Última revisión
13/07/2000
Sentencia Civil Nº 314, Audiencia Provincial de Pontevedra, Rec 192 de 13 de Julio de 2000
GPT Iberley IA
Copiloto jurídico
Relacionados:
Tiempo de lectura: 8 min
Orden: Civil
Fecha: 13 de Julio de 2000
Tribunal: AP - Pontevedra
Ponente: ALFAYA OCAMPO, JUAN MANUEL
Nº de sentencia: 314
Fundamentos
AUD.PROVINCIAL SECCION N. 1
PONTEVEDRA
SENTENCIA: 00314/2000
AUDIENCIA PROVINCIAL
SECCIÓN PRIMEIRA
PONTEVEDRA
Rolo civil: 192/99
P. Civil: 74/98
Orixe: XDO. 1ª INST. LALÍN 1
Tipo asunto: MENOR CONTÍA
A SECCIÓN PRIMEIRA DA AUDIENCIA PROVINCIAL DE PONTEVEDRA, composta por D. JAIME CARRERA IBARZABAL, presidente, D. LUCIANO VARELA CASTRO e D. JUAN MANUEL ALFAYA OCAMPO, maxistrados, pronunciou
NO NOME DO REI
a seguinte
SENTENCIA NUM. 314
Pontevedra, o 13 de xullo do año 2000.
O recurso de apelación interposto fronte á sentencia deitada nos actos do proceso civil núm. 74/98, vindo do Xulgado de 1ª Inst. Lalin 1, foi movido entre as partes: dunha beira, como apelante e demandada, CAJA DE A..DE MADRID, representado polo procurador dos tribunais Sr. Portela Leirós, baixo a dirección do letrado Sr. Fernández Pedrera; e da outra, como apelado e demandante, H..SERVICIOS FINANCIEROS EFC, SA, a quen representa o procurador Sr. Giménez Campos e dirixe o letrado Sr. Nieto Ángel; e, amais diso, como apelados-demandados, en situación procesual de rebeldía, D. MANUEL GUILLERMO B , D. JOSÉ P , D. ALFONSO R e DONA MARÍA SOLEDAD C , en xuízo de menor contía.
ANTECEDENTES DE FEITO
Acéptanse os da sentencia de primeira instancia e, alén diso:
PRIMEIRO. Nos actos a que este rolo atinxe, na data de 8 de marzo de 1999, o Sr maxistrado-xuíz do Xulgado de 1ª Inst. Lalín 1 pronunciou sentencia, a resolución da cal, rigorosamente, di:
DECISION: "Que estimando la demanda de tercería de mejor derecho interpuesto por la procurador Sra. Fernández Ramos, en nombre y representación de "H..SERVICIOS FINANCIEROS, E.F.C, SA" contra "CAJA DE A..Y M..DE MADRID., D. MANUEL GUILLERMO B , JOSÉ ANTONIO P , D. ALFONSO R y DOª Mª. SOLEDAD C , debo declarar y declaro el mejor derecho de la entidad tercerista para resarcirse de su crédito sobre el derecho ostentado por "Caja de A..y M..de Madrid", respecto de los bienes embargados a D. ALFONSO R Y DOÑA MARÍA SOLEDAD C en el juicio ejecutivo 10/97 y que con el producto de dichos bienes se le haga pago a la entidad tercerista con preferencia a "CAJA DE A Y M..DE MADRID., por la cantidad de DOS MILLONES SETENTA Y UNA MIL SEISCIENTAS NOVENTA Y NUEVE PESETAS (2 071 699 pta) de principal, más intereses y costas, imponiéndose expresamente las costas a la Caja de A..y M..de Madrid.".
Fronte á devandita sentencia, a parte demandada interpuxo recurso de apelación que foi admitido en ámbolos dous efectos, polo que as actuacións foron elevadas a esta Sala, tras as partes seren emprazadas. Por estas se teren constituido en parte perante ela no tempo e do xeito que acae, tívoselles por comparecidas; axiña, entregáronselle aquelas para instrucción por termo de seis días ao maxistrado relator, e, tendo sido devoltas, sinalouse o día 16 de xuño do año que andamos para a vista do recurso. A seguir, pasáronselles os actos aos litigantes, tamén para instrucción, polo prazo de catro días a cada un deles.
SEGUNDO. Na tramitación desta instancia, cumpríronse as prescricións e termos legais.
Foi relator o maxistrado don JUAN MANUEL ALFAYA OCAMPO, quen expresa o criterio da Sala.
FUNDAMENTOS XURÍDICOS
PRIMEIRO. O suposto de feito desta tercería de mellor dereito é moi sinxelo, pois trátase de dous créditos, un, o da terceira, representado por unha póliza de arrendamento financeiro, subscrita na data de 1 de marzo de 1994, e o outro, constituido por unha póliza de crédito de data 21 de marzo de 1995, e na que foi certificado o seu saldo debedor na data de 16 de abril de 1996. Pois ben, non ofrece dúbida a preferencia do primeiro crédito con respecto ao segundo, tal como sinala a sentencia recorrida, que ten que ser forzosamente acreditada polos seus propios fundamentos, cabendo sinalarmos, por maior abastanza, a doutrina xurisprudencial recollida nunha sentencia que resolve un caso substancialmente idéntico ao contemplado.
