Última revisión
01/02/2016
Sentencia Penal Nº 272/2015, Audiencia Provincial de A Coruña, Sección 6, Rec 236/2015 de 29 de Julio de 2015
nuevo
GPT Iberley IA
Copiloto jurídico
Texto
Relacionados:
Voces
Jurisprudencia
Prácticos
Formularios
Resoluciones
Temas
Legislación
Tiempo de lectura: 9 min
Orden: Penal
Fecha: 29 de Julio de 2015
Tribunal: AP A Coruña
Ponente: CID CARBALLO, JORGE GINES
Nº de sentencia: 272/2015
Núm. Cendoj: 15078370062015100530
Núm. Ecli: ES:APC:2015:2114
Núm. Roj: SAP C 2114/2015
Resumen:
FALTA SIN ESPECIFICAR
Encabezamiento
AUD.PROVINCIAL SECCION N. 6 (DESPL)
A CORUÑA
SENTENCIA: 00272/2015
Rollo: RJ APELACION JUICIO DE FALTAS 236/2015
Órgano procedencia: JDO. INSTRUCCION nº 1 de SANTIAGO DE COMPOSTELA
Procedimiento de origen: JUICIO DE FALTAS 1097/2009
SENTENCIA Nº 272/2015
ILMO.SR. MAGISTRADO D. JORGE CID CARBALLO
En Santiago de Compostela, a veintinueve de Julio de dos mil quince
La Sección Sexta de la Audiencia Provincial de A CORUÑA, ha visto en grado de apelación, sin
celebración de vista pública, el presente procedimiento penal del Juicio de Faltas expresado, siendo partes en
esta instancia, como apelante MAPFRE FAMILIAR CIA SEGUROS Y REASEGUROS S.A representado por
el/la Procurador/a SANTIAGO GOMEZ MARTIN y como apelado Alfredo representado por el/la Procurador/
a RICARDO GARCIA-PICCOLI ATANES.
Antecedentes
PRIMERO.- El Juez de JDO. INSTRUCCION nº 1 de SANTIAGO DE COMPOSTELA, con fecha 16/12/2014 dictó sentencia en el Juicio de Faltas del que dimana este recurso, en cuya parte dispositiva dice así: 'Que debo condenar e condeno a don Edmundo como autor dunha falta de imprudencia con resultado de lesións tipificada no art 621.3 do Código Penal á pena de 10 dias de multa a razòn dunha cota diaria de 3 euros,cunha responsabilidade persoal subsidiaria para o caso de impago da multa dun dia de privación de liberdade por cada dúas cotas diarias non satisfeitas;e a que indemnice a don Alfredo ,con responsabilidade civil directa da entidade aseguradora 'MAFRE FAMILIAR CIA DE SEGUROS Y REASEGUROS SA',a suma de corenta e cinco mil cincocentos quince euros con vinte céntimos(45.515,20),da que deberán descontarse os trinta mil cento noventa e seis euros con cincuenta e cinco céntimos(30.196,55)xa consignados pola devandita compañía aseguradora.
Impóñense á entidade aseguradora Allianz SA os xuros moratorios do art 20 da Lei de Contrato de Seguro nos seguintes termos: -respeito da suma de 30.196,55 euros,devegáronse os xuros do artigo 20 LCS desde a data do sinistro até o 7 de xullo de 2014,data de efectiva consignación.
-respeito da suma de 15.318,65 euros devénganse os xuros do artigo 20 LCS desde a data do sinistro até a da efectiva execución desta sentenza.
As custas impóñense ao acusado condenado.'
SEGUNDO.- Notificada mencionada sentencia, contra la misma se formalizó recurso de apelación por MAPFRE FAMILIAR CIA SEGUROS Y REASEGUROS S.A, que fue admitido en ambos efectos, y practicadas las diligencias oportunas, fueron elevadas las actuaciones a este Tribunal, donde se registraron, se formó el rollo de Sala y se turnaron de ponencia.
No habiéndose propuesto diligencias probatorias y al estimarse innecesaria la celebración de la vista para la correcta formación de una convicción fundada, quedaron los autos vistos para sentencia.
TERCERO.- Como fundamentos de impugnación de la sentencia se alegaron sustancialmente los siguientes: - Error en la apreciación de las pruebas.
