Última revisión
06/01/2017
Sentencia Penal Nº 198/2016, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 828/2016 de 18 de Octubre de 2016
GPT Iberley IA
Copiloto jurídico
Relacionados:
Tiempo de lectura: 20 min
Orden: Penal
Fecha: 18 de Octubre de 2016
Tribunal: AP - Pontevedra
Ponente: CIMADEVILA CEA, MARÍA DEL ROSARIO
Nº de sentencia: 198/2016
Núm. Cendoj: 36038370022016100182
Núm. Ecli: ES:APPO:2016:2184
Encabezamiento
AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2
PONTEVEDRA
SENTENCIA: 00198/2016
AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2 de PONTEVEDRA
Domicilio: ROSALIA DE CASTRO NÚM. 5
Telf: 986.80.51.19 Fax: 986.80.51.14
Equipo/usuario: MM
Modelo:SE0200
N.I.G.:36042 41 2 2014 0005338
ROLLO: RP APELACION PROCTO. ABREVIADO 0000828 /2016-M
Juzgado procedencia: XDO. DO PENAL N.2 de PONTEVEDRA
Procedimiento de origen: PROCEDIMIENTO ABREVIADO 0000475 /2015
RECURRENTE: Eduardo , Noemi , Gabriel
Procurador/a: ANXELA AZUCENA FERNANDEZ FONTEBOA, CESAR ANGEL ESCARIZ VAZQUEZ , NATALIA TROITIÑO ABALO
Abogado/a: VANESA REZA SAMPAYO, BEATRIZ CANOSA CASTELLANO , RUBEN PORTO PEDROSA
RECURRIDO/A: MINISTERIO FISCAL
Procurador/a:
Abogado/a:
RP Nº 100/16-M
Recurso de apelación: APELACION PROCTO. ABREVIADO 0000828 /2016
Procedimiento Abreviado: PROCEDIMIENTO ABREVIADO 0000475 /2015
Juzgado de origen: XDO. DO PENAL N.2 de PONTEVEDRA
SENTENCIA Nº 198
==============================================================
Ilmo. Sr. Presidente
D. JOSE JUAN BARREIRO PRADO
Ilmos/as. Sres/as. Magistrados/as
Dª ROSARIO CIMADEVILA CEA
D. CELSO JOAQUÍN MONTENEGRO VIEITEZ
==============================================================
En PONTEVEDRA, a dieciocho de octubre de dos mil dieciséis.
La Audiencia Provincial, Sección 002 de esta capital ha visto en grado de apelación, sin celebración de vista pública, el presente procedimiento penal, dimanante del JDO. DE LO PENAL nº 2 de PONTEVEDRA, por delito de ROBO CON FUERZA EN LAS COSAS, siendo partes, como apelantes Eduardo , Noemi y Gabriel , defendidos por los Abogados VANESA REZA SAMPAYO, BEATRIZ CANOSA CASTELLANO y RUBEN PORTO PEDROSA, y representados por los Procuradores ANXELA AZUCENA FERNANDEZ FONTEBOA, CESAR ANGEL ESCARIZ VAZQUEZ y NATALIA TROITIÑO ABALO y el MINISTERIO FISCAL en la representación que le es propia, habiendo sidoPonente la Magistrada Dª ROSARIO CIMADEVILA CEA.
Antecedentes
PRIMERO.-El Juez JDO. DE LO PENAL nº 2 de PONTEVEDRA, con fecha 3 de junio de 2016 dictó sentencia en el procedimiento de que dimana este recursodeclarando probados los siguientes hechos:
'Primeiro.- O día 27 de novembro de 2014, persoas descoñecidas entraron, tras forzar a porta de emerxencia, na discoteca chamada Nasyra, sito en Arbo, Pontevedra, e colleron do interior do local varias botellas, unha mesa de mesturas Pioneer 800, unha mesa de luces e dous pratos CDJ 1000 M43.
Segundo.- O día 27 de novembro de 2014, Ángel denunciou na comisaría de Policía de Vigo a subtracción do vehículo Renault Megane Coupé matrícula .... FQK , propiedade de Gabriel .
Este vehículo foi recuperada o día 27 de novembro nas proximidades da discoteca Nasyra.
