Sentencia Penal Nº 41/200...zo de 2006

Última revisión
02/03/2006

Sentencia Penal Nº 41/2006, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 40/2006 de 02 de Marzo de 2006

nuevo

GPT Iberley IA

Copiloto jurídico


Relacionados:

Tiempo de lectura: 11 min

Orden: Penal

Fecha: 02 de Marzo de 2006

Tribunal: AP - Pontevedra

Ponente: CIMADEVILA CEA, MARIA DEL ROSARIO

Nº de sentencia: 41/2006

Núm. Cendoj: 36038370022006100052

Resumen:
La médico forense expuso en acto de plenario según consta en Acta que " le parece normal que con la lesión que padece tenga una minusvalía que le imposibilite desempeñar su profesión". Es decir alude a una imposibilidad, sin pormenorizar concretas tareas, para la labor agrícola que venía realizando. La sentencia impugnada así lo establece al recoger en los hechos probados "...o que le produce un menoscabo que a incapacita para desenvolver as tarefas de campo e gandeiras que viña realizando".

Encabezamiento

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2

PONTEVEDRA

SENTENCIA: 00041/2006

AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRA

Sección 002

Rollo: 0000040 /2006 I

Proc. Origen: JDO.1A.INST.E INSTRUCCION N.2 de LALIN

Org. Procedencia:JUICIO DE FALTAS nº 0000131 /2003 I

LA SECCIÓN SEGUNDA DE LA AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRA, compuesta en

Tribunal Unipersonal por la Magistrada Dª ROSARIO CIMADEVILA CEA, ha pronunciado,

EN NOMBRE DEL-REY

la siguiente

SENTENCIA Nº 41

En Pontevedra, a dos de marzo de dos mil seis

En el presente rollo de apelación número 40/06 dimanante de los autos de JUICIO DE FALTAS número 131/03, procedentes del JUZGADO DE INSTRUCCIÓN NÚM. 2 DE LALÍN , por lesiones, en el que son partes como apelante Dolores y como apelados MERCURIO S.A., siendo partes en el procedimiento como denunciado Pedro Francisco y como responsable civil subsidiario CASTROMIL S.A., y el Ministerio Fiscal.

Antecedentes

PRIMERO.- Con fecha 25 de mayo de 2005, el Sr. MAGISTRADO-JUEZ DEL JUZGADO DE INSTRUCCIÓN NÚM. 2 de Lalín, dictó sentencia en los autos originales de que el presente rollo dimana, cuyos hechos probados literalmente dicen:

"Que o día 14 de abril do 2003, aproximadamente as 7:23 horas, circula o vehículo autobús, marca Scania, modelo K113CBL, con matrícula C1882-BH, pola N-525, (sentido de circulación de Benavente-Santiago), conducido por D. Pedro Francisco, cando á altura do concello e partido judicial de Lalín, sáese da vía pola marxe esquerda, colisionando ca barrera de seguridade portátil, saíndose pola marxe dereita, do referido, e quedar detido sobre o talud terrizo, acontecendo o accidente e saíndose da vía no punto dun tramo de obras sinalizado (desvío provisional por obras de trazado da autopista A 53 (tramo Silleda-Lalín).

Do estudio do tacógrafo que está unido ó atestado, queda probado que o vehículo autobús, que o autobús no momento do accidente circula a unha velocidade aproximada de 100 K/hora, e polo diagrama do último día da conducción anterior ó accidente é decir de data 11.04.2003, compróbase que o conductor denunciado realiza o mesmo trayecto, día no que existía o mesmo desvío provisional por obras.

Trátase dun tramo de vía en bó estado de conservación de un carril para cada sentido, con visibilidade reducida pola configuración do terreo, sendo de noite, e con sinalización de perigo, por obras, sinal de prohibido adiantar, sinal vertical de indicación, con paenal ca inscripción de "atención por desvío provisional", cunha sinal luminosa de luz ambar alternativamente intermitente, sinal de curva perigosa hacia a dereita, existindo asimismo un elemento luminoso, de luz ambar intermitente, e con velocidade indicada no lugar do accidente, de limitación a 40 K / hora, sinales que están situadas a ambas márgenes da calzada.

Resultan feridos como consecuencia do accidente e como ocupantes e viaxeiros Dolores e Federico.

Como consecuencia a denunciante Dolores, sufre lesións consistentes en fractura tipo III da base da apófisis odontoides, síndrome traumatismo cervical grave, tardando 280 días en curar dos cales 180 son impeditivos, e 100 non impeditivos, precisando tratamento médico posterior, quedando como secuelas unha limitación da movilidade global da columna cervical, valorada en 10 puntos, e un síndrome postraumático cervical valorado en 6 puntos, o que lle produce un menoscabo que a incapacita para desenvolver as tarefas de campo e gandeiras que viña realizando.

O vehículo -autobús marca Scania, matrícula C-1882-BH, está asegurado na entidade Mercurio Aseguradora, figurando como titular a entidade jurídica Castromil S.A., conducido polo denunciado sr. Pedro Francisco".