HECHOS PROBADOS Se aceptan los de la sentencia recurrida, que son del tenor literal siguiente: ' PRIMEIRO.- O dia 17 de outubro de 2009,sobre as 06:30 horas,don Edmundo circulaba aos mandos do veículo Peugeot 106,matrícula R-....-RT ,nun tramo configurado por unha recta con plano lixeiramente ascendente sentido Santiago,cando invadiu o carril destinado ao sentido contrario,impactando de forma frontal co tractocamión VOLVO FH12,matrícula ....YYY ,conducido por Alfredo ,que arrastraba un semirremolque FRUEHAUF TF34C1,matrícula F-....-FDB ,e que circulaba correctamente en sentido Santiago polo carril dereito.Tras a colisión,o camión impactou contra un muro,e o turismo quedou atrapado baixo o camión,que comezou a arder.Don Alfredo intentou apagar o incendio e auxiliar a don Edmundo ,o que resultou moi dificultoso debido ás lapas e ao ter quedado aquel atrapado dentro do veículo.
Don Edmundo sofreu queimaduras e lesións moi graves como consecuencia do sinistro.O camión e o turismo ficaron absolutamente inservibeis.
SEGUNDO .- A consecuencia do devandito sinistro,don Alfredo presentou lesións consistentes en:contusión postraumática no membro superior dereito e un trastorno adaptativo que agravou unha patoloxía preexistente,a colite ulcerosa.Para a súa curación precisou asistencia facultativa e tratamento médico.Investiu 120 dias na estabilización das súas lesións,30 deles impeditivos para as súas ocupacións habituais e 90 días non impeditivos.Presenta unha secuela consistente en trastorno depresivo reactivo.
TERCEIRO. -O veículo conducido polo denunciado estaba asegurado na compañía MAFRE.
CUARTO .-Don Alfredo ten unha empresa de transporte,que xira no tráfico con denominación coincidente coa súa filiación,está dado de alta no Réxime de Autónomos da Seguridade Social e non ten contratado a nengún outro traballador.
A empresa tiña nos anos 2008,2009 e 2010 un único cliente,a empresa 'ASVETRANS S.COOP GALEGA',con NIF F15.878.648,para a que facía transporte de áridos.O día do accidente o denunciante transportaba por encargo daquela 41.000 quilos brutos de mineral de cuarzo SIME E- 35025,cun valor de 893,75 euros,e que quedou inservíbel.
QUINTO .-O denunciante permaneceu en situación de baixa laboral desde o 17 de outubro de 2009 até o 16 de novembro de 2009,e durante ese intervalo de tempo a súa empresa non desenvolveu actividade económica,se ben percebeu unha prestación por incapacidade temporal por unha contía que descoñecemos.'
Fundamentos
Se comparten los de la sentencia apelada.PRIMERO. - Impugna la apelante la imposición de los intereses del artículo 20 LCS pero sólo respecto a una parte de la cantidad objeto de condena. Los argumentos para rechazar el pago de dichos intereses son: a) la dilación del procedimiento; b) la falta de conocimiento del alcance de los daños y c) la doctrina jurisprudencial emanada del Tribunal Supremo y las sentencias de esta misma Sección.
Con respecto al primer argumento, esto es, la dilación del procedimiento, no constituye un motivo para no aplicar el artículo 20 LCS ya que la propia Ley establece mecanismos para realizar la consignación de lo que se estime inicialmente debido y la posibilidad de ampliar la consignación inicial, precisamente, en previsión de que el procedimiento se pueda alargar.
