Última revisión
16/06/2023
Sentencia Social 2/2023 Juzgado de lo Social de Vigo nº 6, Rec. 513/2022 de 02 de enero del 2023
GPT Iberley IA
Copiloto jurídico
Relacionados:
Tiempo de lectura: 33 min
Orden: Social
Fecha: 02 de Enero de 2023
Tribunal: Juzgado de lo Social Vigo
Ponente: ALEJANDRO COUSELO BARRIO
Nº de sentencia: 2/2023
Núm. Cendoj: 36057440062023100039
Núm. Ecli: ES:JSO:2023:1339
Núm. Roj: SJSO 1339:2023
Encabezamiento
SENTENCIA: 00002/2023
RÚA PADRE FEIJOO Nº 1 - PLANTA 16ª 36204-VIGO
Equipo/usuario: IS
Modelo: N02700
Procedimiento origen: /
Sobre: DESPIDO
Vigo, 2 de xaneiro do 2023.
Visto e oído por min, Alejandro Couselo Barrio, Maxistrado Xuíz do Xulgado nº 6 de Vigo, o procedemento nº 513/2022 deste xulgado, cuxo obxecto o constitúe unha reclamación por extinción do contrato de traballo, pronuncio esta
1.- demandante: Anton, que compareceu no procedemento no seu propio nome e interese, defendido polo Avogado don César González Camiña.
2.- demandada: Ayan Logística S.L., que compareceu no procedemento no seu propio nome e interese, defendida polo Avogado don Mikel Zubigaray Ramos.
Antecedentes
A empresa demandada compareceu no acto do xuízo e indicou que xa recoñecera a improcedencia na carta de despedimento e que, no que atinxe ó cálculo da indemnización, procedía excluir para o cómputo da antiguidade o período que o demandante estivera en situación de incapacidade permanente total. A demandante alegou que, dado que tal período durara menos de dous anos, con reserva de posto de traballo, debía ser tido en conta.
Foron admitidas as probas de documental. No trámite das conclusións a parte demandante mantivo as súas pretensións e o mesmo fixo a demandada.
Hechos
O demandante percibía un salario bruto diario, incluído o rateo das pagas extras, por importe de 45,95 euros (feitos non controvertidos).
A empresa entregoulle ó traballador a cantidade de 3.598,32 euros en concepto de indemnización por despedimento (carta de despedimento achegada ó procedemento, finiquito).
Fundamentos
No que atinxe ó salario, no acto do xuízo a parte demandante aceptou o importe do salario diario postulado pola parte demandada no acto do xuízo de 45,95 euros brutos diarios, que é o que se desprende do prorrateo das cantidades percibidas polo demandante no período no que se reincorporou ó seu posto de traballo no ano 2022.
Xa que logo, o despedimento débese declarar improcedente.
Non existe controversia entre as partes verbo da circunstancia de que a relación laboral iniciouse o 15/10/2018 e que rematou o 17/06/2022, pero discrepan na inclusión ou non do cómputo do período que o traballador permaneceu en situación de incapacidade permanente total con dereito á reserva do posto de traballo.
Establece o artigo 48.2º do Estatuto dos Traballadores que ten lugar a suspensión do contrato con reserva do posto de traballo: "
Polo tanto, no período que vai do 15/10/2018 ó 17/06/2022 a relación laboral estivo vixente, malia que en suspenso.
No que atinxe ó cómputo da antiguidade, a xurisprudencia parte da doutrina da unidade esencial do vínculo, e podemos atopar un resumo desta doutrina na sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia de data 23/01/2020, con cita da xurisprudencia do Tribunal Supremo:
"En la relación con la doctrina de la unidad esencial del vínculo existe múltiple jurisprudencia, pudiendo citarse la sentencia del TS de 21 de septiembre de 2017, rec 2764/2015 , en la que el Tribunal realiza una exposición de su doctrina sobre tal cuestión, citando a tal efecto otras muchas anteriores - SSTS de 8 marzo 2007 (rcud. 175/2004 Jurisprudencia citada a favorSTS, Sala de lo Social, Sección 1ª, 08-03-2007 (rec. 175/2004 )Cadena de contratos temporales. Consideración de la relación laboral como indefinida. Falta de contradicción. No aplicación de la doctrina constitucional sobre garantía de indemnidad por falta de contradicción.
Tras ese recorrido por los antecedentes jurisprudenciales la referida STS de 21 de septiembre de 2017, rec 2764/2015 concluye que : a) por un lado que rechaza que se deba atender con precisión aritmética a la duración de las interrupciones entre contratos sucesivos, (enfoque se abandonó cuando se superó la doctrina que operaba sobre el plazo de veinte días hábiles) sin que en sentencias posteriores se haya establecido un módulo distinto (nos habla del de 3 meses) como barrera universal, y a tal efecto cita que diversas sentencias de la Sala - 963/2016 de 8 de noviembre (rcud. 310/2015 Jurisprudencia citada a favorSTS , Sala de lo Social , Sección: 1ª, 08/11/2016 (rec. 310/2015 )Ayuntamiento de Sevilla.
