Sentencia Contencioso-Adm...io de 2018

Última revisión
17/09/2017

Sentencia Contencioso-Administrativo Nº 220/2018, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Sala de lo Contencioso, Sección 4, Rec 15297/2017 de 25 de Junio de 2018

nuevo

GPT Iberley IA

Copiloto jurídico

Relacionados:

Tiempo de lectura: 14 min

Orden: Administrativo

Fecha: 25 de Junio de 2018

Tribunal: TSJ Galicia

Ponente: FERNANDEZ LEICEAGA, FERNANDO

Nº de sentencia: 220/2018

Núm. Cendoj: 15030330042018100220

Núm. Ecli: ES:TSJGAL:2018:4054

Núm. Roj: STSJ GAL 4054:2018

Resumen:
ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA

Encabezamiento

T.S.X.GALICIA CON/AD SEC.4

A CORUÑA

SENTENCIA: 00220/2018

-Equipo/usuario: IL

Modelo: N11600

PLAZA GALICIA S/N

N.I.G:15030 33 3 2017 0000766

Procedimiento: PO PROCEDIMIENTO ORDINARIO 0015297 /2017 /

Sobre:ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA

De D./ña.NEWTEC RECYCLING SL

ABOGADOJOSE LUIS BIANCHI VALCARCE

PROCURADORD./Dª. JOSE ANTONIO CASTRO BUGALLO

ContraD./Dª. TRIBUNAL ECONOMICO-ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA

ABOGADO ABOGADO DEL ESTADO

PROCURADOR D./Dª.

RELATOR: D. FERNANDO FERNÁNDEZ LEICEAGA

NO NOME DE EL-REI

A Sección 004 da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia pronunciou a

SENTENZA

Ilmos./as. Sres./as. D./Dª

JOSE MARIA GOMEZ E DIAZ CASTROVERDE-PTE

JUAN SELLES FERREIRO

FERNANDO FERNÁNDEZ LEICEAGA

MARIA DEL CARMEN NÚÑEZ FIAÑO

A CORUÑA, vinte de cinco de xuño dous mil dezaoito.

No recurso contencioso-administrativo que, co número 15297/2017, presentado por NEWTEC RECYCLING SL, representado polo procurador Sr.Castro Bugallo , dirixido polo letrado Dº. Bianchi Valcarce, contra o acordo de 29.04.2015 do TEAR. É parte a Administración demandada o TEAR, representado polo letrado do Estado

É relator o Ilmo. Sr. D. FERNANDO FERNÁNDEZ LEICEAGA.

Antecedentes

PRIMEIRO. -Admitiuse a trámite o recurso, e practicáronse as dilixencias oportunas, presentado o recorrente a súa demanda, na que solicitou que se acollera integramente o recurso.

SEGUNDO. -Conferido traslado á parte demandada, solicitouse a desestimación do recurso, de conformidade cos feitos e fundamentos de dereito consignados na contestación da demanda.

TERCEIRO.- Recibíndose o asunto a proba e declarado concluso o debate escrito, quedaron as actuacións sobre a mesa para resolver.

CUARTO. -Na sustanciación do recurso observáronse as prescricións legais, sendo a súa contía 309.724,34 EUROS.


Fundamentos

PRIMEIRO.-O acto que se recorre é o acordo de 29.04.2017 do TEAR que rexeita a reclamación económico administrativa contra a liquidación/sanción I.Sociedades anos 2007- 08-09 e IVE anos 2008-2T/09-2T: as facturas recibidas de Laureano e Mariola non se corresponden con efectivas e reais adquisicións de bens.

A recorrente está de alta - epígrafe 621 IAE- no comercio por xunto de chatarra e metáis de refugallo, e adquiría de Laureano e Mariola catalizadores usados de vehículos para obter ( por trituración ) un subproduto que venda a unha empresa xaponesa. Os Srs. Laureano e Mariola tiñan o seu domicilio comercial en Villajollosa.