SEGUNDO.- En dicho Juzgado se dictó sentencia conteniendo el siguiente FALLO:

"POLO EXPOSTO, DEBO CONDENAR E CONDENO a D Pedro Francisco, como autor dunha falta de lesións imprudentes do art. 621 do c. penal , da que viña denunciado a unha pena de multa de 1 mes a razón de 12 euros por día a un total de 360 euros. Tendo en conta que conforme o art. 53 do c. penal , o impago da pena de multa leva consigo unha responsabilidad personal subsidiaria de un día de privación de libertad por cada dúas cuotas de multa impagadas.

Condenar asimismo a Pedro Francisco solidariamente ca entidade Mercurio, e subsidiariamente á entidade propietaria do vehículo Castromil S.a. ó pago á denunciante polas seguintes cantidades, e en aplicación do baremo da data do accidente:

1.- 180 días impeditivos a razón de 44,65 euros por día a un total de 8037 euros.

2.- por 100 días non impeditivos a razón de 24,04 euros por día a un total de 2404 euros.

3.- por secuela consistente en limitación da movilidade global da columna cervical valorada en 10 puntos a razón de (en virtude da idade de 60 anos da lesionada), 604,17 euros a un total de 6041,7 euros.

4.- por secuela consistente síndrome postraumático cervical valorada en 6 puntos a razón de 566,65 euros, a un total de 3399,9 euros.

5.- por incapacidade permanente parcial, para o ejercicio da actividade habitual por mor do accidente, na medida en que tal e como se di no informe forense prodúceselle un menoscabo para o desarrollo, da súa actividade habitual, que era a explotación agraria, á cantidade de 14.665,047 euros.

A todo esto engadindo o factor do 10% de corrección por perxuízo económico e estar a lesionada traballando.

6.- por gastos sufragados pola denunciante en función do accidente aportados a autos á cantidade de 2.666,82 euros.

Engadindo os xuros legais que correspondan dende o accidente ata o completo pago, que para a aseguradora e tendo en conta o art. 20 da lei de Contrato de Seguro serán os legais incrementados nun 50%.

As custas impóñense ó condenado".

Notificada dicha sentencia a las partes, por la representación de Dolores se interpuso recurso de apelación que fue admitido y tramitado con arreglo a los dispuesto en el artículo 795.4 de la Ley de Enjuiciamiento Criminal y elevadas las actuaciones a esta Audiencia se pasó al Magistrado Ponente para dictar resolución.

Hechos

Se aceptan y se dan por reproducidos los hechos probados de la sentencia recurrida.

Fundamentos

PRIMERO.- Contra la sentencia dictada por la Sra. Juez del Juzgado de Instrucción número 2 de los de Lalín, recurre la parte denunciante por los pronunciamientos atinentes únicamente al extremo de la responsabilidad civil.

1.- Alega en primer lugar error en la apreciación de los días impeditivos; considera la recurrente que todo el periodo (280 días) transcurrido hasta la estabilidad de sus lesiones, tiene carácter impeditivo.

Procede la desestimación de tal pretensión. En primer lugar, ninguna prueba válida sometida a los principios de inmediación y contradicción propuso la recurrente para su práctica en acto de plenario a fin de acreditar tal extremo y desvirtuar con ello la distinta conclusión de la Sra. Médico forense, que sí compareció a dicho acto para explicar y ratificar su criterio, el cual no se considera irrazonable teniendo en cuenta que a la vista de las secuelas resultantes, por las que solicita aquella una incapacidad permanente total para el desempeño del trabajo agrícola que venía realizando, procede diferenciar como lo hizo la forense, el periodo en que su imposibilidad afectó a la realización de cualquier actividad, incluso a las de ocio, del restante.

2.- Alega en segundo lugar la recurrente, error en cuanto a la valoración de las secuelas. De una parte, por no atribuir la máxima puntuación a cada una de ellas; de otra por error en el cálculo de la puntuación total y consiguientemente de la indemnización fijada conforme a las puntuaciones concedidas.

En el primer aspecto, su impugnación debe ser también desestimada por los mismos argumentos ya expuestos. Ningún otro dictamen debidamente ractificado y sometido en acto de plenario a la contradicción de las partes, desvirtúa el razonado criterio de una profesional presumiblemente imparcial y cualificada como es la médico forense que informó en dicho acto. En cuanto sus conclusiones no resultan irrazonables ni carentes de fundamento en el marco de su propia pericia, ofrecen una más completa evaluación de la entidad del daño, que los informes meramente documentados a los que alude la parte.

En el segundo aspecto lleva razón la recurrente. La ley 30/95 reguladora del seguro privado, que introduce el sistema legal de baremación del daño corporal sufrido por víctimas de hechos de la circulación, establece (ANEXO que contiene dicho sistema) que "cuando el perjudicado resulte con diferentes lesiones derivadas del mismo accidente se otorgará una puntuación conjunta que se obtendrá aplicando la fórmula siguiente: (100-M)x m:100 + M, siendo M la puntuación de mayor valor y m la de menor valor. Si en las operaciones aritméticas se obtuvieran fracciones decimales se redondeará a la unidad mas alta". Tal fórmula ha sido ratificada por el Real Decreto Legislativo 8/2004 de 29 octubre que aprueba el texto refundido de la Ley sobre responsabilidad civil y seguro en la circulación de vehículos a motor.