Esta postura ha sido reiterada en pronunciamientos posteriores y más recientes como la de STS de 29 de junio de 2018, rec 2889/2016 , o la de STS de 28 de febrero de 2019, rec. 2768/2017 . En todos casos se insiste en la necesidad de apreciar las circunstancias para cada uno de los casos enjuiciados, y en concreto en la primera de las sentencias citadas (la de 21 de septiembre de 2017 ) se ejemplifica la aplicación de esta doctrina de la siguiente manera:
Compre termos en conta que esta doutrina parte da base de interrupcións do vínculo contractual seguidas de períodos de existencia de vínculo contractual entre as mesmas partes, integrando os diversos períodos.
Porén, no caso que nos ocupa non existe interrupción do vínculo contractual, senón só unha suspensión do mesmo por causa da existencia dunha situación de incapacidade permanente revisable das contempladas no artigo 48.2º do Estatuto dos Traballadores.
E que a suspensión do contrato por situación de incapacidade permanente non é a mesma situación que o cese da relación contractual o considera, por exemplo, a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya de dat 30/09/2022 con cita da xurisprudencia do Tribunal Supremo, cando argumenta:
"A tenor del artículo 49.1.e.) del ET , la
En este sentido se pronunció ya la Sala IV del TS, entre otras, en Sentencia de 28 de diciembre de 2000 (rec. 646/2000 ), indicando que el ordenamiento jurídico no se organiza en compartimentos estancos, sino que constituye un todo interrelacionado, lo que impone una interpretación integradora de sus diversas previsiones y ,aplicando dichas consideraciones a la cuestión que nos ocupa, señala que el artículo 48.2 ET en su redacción actual ha introducido un supuesto de suspensión del contrato, por
E entendo que a conclusión é que, do mesmo xeito que noutro dos supostos de suspensión, coma na incapacidade temporal ou no nacemento dun fillo non existe dúbida do cómputo dese período para o cálculo da antiguidade, tampouco debemos telo neste caso.
Polo tanto, a antiguidade debe ser computada tomando todo o período que vai do
15/10/2018 ó 17/06/2022.
Dado que o despedimento foi realizado vixente a nova redacción do artigo 56 do Estatuto dos Traballadores efectuada polo Real Decreto Ley 3/2012 de 10 de febreiro de 2012, publicado no BOE de 11 de febreiro de 2012 e que entrou en vigor o día 12 de febreiro de 2012, as consecuencias legais do despedimento producido, consonte o artigo citado e coa disposición transitoria quinta do devandito Real Decreto, tradúcense na condena ó empresario para que, no prazo de cinco días dende a notificación da sentenza, opte entre a readmisión do traballador ou o pagamento dunha indemnización equivalente a 45 días de salario por ano de servizo no que atinxe ó tempo de prestación de servizos anterior á entrada en vigor do Real Decreto Lei 3/2012 e ó pagamento dunha indemnización de 33 días de salario por ano de servizo no que atinxe ó tempo de prestación de servizos posterior á mencionada entrada en vigor, sen que o importe da indemnización poida ser superior a 720 días de salario, agás que do cálculo da indemnización polo período anterior á entrada en vigor do Real Decreto Lei resultase un número de días superior, en cuxo caso aplicarase este como importe indemnizador máximo e sen que o mesmo poida ser superior a 42 mensualidades en ningún caso.
O pagamento da indemnización determinará a extinción do contrato de traballo, que se entenderá producida na data do cese efectivo do traballo. No caso de que a empresa opte pola readmisión, o traballador terá dereito ós salarios de tramitación, que equivalerán a unha cantidade igual á suma dos salarios que o traballador deixara de percibir dende a data do despedimento ata a notificación da sentenza que declarase a improcedencia ou ata que o traballador atopara outro emprego, se tal colocación fora anterior á sentenza e se probara polo empresario o que percibira, para o seu desconto dos salarios de tramitación.
No suposto de que o empresario non optara entre a readmisión e a indemnización, entenderase que procede a primeira.
Para o percibo da indemnización recoñecida débense ter en conta as cantidades xa percibidas en concepto de indemnización polo traballador.
Fallo
ESTIMO a demanda interposta por Anton contra Ayán Logística S.L..
DECLARO a improcedencia do despedimento efectuado á parte demandante con efectos do 17 de xuño do 2022.
CONDENO a Ayán Logística S.L., á súa opción, que deberá efectuar ante este Xulgado no prazo de cinco días dende que lle sexa notificada a demanda, ben a que readmita ó demandante Anton no seu mesmo posto e condicións de traballo, en cuxo caso deberá facerlle pagamento dos salarios de tramitación deixados de percibir dende o día do despedimento, 17/06/2022 ata o día da notificación da presente resolución, a razón de 45,95 euros por día; ou ben, a que lle faga pagamento da cantidade de
Para o percibo da indemnización deberanse ter en conta as cantidades xa percibidas polo traballador en concepto de indemnización pola extinción do contrato de traballo.
Notifíquese a presente resolución ás partes, facéndolles saber que contra a mesma poderán interpoñer recurso de suplicación ante a Sala do Social do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, que deberán preparar neste Xulgado do Social dentro do prazo de cinco días a contar desde o seguinte ao de notificación da presente sentenza, consonte o previsto nos artigos 190 e seguintes da vixente Lei Reguladora da Xurisdición Social, segundo o establecido na Disposición transitoria segunda do mesmo texto legal.
Así, por esta a miña Sentenza, pronúncioo, mando e asino.