Terceiro.- O día 30 de decembro de 2014, persoas sen determinar entraron no bar chamado O Torreiro situado en Fraga do Rei, Pazos de Bordén, tras romper unha fiestra lateral, e colleron do seu interior 100 caixas de tabaco, 120 euros en moedas, un televisor e 3 mandos de televisión.
Cuarto.- O día 2 de xaneiro de 2015, Gabriel , maior de idade, e Eduardo foron á localidade de Francelos, Ribadavia, na provincia de Ourense, e, na madrugada dese día, tras romper a persiana do exterior do estanco deste lugar e forzar a porta de acceso, entraron no interior e colleron 114 cartóns e 12 paquetes de tabaco. A continuación marcharon do lugar.
Quinto.- O día 30 de xaneiro de 2015, unhas persoas sen identificar entraron no bar chamado Avenida, que tamén traballaba como estanco, da localidade de CAstrocontrigo, en León, e colleron varias caixas que contiñan arredor de 80 cartóns de tabaco e varias botellas de licor.
Sexto.- O día 26 de febreiro de 2015, no lugar de Casaio, Carballeda de Valdeorras, Ourense, unhas persoas sen identificar, tras romper a porta de acceso dun bar, colleron 250 euros e marcharon logo do lugar.
Sétimo.- Na noite do día 3 ao 4 de marzo de 2015, Gabriel e Eduardo desprazáronse ata a localidade de Vilarmosteiro, sita no concello do Páramo, en Lugo, e, tras romper a reixa de acceso, entraron na farmacia do lugar, da que colleron unha televisión, 1.650 euros, unha memoria USB, e dúas caixas de Trankimazin.
Os danos causados nesta farmacia para o acceso foron reparados e a aseguradora Mapfre indemnizou a titular da farmacia, Enriqueta , por estes danos, coa suma de 1.124 euros.
Oitavo.- O día 9 de marzo de 2015, Gabriel y Eduardo desprazáronse ata A Peroxa, Ourense, e alí romperon a porta do estanco e entraron no interior, do que colleron 11 cortóns e dúas caixas de tabaco marca Camel, 9 cartóns de tabaco da marca Ducados, 9 cartóns e 21 caixas de tabaco marca Lucky Strike, 1 cartón de tabaco de marca West, 17 cartóns e 4 caixas de tabaco marca LM, 5 cartóns de tabaco marca Bull, 20 cartóns e 9 caixas da marca Winston, 14 cartóns da marca Ducados rubio duro, 7 cartóns e 8 caixas da marca Ducados rubio brando, 1 cartón da marca Coronas, 5 cartóns da marca Pall Mall, 19 cartóns e 4 caixas da marca Chesterfield e 3 cartóns da marca BN. Cando marcharon do lugar foron detidos pouco despois pola Garda Civil na provincia de Pontevedra, que recuperou o tabaco subtraído.
Noveno.- Luis Pedro , coñecendo a ilícita procedencia, adquiriu tabaco dos outros acusados.
Décimo.- Gabriel , Eduardo , Ángel e Noemi executaban os anteriores feitos de común acordo, concertados previamente, de xeito que as subtraccións eran realizadas materialmente polos dous primeiros mentres que Ángel e Noemi colaboraban realizado tarefas de custodia e venda do subtraído.
Undécimo.- Gabriel foi condenado por unha sentenza do 19 de xuño de 2013, firme o día 25 de xuño de 2013, ditada polo Xulgado de Instrución núm. 1 de Lalín, como autor dun delito de roubo con forza nas cousas.
Eduardo foi condenado por unha sentenza ditado o día 10 de febreiro de 2015, firme nesa data, polo Xulgado de Instrución núm. 5 de Vigo, como autor dun delito de roubo con forza nas cousas.
Duocédimo.- Noemi padece de trastorno grave por consumo de opiáceos, un trastorno depresivo persistente e un trastorno límite de personalidade afecciones que afectan da xeito leve a súa capacidade intelectiva e volitiva.'