As facturas xiradas tiñan coma concepto: LOTE CATALIZADORES e un prezo global, e o transporte dende Villajollosa facíase - segundo o recorrente- con vehículos propios ( non achega xustificación dos gastos de combustible, pernoctas... ) e por DHL express ( as facturas non reflicten o contido e en ningunha figura coma remitente a Sra. Mariola ).

Os envios por DHL realizáronse os días 31/10, 30/11 e 31/12/2007, 31/01/-31/03-31/04-31/10/2008, en tanto que as facturas son mais e non coinciden as datas.

Os pagos facíanse por medio de transferencias bancarias e pagamentos en efectivo.

Verbo da Sra. Mariola no ano 2007 emitiu facturas ó recorrente por importe de 47.285 euros ( só se xustifica o pagamento de 25.085 euros ), no ano 2008 por importe de 93.510 euros ( non xustifica 20.780 euros ) e no ano 2009, 53.960 euros.

Verbo do Sr. Laureano ; no ano 2007, 79.945 euros ( no xustifica 50.200 euros ), no ano 2008, 116.2008 ( non xustifica 36.290 euros ).

O libro diario da empresa Newtec realizaba asentos mensuais e nunha soa conta para tódolos proveedores. O pagamento de 44.770 euros feito por Caixa o 17.06.2008 a Dª Mariola no se reflicte no libro diario.

Os Srs. Laureano e Mariola carecían de estrutura empresarial: non tiñan empregados, nin facían compras de mercadoría e subministros ( contabilizadas ) - agás dun ano - , nin tiñan inmovilizados ( inmobles ou vehículos ) e non facían autoliquidacións tributarias.

Segundo os datos que reflicte o informe pericial xuntado - confeccionado coa documentación da empresa- o Sr. Laureano e Sra Mariola subministraron o 9% dos catalizadores (4256,76) no ano 2008.

SEGUNDO.-O recorrente nega que poidamos falarmos de operacións non reais: a) os xustificantes de transporte de DHL acreditan que recibiu 5.850 kgs provientes do Sr. Laureano , b) os provedores ( SR. Laureano e Sra Mariola ) non precisaban de infraestrutura para a labor de obtención de catalizadores, c) non lle é imputable ó recorrente as irregularidades fiscais dos provedores, c) outros provedores tamén reflectían nas facturas o concepto: catalizadores sen figurala cantidade, d) constan pagadas as entregas de material, case todas por medio de transferencias bancarias ( 80) -fronte ós 32 pagos en efectivo, e) realizáronse transferencias á Sra. Mariola e o Sr- Laureano a contas diferentes das referenciadas pola inspección.

O letrado do Estado ratifica o criterio da Inspección subliñando que o relevante é que os Srs. Laureano e Sra Mariola carecían de capacidade e medios para subministralo material que reflicten as facturas.

Compre examinar cada un dos indicios dos que parte a AEAT para concluir que as facturas emitidas non se corresponden con entregas reais ( de catalizadores ).

FACTURAS INCOMPLETAS

O art. 164.Un.3º LIVA dispón que os suxeitos pasivos deste imposto teñen que cumprir, entre outras, a obrigación de expedir factura de todas as súas operacións, e en cumprimento deste mandato o art. 2 Regulamento facturas sinala que os empresarios ou profesionais están obrigados a expedir factura polas entregas de bens e prestacións de servizos que realicen no desenvolvemento da súa actividade, incluídas as non suxeitas e o suxeitas pero exentas do IVE, sen máis excepcións que as previstas no devandito Regulamento precisando que obrigación se estende tamén aos empresarios ou profesionais acollidos aos réximes especiais do IVE, e engadindo que así mesmo deberá expedirse factura polos pagos recibidos antes da realización das entregas de bens ou prestacións de servizos polas que deba así mesmo cumprirse esta obrigación conforme ao sinalado, a salvo das entregas de bens exentas do IVE por aplicación do disposto no art. 25 LIVA , isto é as entregas de bens destinados a outros Estados membros da UE.