En cuanto a los otros dos motivos invocados por la apelante serán analizados conjuntamente, ya que para responder al argumento de la aseguradora acerca de que no tenía datos para cuantificar los daños hasta pasados varios años del accidente, resulta ilustrativa la cita de la sentencia del Tribunal Supremo de fecha 7 de noviembre de 2011 que establece que 'En todo caso y a pesar de la casuística existente al respecto, viene siendo criterio constante en la jurisprudencia no considerar causa justificada para no pagar el hecho de acudir al proceso para dilucidar la discrepancia suscitada por las partes en cuanto a la culpa, ya sea por negarla completamente o por disentir del grado de responsabilidad atribuido al demandado en supuestos de posible concurrencia causal de conductas culposas ( STS 12 de julio de 2010, RC n.º 694/2006 y STS de, RC n.º 2307/2006 ), del mismo modo que no merece tampoco para la doctrina la consideración de causa justificada la discrepancia en torno a la cuantía de la indemnización, cuando se ha visto favorecida por desatender la propia aseguradora su deber de emplear la mayor diligencia en la rápida tasación del daño causado, a fin de facilitar que el asegurado obtenga una pronta reparación de lo que se considere debido ( SSTS de 1 de julio de 2008, RC n.º 372/2002 , 1 de octubre de 2010, RC n.º 1315/2005 y 26 de octubre de 2010, RC n.º 677/2007 ), sin perjuicio, como se ha dicho, de que la aseguradora se defienda y de que, de prosperar su oposición, tenga derecho a la restitución de lo abonado. En relación con esta argumentación, es preciso traer a colación la jurisprudencia que ha precisado que la iliquidez inicial de la indemnización que se reclama, cuantificada definitivamente por el órgano judicial en la resolución que pone fin al pleito, no implica valorar ese proceso como causa justificadora del retraso, ya que debe prescindirse del alcance que se venía dando a la regla in illiquidis non fit mora [tratándose de sumas ilíquidas, no se produce mora], y atender al canon del carácter razonable de la oposición (al que venimos constantemente haciendo referencia) para decidir la procedencia de condenar o no al pago de intereses y concreción del dies a quo [día inicial] del devengo, habida cuenta que la deuda nace con el siniestro y el que la sentencia que la cuantifica definitivamente no tiene carácter constitutivo sino meramente declarativo de un derecho que ya existía y pertenecía al perjudicado ( SSTS de 4 de junio de 2006 , 9 de febrero de 2007 , 14 de junio de 2007 , 2 de julio de 2007 , 16 de noviembre de 2007, RC n.º 4267/2000 , 29 de septiembre de 2010, RC n.º 1393/2005 , 1 de octubre de 2010, RC n.º 1315/2005 , 31 de enero de 2011, RC n.º 2156/2006 y 1 de febrero de 2011, RC n.º 2040/2006 )' .
Esta doctrina es la que aplica esta misma Sección y es la que ha de conllevar la desestimación del recurso interpuesto, pues no se ha alegado ni justificado por parte de la apelante cuáles son las razones que le han impedido consignar inicialmente la cantidad que estimaba debida, ya que empleando una mínima diligencia, en un plazo inferior a tres meses, podía, cuando menos, hacer un cálculo provisional, de los daños personales y materiales sufridos por el denunciante y consignar, al menos, el importe mínimo de lo que estimaba adeudado, especialmente, si se tiene en cuenta que las circunstancias en torno a la responsabilidad del accidente estaban bastante claras desde un principio.
En base a ello, ha de confirmarse el pronunciamiento sobre el pago de los intereses previstos en el artículo 20 LCS .
SEGUNDO. - Se han de declarar de oficio las costas de la apelación.
Por todo lo expuesto, vistos los preceptos legales citados, sus concordantes y demás de general y pertinente aplicación, de conformidad con el artículo 117 de la Constitución , en nombre de S.M. el Rey, por la autoridad conferida por el Pueblo español,
Fallo
Desestimo el recurso de apelación interpuesto por el procurador don Santiago Gómez Martín en nombre y representación de la entidad MAPFRE FAMILIAR CIA DE SEGUROS Y REASEGUROS S.A. contra la sentencia de 16 de diciembre de 2014 dictada por el Juzgado de Instrucción nº 1 de Santiago de Compostela en los autos de juicio de faltas de ese Juzgado número 1097/09, que se confirma, sin hacer imposición de las costas del recurso.Notifíquese esta sentencia, en legal forma, a las partes haciéndoles saber, conforme preceptúa el artículo 248-4º de la Ley Orgánica del Poder Judicial , que la misma es firme, y que contra ella no cabe recurso alguno.
Devuélvanse las actuaciones originales con testimonio de la presente resolución al Juzgado de procedencia para su ejecución y cumplimiento.
Así por esta mi sentencia de la que se pondrá certificación literal en el Rollo de su razón, incluyéndose el original en el Libro de Sentencias, definitivamente juzgando en esta instancia, lo pronuncio, mando y firmo.