SEGUNDO.-La expresada sentencia en suparte dispositivadice así:
'Que condeno a Gabriel , como autor dun delito continuado de roubo con forza nas cousas dos artigos 74, 237, 238 e 240 do Código penal, coas seguintes penas:
1.- Tres anos e 9 meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
Que condeno a Gabriel , como autor dun delito de pertenza a grupo criminal do artigo 570 ter.1.c do Código Penal, coas seguintes penas:
1.- Cinco meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
Que condeno a Eduardo como autor dun delito continuado de roubo con forza nas cousas dos artigos 74, 237, 238 e 240 do Código penal, coas seguintes penas:
1.- Tres anos e 9 meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
Que condeno a Eduardo como autor dun delito de pertenza a grupo criminal do artigo 570 ter.1.c do Código Penal, coas seguintes penas:
1.- Cinco meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
Que condeno a Ángel , como cómplice dun delito continuado de roubo con forza nas cousas dos artigos 74, 237, 238 e 240 do Código penal, coas seguintes penas:
1.- Once meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
Que condeno a Ángel , como autor dun delito de pertenza a grupo criminal do artigo 570 ter.1.c do Código penal, coas seguintes penas:
1.- Cinco meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
Que condeno a Noemi , como cómplice dun delito continuado de roubo con forza nas cousas dos artigos 74, 237, 238 e 240 do Código penal, coas seguintes penas:
1.- Once meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
Que condeno a Noemi , como autor dun delito de pertenza a grupo criminal do artigo 570 ter.1.c do Código penal, coas seguintes penas:
1.- Cinco meses de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
En concepto de responsabilidade civil, Gabriel , Eduardo , Ángel e Noemi indemnizarán as seguintes compañías coas seguintes cantidades:
1.-A Mapfre, coa cantidade que se determine na execución da sentenza polo pagado por esta compañía pola reparación dos danos causados e polo valor dos bens subtraídos na farmacia de Vilarmosteiro logo da súa acreditación.
2.- A Helvetia, coa suma de 1.112,66 euros mais o xuro legal.
Que condeno a Luis Pedro como autor dun delito de receptación do artigo 298 do Código penal, coa seguinte pena:
1.- Un ano de prisión e accesoria de inhabilitación especial para o exercicio do dereito de sufraxio pasivo polo mesmo tempo.
As custas impónselles aos acusados: responden Gabriel , Eduardo , Ángel e Noemi de dous terzos e Luis Pedro dun terzo.'
TERCERO.-Notificada mencionada sentencia, contra la misma se formalizó recurso de apelación por la representación procesal de Eduardo , Noemi y Gabriel , que fue admitido en ambos efectos y practicadas las diligencias oportunas y previo emplazamiento de las partes, fueron elevadas las actuaciones a este Tribunal y no habiéndose propuesto diligencias probatorias, al estimar la Sala que no era necesaria la celebración de la vista para la correcta formación de una convicción fundada, quedaron los autos vistos para sentencia, previa deliberación.
Se admiten y esta Sala hace propios los hechos declarados probados por la sentencia de instancia.
Fundamentos
PRIMERO.-Contra la sentencia del juzgado de lo penal número cuatro de los de Pontevedra, recurren las representaciones procesales de los condenados, Gabriel , Eduardo y Noemi .
1.-Recurso formulado por la representación procesal de Gabriel .
Invocando el error en la valoración de las pruebas por parte del juzgador de instancia, el recurrente argumenta , en esencia,que no existe prueba de cargo suficiente, veraz y objetiva para su condena,toda vez que no ha existido en toda la cantidad de robos que se trata de imputar, una sola identificación por parte de testigo o persona alguna; que el único testigo que ha manifestado ver a dos personas en las inmediaciones de un posterior robo, dijo no haberles visto la cara ni poder identificarlos y que los agentes encargados de la investigación, tampoco han sido testigos de ninguno de los hechos, sólo realizaron seguimientos; que el vehículo Renault Megane azul que un testigo dijo haber visto no ha sido debidamente identificado por su matrícula y ante la exhibición de las fotos del Renault Megane azul del recurrente, manifestó el testigo que podía ser ese u otro de la misma marca, color y modelo. Añade que la cantidad de tabaco cuya sustracción se le atribuye tampoco podría ser transportada en los vehículos, instrumentos, que se atribuyen a los acusados (Renault Laguna y Renault Megane Coupé), que sería necesario un camión/furgón, sin que conste que dispusieran de este medio. Concluye, por todo ello, que no existen pruebas de cargo de entidad incriminatoria suficiente para el pronunciamiento de condena.
