuvieran y con pleno respeto al derecho a la intimidad, a los derechos de las personas que requieran un especial deber de tutelar o a la garantía del anonimato de las víctimas o perjudicados, cuando proceda.
Los datos personales incluidos en esta resolución no podrán ser cedidos, ni comunicados con fines contrarios a las leyes.