Aplicando dicha fórmula al caso concreto, se obtendría una puntuación total de 15,4 que al ser decimal, ha de ser redondeada a la más alta; a 16 puntos.

Así pues, procede corregir la indemnización por secuelas que será la resultante de aplicar a la lesionada el precio por punto correspondiente a su edad y puntuación total, multiplicado por 16 puntos, más el incremento del 10% como factor de corrección por perjuicio económico, correspondiendo al juzgado practicar en trámite de ejecución de sentencia tales operaciones, conforme al baremo que ha aplicado.

3.- Incapacidad permanente total. También procede estimar esta pretensión. La médico forense expuso en acto de plenario según consta en Acta que " le parece normal que con la lesión que padece tenga una minusvalía que le imposibilite desempeñar su profesión". Es decir alude a una imposibilidad, sin pormenorizar concretas tareas, para la labor agrícola que venía realizando. La sentencia impugnada así lo establece al recoger en los hechos probados "...o que lle produce un menoscabo que a incapacita para desenvolver as tarefas de campo e gandeiras que viña realizando".

Procede en coherencia con lo expuesto, reconocerle, de los factores de corrección previstos en la Tabla IV del baremo, el correspondiente a la incapacidad permanente total. Ahora bien, teniendo en cuenta, la edad de la lesionada ( 61 años a la fecha del siniestro, por tanto el posible lucro cesante hasta la edad de jubilación) así como la propia entidad y sintomatología de las secuelas resultantes, la indemnización debe fijarse, dentro de la orquilla prevista, en su importe mínimo establecido en el baremo utilizado.

4.- Intereses de demora. También procede estimar esta pretensión del recurrente.

A la vista de las actuaciones, no consta consignación anterior a la realizada tras sentencia el 30-06-2005 por la aseguradora condenada; transcurridos pues más de dos años desde la fecha del siniestro que tuvo lugar el 14-4-2003, por virtud de lo dispuesto en el artículo 20.4 de la Ley de Contrato de Seguro reformado por la ley 30/1995 , -conforme al cual "la indemnización por mora se impondrá de oficio por el órgano judicial y consistirá en el pago de un interés anual igual al del interés legal del dinero vigente en el momento en que se devengue, incrementado en el 50%; estos intereses se considerarán producidos por días, sin necesidad de reclamación judicial.

No obstante, transcurridos dos años desde la producción del siniestro, el interés anual no podrá ser inferior al 20 por 100"- , procede aplicar dicho tipo impositivo.

Este interés de demora al tipo del 20 por 100 será computado sobre la suma reconocida en la sentencia de la primera instancia desde la fecha del siniestro hasta el 30-06-2005 (fecha de su ingreso para pago) y sobre la diferencia o incremento de la cuantía indemnizatoria respecto a la fijada en la primera instancia, desde la notificación de esta sentencia a la aseguradora obligada, hasta su pago.

TERCERO.- Procede declarar de oficio las costas de esta alzada.

VISTOS los preceptos legales citados y de general aplicación

Fallo

Estimar en parte el recurso de apelación presentado por Dolores, contra la sentencia dictada por el Juzgado de Instrucción núm. 2 de LALÍN, en el juicio de faltas núm. 131/03 , la cual se revoca parcialmente y en consecuencia: 1.- Se fija la indemnización por lesiones permanentes o secuelas, en el resultado de multiplicar por16 puntos de valoración, el precio por punto correspondiente, conforme a la actualización del baremo que utilizó la juez de instancia. 2.- Se reconoce a la lesionada el factor de corrección por incapacidad permanente total (Tabla IV) fijando su importe en el mínimo establecido para dicho factor, conforme al baremo aplicado por la juzgadora de instancia.; 3. Las indemnizaciones concedidas devengarán un interés de demora al tipo del 20 por 100 conforme al cómputo que se establece en el segundo de los fundamentos de derecho de esta sentencia. En lo demás, desestimo el recurso, confirmando los pronunciamientos de la sentencia impugnada, incluida la aplicación del 10% de incremento como factor de corrección sobre las indemnizaciones por secuelas y por incapacidad permanente total, tal como aplicó la sentencia de instancia, no habiendo sido este particular objeto de recurso.

Todas dichas operaciones puramente aritméticas deberán ser realizadas en fase de ejecución de sentencia.

Se declaran de oficio las costas de esta alzada.

Contra la presente resolución no cabe recurso ordinario alguno.

Devuélvanse los autos originales al Juzgado de que proceden, con testimonio de esta Sentencia para su conocimiento y cumplimiento.

Así por esta mi sentencia, de la que se unirá certificación al Rollo, lo pronuncio, mando y firmo.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.