Las referidas alegaciones carecen de entidad para modificar el sentido del fallo. No se aprecia déficit alguno de argumentación en la sentencia de instancia. En ella el juzgador exterioriza suficientemente la valoración de las pruebas practicadas, aplicando un razonamiento que no merece tacha alguna. La parte apelante en realidad no logra poner de manifiesto ningún error, sino que se centra en aportar su parecer del resultado de las pruebas.
Se acusaba, conforme resulta del relato de hechos probados contenido en la sentencia, por 7 delitos de robo con fuerza, 1 delito de receptación, 1 delito de simulación de delito y 1 delito de pertenencia a grupo criminal, no obstante, se condena por solo 3 delitos de robo con fuerza ( hechos 4º, 7º y 8º de la relación de hechos probados), por 1 delito de pertenencia a grupo criminal y 1 delito de receptación. Respecto a los hechos 1º,2º,3º, 5º,6º de la relación de hechos probados, -cuatro delitos de robo con fuerza y un delito de simulación de delito- se efectúa pronunciamiento absolutorio al considerar el juzgador que, en relación con ellos, el resultado de las pruebas no ofrece elementos incriminatorios suficientes para la condena. Ello evidencia el rigor con el que, en favor del reo, es valorado el resultado de las pruebas por parte del juzgador de instancia.
El primero de los hechos por el que son condenados el recurrente y su compañero, Eduardo , es el nº 4 del apartado de hechos probados. Respecto al mismo, en el Fto de Derecho Primero de la sentencia apelada, - C)Feitos do día 2 de xaneiro en Francelos' - se consignan los indicios base así como el razonamiento lógico que lleva de tales indicios a la declaración de su autoría material por los referidos condenados. Allí se recoge que dos testigos declararon haber visto pasar un Renault Megane azul con dos personas dentro, uno de los testigos lo vio frente a su domicilio como a 50 metros, que el vehículo del recurrente Gabriel fue encontrado en Francelos, según declararon los testigos agentes de la guardia civil que se reseñan (folios 739 y ss atestado) con parte del tabaco sustraído en el interior de su maletero y que agentes de la guardia civil habían efectuado un seguimiento de los acusados, Eduardo y Gabriel , hasta el pueblo de Ribadavia en la provincia de Orense, (seguimiento documentado al folio 315). Considerando tales indicios base acreditados, - que el recurrente y su compañero fueron seguidos por la guardia civil hasta dicho pueblo en la provincia de Orense, que unas personas vieron en esa provincia, concretamente en Francelos , un Renault Megan del mismo color del que pertenece al acusado Gabriel con dos personas dentro y que después se encontró el Reanult Megane del acusado Gabriel abandonado en la localidad de Francelos, con parte del tabaco sustraído en su interior-, no cabe sino concluir como lo hace el juzgador de instancia, que la presencia de ambos acusados en el lugar de los hechos dentro del vehículo Renault Megan azul propiedad de Gabriel y el hallazgo de éste vehículo en dicha localidad con parte del tabaco sustraído en su interior, apuntan inequívocamente a que fueron ellos los autores del robo, pues ninguna otra hipótesis racional excluyendo su autoría, ha sido o es susceptible, de ser formulada.
La autoría de los recurrentes respecto a los hechos del apartado 7º -'D) feitos do dia 3 ao 4 de marzo (farmacia en Vilarmosteiro)'-es sustentada en la sentencia de instancia en la siguiente prueba: el televisor sustraído en la farmacia y sus dos mandos a distancia fueron encontrados en el domicilio del recurrente Gabriel (acta de entrada y registro folio 465); en el día siguiente a la comisión de los hechos, el 4-03-2016 el recurrente Gabriel mantiene una conversación telefónica, a las 16,12 horas, con la también condenada Noemi en la que hablan de un trabajo realizado por él y por el condenado Gabriel y que ya tiene una televisión; al siguiente día 5 de marzo en una conversación de Eduardo y Noemi , hablan de unos 'trankis' (pastillas de trankimazin) y que los cogieron en la farmacia (folios 244 a 246). Tales elementos de prueba, son contundentes y suficientes en su conjunto para acreditar la autoría material del robo, que el juzgador con criterio lógico y razonable atribuye al recurrente y a Eduardo .