Segundo o art. 178, letra a) , da Directiva 2006/112/CE , para exercer o dereito á dedución contemplada no art. 168, letra a) , de dicha Directiva, o suxeito pasivo debe estar en posesión dunha factura. Por tanto, con arranxo ao disposto no art. 220 , número 1, de dita Directiva, é preciso expedir unha factura para toda entrega de bens ou prestación de servizos efectuada por un suxeito pasivo para outro suxeito pasivo ou para unha persoa xurídica que non sexa suxeito pasivo; para as entregas de bens a que fai referencia o art. 33 de @dicha Directiva; para as entregas de bens que se efectúen nas condicións que establece o art. 138 de citada Directiva; para os pagos anticipados efectuados antes da realización dunha das entregas de bens; e para os pagos anticipados efectuados por outros suxeitos pasivos ou por persoas xurídicas que non sexan suxeitos pasivos antes da conclusión das prestacións de servizos. Véxanse, entre outras, as SSTJUE do 15 de xullo de 2010 ( TJCE2010231) , as. C-368/09 , Pannon Gép Centrum kft, 1 de marzo de 2012 ( TJCE201238) , as. C-280/10 , Polski Trawertyn, e 18 de xullo de 2013 ( TJCE 2013,236) , as. C-78/12 , Evita- K» EOOD.

Facturas que, consonte co RD 1496/2003, deben describila operación, con datos necesarios para determinala base impoñible. Requisito que non cumpren as facturas emitidas polo Sr. Laureano e a Sra. Mariola dado que só reflicten: LOTE CATALIZADORES sen que figure o número e o prezo por peza. O feito de que outros subministradores incorran no mesmo erro non supón que o erro non concorra, e incrementa a dificultade de precisar os catalizadores subministrados ( podería establecer cantos subministraronos polacosse estivera plenamente acreditados os dos demais provedores, tendo en conta a producción e as vendas ).

O que acontece é que dita irregularidade no é, en por si, suficiente para negarlle toda validez, xa que coma establece a xurisprudenza, así a a STSJ Estremadura de 18 xuño 1996 ( JT 1996, 883) , Recurso contencioso-administrativo núm. 1081/1996, as SSTSJ Comunitat Valenciana de 28 febreiro 2005 ( JUR 2005, 135023) , Recurso contencioso- administrativo núm. 1585/2003, 27 maio 2010 ( JUR 2010, 305472) , Recurso contencioso-administrativo núm. 1330/2008, 10 de setembro de 2013 ( JUR 2013,367422) , Recurso contencioso-administrativo núm. 1692/2010, 3 de febreiro de 2015 ( JT 2015,756) , Recurso contencioso-administrativo núm. 1638/2011, e 15 xullo de 2016 ( JUR 2016, 247137) , Recurso contencioso-administrativo núm. 2302/2012, a STSJ Castela e León (Valladolid) de 10 decembro 2007 ( JT 2008,434) , Recurso contencioso-administrativo núm. 1321/200, a STSJ de Castela-A Mancha do 19 de maio de 2014 ( JUR 2014,186965) , Recurso contencioso-administrativo núm. 463/2011, as SSTSJ de Andalucía (Selecta) do 22 de febreiro de 2016 ( JT 2016, 914) , Recurso contencioso-administrativo núm. 2668/2010, e 24 de outubro de 2016 ( JT 2017, 67) , Recurso contencioso-administrativo núm. 118/2012, a STSJ da Región de Murcia do 22 de xullo de 2016 ( JUR 2016, 225878) , Recurso contencioso-administrativo núm. 552/2015, e as SSTSJ Galicia do 26 de novembro de 2008 ( JT 2009, 342) , Recurso contencioso-administrativo núm. 16546/2008 ; 18 de xuño de 2009 ( JT 2009, 945) , Recurso contencioso-administrativo núm. 16083/2009; 5 maio 2010 ( JUR 2010, 202486) , Recurso contencioso-administrativo núm. 15048/2009, e 20 de maio de 2015 ( JT 2015,1248) , Recurso contencioso- administrativo núm. 15408/2014; e a Res. TEAC de 10 setembro 2008 ( JUR 2008, 358373) . En todas elas declarouse que a eficacia probatoria dunha factura será maior ou menor en función do seu contido; pero a mesma, en ningún caso, aínda que estea incompleta, estará privada de eficacia, xa que un documento privado incompleto ou incorrecto non ten por que carecer de relevancia cando mediante outros medios corrobórase o seu contido.

