Sentencia Penal Nº 33/200...re de 2006

Última revisión
15/11/2006

Sentencia Penal Nº 33/2006, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 30/2006 de 15 de Noviembre de 2006

nuevo

GPT Iberley IA

Copiloto jurídico

Relacionados:

Tiempo de lectura: 5 min

Orden: Penal

Fecha: 15 de Noviembre de 2006

Tribunal: AP - Pontevedra

Ponente: BARREIRO PRADO, JOSE JUAN RAMON

Nº de sentencia: 33/2006

Núm. Cendoj: 36038370022006100379

Núm. Ecli: ES:AP PO:2006:2825

Resumen:
Se dicta sentencia absolutoria por la Audiencia Provincial de Pontevedra por delitos de apropiación indebida y estafa. El Tribunal debe de dictar esta resolución porque no existe acusación. Es un Principio fundamental de nuestro sistema penal que prohíbe de forma absoluta que los órganos jurisdiccionales puedan imponer una condena por delito sin que ninguna parte mantenga la acusación.

Encabezamiento

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2

PONTEVEDRA

SENTENCIA: 00033/2006

AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRA

Sección Segunda

CAUSA PENAL

Rolo: 30/06

Organo de Procedencia: Xulgado de Instrución núm. 3 de O Porriño

Asunto: Procedemento Abreviado

Número: 13/04

SENTENZA Nº 33

========================================= =================

ILMOS. SRES.

Presidente

D. JOSE JUAN BARREIRO PRADO

Maxistrados

D. LUCIANO VARELA CASTRO

Dª ROSARIO CIMADEVILA CEA

==========================================================

PONTEVEDRA, quince de novembro de dous mil seis

VISTA en xuízo oral e público, ante a Sección Segunda desta Audiencia Provincial, a causa instruída co número 13/04 , procedente do Xulgado de Instrución núm. 3 de O Porriño e seguida polo

trámite de procedemento abreviado, polo delito de apropiación indebida e estafa, contra Darío , con DNI número NUM000 , nado o día 1 de xullo de 1981, en Mos, fillo de

Ramón e de María, sin antecedentes penais, non constando a súa solvencia, en situación de

liberdade por esta causa, representado polo procurador Olga Casablanca García e defendido polo

letrado Manuel Carpintero Alvarez, e contra Carlos Antonio , con DNI número

NUM001 , nado o día 29 de xuño de 1973, en Mos, fillo de Casiano e María, sin antecedentes

penais, non constando a súa solvencia, en situación de liberdade por esta causa, representado polo

procurador Pedro A. López López e defendido polo Letrado José R. Costa Conde. É parte

acusadora o Ministerio Fiscal en representación do cal interveu, e como acusación particular

IGLESIAS MORRAZO S.A., representado polo procurador Pedro Sanjuán. E relator o maxistrado

D. JOSE JUAN BARREIRO PRADO, quen expresa o parecer da Sala.

Antecedentes

PRIMEIRO: O Ministerio Fiscal, nas súas conclusións provisionais, relatou os seguintes feitos:

"El acusado Darío es arrendatario de un local sito en la calle Domingo Bueno de la localidad de Porriño donde era titular de un negocio de hostelería denominado "Guayabita", que, posteriormente cedió en subarriendo al otro acusado Carlos Antonio .

En fecha 2 de diciembre de 2002, ambos acusados firmaron con la entidad "Iglesias Morrazo SA", un contrato de instalación de maquinas recreativas en el citado local, figurando Darío como titular del negocio y Carlos Antonio como avalista, siendo éste quien se dedicaba a su efectiva explotación y gestión. Ambas partes acordaron que la recaudación se repartiría en función del porcentaje de participación convenido, y que la apertura de la máquina a efectos recaudatorios se haría siempre en presencia de ambas partes.

Al practicar la recaudación el día 16 de septiembre de 2006, los servicios técnicos de "Iglesias Morrazo S.A." constataron que la máquina estaba forzada y sin dinero en su interior, manifestando el acusado Carlos Antonio que había sido objeto de un robo. La máquina se reparó y se cargó nuevamente de dinero. El día 17 de 2004, un técnico de "Iglesias Morrazo S.A" se personó en el establecimiento "Guayabita" por nuevo aviso de avería, constatando que la maquina no funcionaba, enviando el siguiente día 19 un técnico y un comercial que comprobaron que faltaba dinero en la recaudación y que la máquina había sido manipulada con una llave serie de repuesto que había en su interior.

No ha podido determinarse la identidad de la persona o personas que cometieron el robo en el local "Guayabita" el día 16 de septiembre de 2003, ni la de las que posteriormente pudieron manipular la máquina con la llave serie".

Cualificou os feitos anteriores como non constitutivos de infracción penal, manifestando que nieguen é responsable penal, sin prexuízo das responsabilidades civiles a que poidera haber lugar. Non concurren circunstancias modificativas ao non haber responsabilidad penal. Igualmente non procede impoñer pena ningunha. Igualmente ao non haber infracción penal non hai responsabilidade civil que derive dela.

SEGUNDO: A acusación particular no acto do xuízo oral retira a súa acusación, reservándose as accións civís.

TERCERO: As defensas dos acusados mostraron a súa conformidade.

Hechos

UNICO: Foron obxecto de acusación particular os inculpados Darío e Carlos Antonio , aínda que foi retirada no acto do xuízo oral. O Ministerio Fiscal non presentara cargos no seu escrito de conclusións provisionais.

Fundamentos

UNICO: Principio fundamental no noso sistema penal é a prohibición absoluta de que os órganos xurisdiccionais poidan impoñer unha condena por delito sen que ningunha parte manteña a acusación.

No presente caso, ao comezo da vista oral, a acusación particular retirou as imputacións que tiña feito contra Darío e Carlos Antonio .

En consecuencia, resulta obrigado ditar sentenza, único xeito de finaliza-lo proceso logo de aberto o xuízo oral, pola que se declaren absoltos a Darío e Carlos Antonio dos delitos de apropiación indebida y estafa polos que viñan sendo acusados.

VISTOS os preceptos legais citados e de xeral aplicación

Fallo

Que é mester nós absolvermos, e absolvémolos, a D. Darío e D. Carlos Antonio , dos delitos de apropiación indbida y estafa polos que foron inicialmente acusados, cos inherentes efectos legais a tal tipo de declaración. Decláranse de oficio as custas.

Notifíqueselles esta sentenza ás partes e fágaselles saber que contra ela poden interpoñer RECURSO DE CASACIÓN, ante a Sala Segunda do Tribunal Supremo, por infracción de lei ou quebrantamento de forma, no prazo de CINCO DIAS, que se contarán desde a última notificación.

Así, por medio desta nosa sentenza, da que se levará testemuño ao rolo de Sala, e se anotará nos rexistros correspondentes, pronunciámolo, mándamolo e asinámolo.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.