Velaí, o TS en s de 9-11-98 sinalou que "respecto al apartado A) del articulo 1924-3º indcado, las escrituras públicas de que hablan debe equipararse a las pólizas intervenidas por corredor de comercio o agente de cambio y bolsa, en armonía con lo dispuesto en los artículos 1218 del Código civil, 93 del Código de Comercio y 596 de la Ley de Enjuiciamiento Civil, ahora bien la preferencia a que se refiere dicho apartado es absoluta e incondicional para aquellas pólizas que, atendiendo a los propios términos de su contenido o redacción, reflejan una indiscutible realidad crediticia que comporta una deuda exigible, pero no ocurre igual en aquellos casos en que la deuda a exigir no puede conocerse de antemano y precisa una posterior actividad complementaria que es la que permite conocer el alcance de la obligación y la exigibilidad indubitada del crédito, viniendo, en tales casos, referida la preferencia a la fecha de su operación de liquidación y fijación o determinación del saldo deudor, y estas consideraciones se encuentran en línea con la doctrina consolidada de la Sala y que figura recogida, además de en otras, en las sentencias antes citadas de 3 de noviembre de 1989, 9 de julio de 1990, 4 de julio de 1989 y 20 de septiembre de 1991". Engadindo a devandita sentencia, e xa centrándose na problemática preferencial entre os créditos reflectidos nunha póliza de crédito nun arrandamento financeiro, que "es cierto que, como se dice en la sentencia recurrida, que no existe razón de identidad o analogía alguna entre el contrato de préstamo y el arrendamiento financiero en el que la cantidad debida no es consecuenica de una entrega previa de capital al arrendatario, ahora bien, no es obstáculo para que no sea aplicable al caso la doctrina jurisprudencial recaída n el orden al momento a tener en cuenta para determinar la preferencia de créditos con ocasión de la confrontación de créditos nacidos de una póliza de préstamo con los nacidos de una póliza de crédito. Lo determinante en la doctrina jurisprudencial no es la naturaleza o calificación jurídica del contrato sino la circunstancia de que en el préstamo, la exigibilidad y determinación de la cantidad debida constan desde el momento de suscripción de la póliza intervenida por Corredor de Comercio y ello aunque se hallan establecido plazos de amortización parcial, en tanto que en las pólizas de crédito "tratándose de una obligación condicionada a la efectiva utilización del crédito y cuyo pago se produce en razón al saldo negativo que arroje la dinámica dispositiva de la cuenta, lo que exige la necesaria liquidación para su fijación contable, en cuyo momento el crédito resulta exigible, alcanza autenticidad indubitada, operando la fecha de determinación del saldo resultante, como la decisiva a efectos de oponer su preferencia a otro titulo concurrente" (sentencia de 13 de marzo de 1995). En el arrendamiento financiero la exigibilidad del precio del arrendamiento surge desde el momento mismo de la firma de la póliza aunque se establezacan cuotas periódicas de amortización, por lo que producido el impago en los términos pactados, la liquidez de la deuda se consigue mediante una sencilla operación aritmética, al igual sucede con el préstamo en que se haya pactado su amortización en plazos. En consecuencia, ha de estarse para resolver el conflicto preferencial planteado a las fechas de las pólizas de arrendamiento financiero en que se apoya la demanda de tercería formulada y que al ser anteriores, no ya solo a la fecha de liquidación de la paliza de crédito de la que nace el derecho del Banco codemandado sino a la fecha de la propia paliza de crédito, ha de reconocerse preferencia para el cobro de su crédito".
SEGUNDO. O rexeitamento do recurso leva a impórmoslle as custas procesuais desta alzada á parte recorrente por non concorrer motivo ningún de excepción que aconselle non aplicármo-lo criterio xeral do vencemento obxectivo, proclamado polo art. 896, alínea terceira, da LAC.
Compre atérmonos a todo o que levamos dito e, desenvolvendo a potestade xurisdiccional que a Constitución española nos outorga,
DECIDIMOS
Que é mester nos rexeitarmos, e de feito rexeitámolo, o recurso de apelación formulado por CAJA DE A. Y M.. DE MADRID, contra da sentencia pronunciada polo Xulgado de 1ª Inst. Lalín 1, na data de 8 de marzo de 1999, con expresa imposición das custas procesuais desta alzada á parte recorrente.
Devólvanselle os actos orixinais ao xulgado de orixe, con testemuño desta resolución, para a süa execución e cumprimento.
Deste xeito, por esta a nosa sentencia, cabeiramente xulgando, pronunciámolo, mandámolo e, asemade, asinámolo.