En suma, as restricións á liberdade de proba deben ser excepcionais, e por iso, a simple verdade formal non debe prevalecer sobre a verdade material , non podendo impoñerse requisitos ou formalidades que pretendan condicionar o fondo á forma, por importante que esta sexa desde a óptica da seguridade xurídica.

Así se declarou tamén na STSJ de Castela e León (Burgos), de 12 novembro 2004 ( JT 2005, 237) , Recurso contencioso-administrativo núm. 403/2003 , ao afirmarse nela que as limitacións dos medios de proba pode entrar en colisión co dereito á tutela xudicial efectiva, e neste sentido, como xa se puxo de relevo pola STC 141/1988, 12 de xullo (RTC 1998, 141) , non ha de perderse de vista que as limitacións impostas ao exercicio dese dereito non só han de responder a unha finalidade constitucionalmente lexítima senón que han de ser razoables e proporcionadas en relación co obxectivo pretendido e non han de afectar o contido esencial do dereito.E, así mesmo, as Sentenzas do TSJ de Castela e León (Burgos), do 20 de xuño de 2013 ( JT 2013, 1349) , Recurso contencioso-administrativo núm. 290/2012, 1 de xullo de 2013 ( JT 2013 , 1495) , Recurso contencioso- administrativo núm. 223/2012, e 12 de xullo de 2013 ( JT 2013 , 1500) , Recurso contencioso-administrativo núm. 292/2012 .

E, con carácter máis xeral, pero incidindo sobre este mesmo extremo, Sentenzas do TJUE do 27 de setembro de 2007 ( TJCE 2007, 244) , as. C-146/05 , Collée, 8 de maio de 2008 ( TJCE 2008, 105) , asuntos acumulados C-95/07 e 96/07, Ecotrade, 21 de outubro de 2010 ( TJCE 2010, 316) , as. C-385/09 , Nidera Handelscompagnie; 30 de setembro de 2010 ( TJCE 2010, 282) , as. C-392/09 , Uszodaépit, 1 de marzo de 2012 ( TJCE 2012, 38) , as. C-280/10 , Kopalnia Odkrywkowa Polski Trawertyn P. Granatowicz, M. W siewicz spó ka jawna, e 12 de xullo de 2012 ( TJCE 2012, 183) , as. C-284/11 , EMS Bulgaria Transport OOD, nas que se sostivo que «o principio de neutralidade fiscal esixe que se conceda a dedución da cota soportada se se cumpren os requisitos materiais, aínda cando os suxeitos pasivos haxan omitido determinados requisitos formais», e que «todas as obrigacións formais no marco do imposto sobre o valor engadido están pensadas para facilitar a correcta aplicación de tal tributo, de cuxo mecanismo forma parte indisociable aquel dereito. Unha aplicación desproporcionada desas esixencias adxectivas podería facer crebar o obxectivo básico ao que serve o recoñecemento do dereito para deducir , que non é outro que o de garantir a plena neutralidade do IVE, clave de bóveda que suxeita a configuración deste tributo».

En consecuencia, se o medio de proba empregado é o idóneo para obter a certeza dos feitos que sexan relevantes en función da natureza do tributo de que se trate, non debe existir obstáculo algún para admitir a dedución do gasto ou das cotas soportadas por máis que se infrinxiu algún requisito formal para iso .

Sendo esto certo, é dicir, que poden acreditarse os datos reflectidos nas facturas ( inclusive aqueles pouco precisos ) por outros medios de proba, tamén o é que que, como se declarou pola STSJ de Illas Baleares do 28 de xaneiro de 2013 ( JUR 2013,59318), Recurso contencioso-administrativo núm. 259/2012 , que o cumprimento do requisito formal da dedución, é dicir, a existencia de facturas nas que consta a repercusión do IVE, non é bastante para poder considerar procedente a dedución, o que é debido a que a factura non é unha proba plena sobre a realidade do feito que documenta. Segundo este Tribunal, a factura é un documento privado sometido ao mesmo réxime probatorio que os demais documentos privados, non contando pois con privilexio algún e someténdose así á apreciación conxunta cos restantes medios de proba.