Respecto a los hechos del apartado 8º -'feitos do día 9 de marzo de 2015', se señalan como pruebas de la autoría material del recurrente y de Eduardo ; de una parte el hecho acreditado del robo, conforme relató su propietaria y de otra que tras ser seguidos ambos por agentes de la guardia civil cuando abandonaban en el vehículo la villa donde fue cometido el robo y procedieron a su detención, tenían en su poder la mercancía referida como sustraída. La contundencia de tales elementos incriminatorios de prueba no ofrece duda alguna, ni los recurrentes aportan elemento alguno para la duda respecto a la incriminación que suponen.
Por todo ello el motivo debe ser desestimado.
2.- Recurso formulado por la representación procesal de Eduardo .
Este recurrente alega también, que el juzgador de instancia incurrió en error al valorar las pruebas y al atribuirle otros robos, así como su pertenencia a un grupo criminal organizado, a mayores de aquel hecho que el recurrente admitió consistente en el robo perpetrado en el estanco de A Peroxa en Orense. Considera que tras la valoración de la prueba subsisten claras dudas de si el recurrente ha perpetrado esos demás robos que él niega, que solo se estaría atendiendo a indicios sin la suficiente claridad habida cuenta de que los propietarios de los establecimientos, no observaron nada en relación con los hechos. Añade que con ello se infringe el principio pro reo, pues tales pruebas no serían susceptibles de desvirtuar la duda razonable acerca de la autoría que se atribuye al recurrente.
No cabe sino dar por reproducido lo anteriormente expuesto, para rechazar el recurso también respecto a este recurrente. Consecuentemente no ha existido infracción del principio pro reo, pues el juzgador no dudó y no tenía por qué dudar con la carga incriminatoria que ofreció el analizado resultado de las pruebas practicadas.
3.- Recurso formulado por la representación procesal de Da. Noemi , condenada como cómplice de delito continuado de robo y de delito de pertenencia a grupo criminal.
Dice esta apelante que el juzgador de instancia interpreta erróneamente el contenido de las conversaciones telefónicas intervenidas y mantenidas por la recurrente, porque de ellas no se desprende que hubiera participado de forma alguna en las actividades delictivas de los acusados, sino que simplemente hacía comentarios, e incluso opinaba acerca de las mismas porque conocía de hacía años a Gabriel y a Eduardo , de haber mantenido una larga relación sentimental con el primero. Añade que no existe prueba de cargo que apoye su actuación en la venta o en la búsqueda de compradores del tabaco sustraído ni en la elaboración de la preparación de los robos, refiriendo que quien fue condenado como receptador manifestó que a él nunca lo había llamado Noemi ni le llevó ésta mercancía y que los agentes de la guardia civil que practicaron los seguimientos, manifestaron que no habían visto realizar ningún tipo de vigilancia, ni venta de mercancía a la recurrente.
La prueba de que los acusados Gabriel , Eduardo , Ángel y la recurrente Noemi formaban un grupo criminal actuando concertadamente para realizar actividades de ejecución y consumación de delitos patrimoniales, la recoge el jugador en el apartado J) de los fundamentos de derecho de la sentencia impugnada, donde transcribe las conversaciones telefónicas en las que sustenta esa convicción; conversaciones que no son cuestionadas ni negadas en el recurso y de cuyo contenido se extrae la misma conclusión afirmada por el juzgador de instancia, pues Ángel y Noemi hablan de repartición 'cinco y cinco pa cada uno' 'cinco de uno y cinco de otro', de si hay seis cajas, de cuantas cajas consiguieron de si obtendrían por esas cajas '7 y 7', de que quieren despachar ese material, que no puede pasar todo el día en el lugar; del reparto del trabajo. En la conversación transcrita al folio 118 Noemi admite a Eduardo que era ella quien tenía que llamar a un comprador, Rodolfo y Eduardo le dice que 'si te mueves ya sabes lo que hay', en clara alusión al beneficio que obtendría. Es así que, sin ánimo de agotar una reevaluación de todas las conversaciones que el juzgador transcribe y que no se agotan en las anteriores, se concluye la implicación activa de la recurrente en el grupo criminal con un reparto de papeles, determinado el suyo en actividades de venta del tabaco robado, por lo que obtenía beneficios.
Como segundo motivo de impugnación se dice que, habiéndosele reconocido la atenuante del art. 21.2 en relación con el 20.2 CP por su condición de consumidora de drogas, se infringe el art. 66 del CP al no haberle sido impuestas las penas correspondientes a los delitos objeto de condena en su mitad inferior. En el caso, como cómplice en el delito de robo, con pena comprendida entre los 6 y los 9 meses de prisión, considera quele correspondería la pena de 6 meses y no la de 11 meses que aplica la sentencia y en el caso del delito de pertenencia a banda criminal, la pena de 3 meses de prisión y no la de 5 meses de prisión que se le impuso. Por ello, subsidiariamente, interesa la rebaja de las penas a 6 y 3 meses de prisión respectivamente.
El motivo debe ser estimado. Como cómplices del delito continuado de robo con fuerza se impone a la recurrente y a Ángel , la misma pena de 11 meses de prisión para cada uno, dentro del arco punitivo de 6 meses a un año de prisión. Como autores de un delito de pertenencia a grupo criminal, se impone a los cuatro acusados por dicho delito y condenados por él, cinco meses de prisión para cada uno. Sin embargo, como alega la parte apelante, a Noemi le fue apreciada la atenuante del artículo 21.2 en relación con el art. 20.2CP , declarándosele probada una afectación leve de sus capacidades intelectivas y volitivas por su condición de consumidora de sustancias estupefacientes. Consecuentemente, la apreciación de esa atenuación debe llevar a un reflejo en la pena para diferenciarla de la de aquellos a quienes no fue apreciada atenuación alguna.
Es así que, procede modificar la pena impuesta a la recurrente y dentro del grado mínimo que le corresponde, consideramos ajustado imponerle las penas mínimas, de 6 meses de prisión con su inhabilitación especial para el ejercicio del derecho de sufragio pasivo durante el tiempo de la condena, como cómplice del delito continuado de robo con fuerza, y 3 meses de prisión por el delito de pertenencia a grupo criminal.
Finalmente considera que en el ámbito de la responsabilidad civil y de conformidad con el art. 116.2 CP , al haber sido condenada como cómplice del delito continuado debería ser responsable subsidiaria y no solidaria. La sentencia apelada ya recoge en su fundamento jurídico quinto, tal forma de responsabilidad subsidiaria para los cómplices, sin que lo consignado en el fallo,- donde no se dice que la responsabilidad sea solidaria- se oponga a tal disposición, por lo que el motivo carece de objeto y debe ser rechazado.
SEGUNDO.-No existen méritos para un especial pronunciamiento en las costas de la apelación.
Fallo
Estimamos parcialmente el recurso de apelaciónpresentado por la representación procesal deDª Noemi contra la sentencia de fecha 3 de junio de 2016 dictada por el Juzgado de lo Penal nº 2 de Pontevedra , yen consecuencia revocamosel pronunciamiento atinente a las penas impuestas a esta recurrente que rebajamos a 6 MESES DE PRISIÓN con su accesoria de inhabilitación especial para el ejercicio del derecho de sufragio pasivo durante el tiempo de la condena, por el delito continuado de robo con fuerza y a 3 MESES DE PRISIÓN con su accesoria de inhabilitación especial para el ejercicio del derecho de sufragio pasivo durante el tiempo de la condena, por el delito de pertenencia a grupo criminal.
Desestimamos los recursos de apelaciónpresentados por las representaciones procesales de los condenados D. Gabriel y D. Eduardo ,confirmandola sentencia en su integridad respecto a los mismos.
No se hace un especial pronunciamiento en las costas de la apelación.
Notifíquese la presente Sentencia a las partes, haciéndoles saber que La presente resolución es firme y contra la misma NO CABE INTERPONER RECURSO ALGUNO.
Así por esta nuestra sentencia, lo pronunciamos, mandamos y firmamos.
PUBLICACIÓN.-Dada y pronunciada fue la anterior Sentencia por los Ilmos. Sres. Magistrados que la firman y leída por el/la Ilmo/a. Magistrado Ponente en el mismo día de su fecha, de lo que yo Secretaria certifico.