Do dito resulta que tampouco a simple existenza da factura, unha vez se pon en cuestión o seu contido pola inspección con datos suficientes, é suficiente, en por si, para poder dar por acreditada a operación, debendo achegar datos a maiores que o acredite.

AUSENCIA DE INFRAESTRUCTURA por parte dos subministradores.

Sendo certo este feito o é tamén que para a labor desenvuelto ( intermediación na adquisición de catalizadores ) é suficiente unha mínima loxística: teléfono e medio de transporte, e segundo as testemuñas, ospolacoscontaban con estes medios.

INCUMPRIMENTOS FISCAIS dos subministradores.

Resulta evidente - e así tamén o certificou a administrativa da empresa- que ospolacosfiguraban ó marxe da legalidade tributaria e que este feito era coñecido por NEWTEC RECYCLING SL; o que acontece é que, ó marxe da súa corresponsabilidade nas infraccións/omisións cometidas pola Sra. Mariola e o Sr- Laureano , non falarmos dun dato que autorice a excluir, en por si, os gastos derivados da adquisición dos catalizadores ( de ser estes reais ).

En resumo; temos que a empresa NEWTEC RECYCLING SL merca catalizadores á Sra. Mariola e o Sr. Laureano ; s facturas as confecciona ó adquirente ( testemuñal da administrativa da empresa ) xa que os vendedores non querían facturas, e estas non reflicten o número de pezas.

Con este datos resultan dúas conclusións: a) existiron relación comerciais de subministro de catalizadores entre Newyec e a Sra. Mariola e o Sr. Laureano ( probas testemuñais, facturas de transporte, transferencias ... ) e ) as facturas, en por si, non acreditan debidamente a cantidade subministrada.

Ante esta discordancia debemos recorrer ó único dato indubidable: cantidades transferidas - por vía bancaria- á Sra. Mariola e o Sr. Laureano e que só poden responder ó subministro dos catalizadores e rexeitar que as facturas ( todas ) /pagos en efectivo poidan servir coma proba.

O dito obriga a acoller parcialmente o recurso anulando a sanción ( as facturas non son -todas- falsas ) e aceptando coma gastos ( e o correlativo IVE ) as cantidades pagadas á a Sra. Mariola e o Sr. Laureano por medio de transferencia bancaria.

CUARTO.-Non facemos declaración das custas, de conformidade co disposto no artigo 139 da Lei Xurisdicional .

Por todo o exposto, en nome do Rey, pola autoridade que lle confire a Constitución, esta sala decidiu

Fallo

Que ACOLLEMOS PARCIALMENTE o recurso contencioso-administrativo presentado por NEWTEC RECYCLING SL contra a resolución de 29.04.21015 do TEAR ( Liquidacion/SANCION ive 2t 2008 A 2t 2999) anulándo as sancións por contrarias a dereito e aceptando a deducción do IVE correspondente ás vendas confirmadas con pagamentos por transferencia bancaria e, asemade, as mesmas cantidades deben reflectirse na liquidación do I.sociedades.

Non facemos declaración das custas.

Notifíquese ás partes e, no seu momento, devólvase o expediente administrativo á súa procedencia, con certificación desta resolución. Contra esta resolución teñen un recurso de casación ante a Sala Terceira do Tribunal Supremo. Devandito recurso haberá de prepararse ante a Sala de instancia no prazo de trinta días, contados desde o seguinte ao da notificación da resolución que se recorre, en escrito no que, dando cumprimento aos requisitos do artigo 89 da Lei Reguladora da Xurisdición Contencioso-Administrativa , tómese en consideración o disposto no punto III do Acordo da Sala de Goberno do Tribunal Supremo de data 20 de abril de 2016, sobre extensión máxima e outras condicións extrínsecas dos escritos procesuais referidos ao recurso de casación (B.Ou.E. do 6 de xullo de 2016).

Así o pronunciamos, mandamos e asinamos.


Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.