Sentencia Contencioso-Adm...il de 2019

Última revisión
17/09/2017

Sentencia Contencioso-Administrativo Nº 235/2019, Tribunal Superior de Justicia de Galicia, Sala de lo Contencioso, Sección 4, Rec 15426/2017 de 29 de Abril de 2019

Relacionados:

Tiempo de lectura: 13 min

Orden: Administrativo

Fecha: 29 de Abril de 2019

Tribunal: TSJ Galicia

Ponente: SELLES FERREIRO, JUAN

Nº de sentencia: 235/2019

Núm. Cendoj: 15030330042019100234

Núm. Ecli: ES:TSJGAL:2019:2591

Núm. Roj: STSJ GAL 2591/2019

Resumen:
ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA

Encabezamiento


T.S.X.GALICIA CON/AD SEC.4
A CORUÑA
SENTENCIA: 00235/2019
- Equipo/usuario: IL
Modelo: N11600
PLAZA GALICIA S/N
N.I.G: 15030 33 3 2017 0001083
Procedimiento : PO PROCEDIMIENTO ORDINARIO 0015426 /2017 /
Sobre: ADMINISTRACION TRIBUTARIA Y FINANCIERA
De D./ña. Teodoro
ABOGADO ROBERTO BLANCO CASTRO
PROCURADOR D./Dª. MARIA DE LOS ANGELES FERNANDEZ RODRIGUEZ
Contra D./Dª. CONSELLERIA DE FACENDA, TRIBUNAL ECONOMICO-ADMINISTRATIVO
REGIONAL DE GALICIA
ABOGADO LETRADO DE LA COMUNIDAD, ABOGADO DEL ESTADO
PROCURADOR D./Dª. ,
PONENTE: D. JUAN SELLES FERREIRO
La Sección 004 de la Sala de lo Contencioso-Administrativo del Tribunal Superior de Justicia de Galicia
ha pronunciado la
SENTENCIA
Ilmos./as. Sres./as. D./Dª
JOSE MARIA GOMEZ Y DIAZ CASTROVERDE, Presidente
JOSE MARIA ARROJO MARTINEZ
JUAN SELLES FERREIRO
FERNANDO FERNANDEZ LEICEAGA
MARIA DEL CARMEN NUÑEZ FIAÑO
A Coruña, veintinueve de abril de dos mil diecinueve.
Esta Sala ha visto el recurso contencioso-administrativo número 15426/2017, interpuesto por
D. Teodoro , representado por la procuradora DÑA. MARIA ANGELES FERNANDEZ RODRIGUEZ,
dirigido por el letrado D.ROBERTO BLANCO CASTRO, contra ACUERDO DEL TRIBUNAL ECONOMICO

ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA DE 27/04/17-ITP-AJD.LIQUIDACION NUM000 .EXPEDIENTE
ADMINISTRATIVO Nº NUM001 . Es parte la Administración demandada el TRIBUNAL ECONOMICO-
ADMINISTRATIVO REGIONAL DE GALICIA, representado por el ABOGADO DEL ESTADO y la
codemandada CONSELLERIA DE FACENDA representada por el LETRADO DE LA CONSELLERIA DE
FACENDA.
Es ponente el Ilmo. Sr. D. JUAN SELLES FERREIRO, quien expresa el parecer del Tribunal.

Antecedentes


PRIMERO.- Admitido a trámite el presente recurso contencioso-administrativo, se practicaron las diligencias oportunas y, recibido el expediente, se dio traslado del mismo a la parte recurrente para deducir la oportuna demanda, lo que se hizo a medio de escrito en el que, en síntesis, tras exponer los hechos y fundamentos de Derecho que se estimaron pertinentes, se acabó suplicando que se dictase sentencia declarando no ajustada a Derecho la resolución impugnada en este procedimiento.



SEGUNDO.- Conferido traslado a las partes demandadas, se solicitó la desestimación del recurso, de conformidad con los hechos y fundamentos de Derecho consignados en las contestaciones de la demanda.



TERCERO.- Habiéndose recibido el asunto a prueba y declarado concluso el debate escrito, quedaron las actuaciones sobre la mesa para resolver.



CUARTO.- En la sustanciación del recurso se han observado las prescripciones legales, siendo la cuantía del mismo de 12.000,72 euros.

Fundamentos


PRIMERO .- Se impugna en el presente procedimiento ordinario la resolución dictada por el Tribunal Económico Administrativo Regional de Galicia en fecha 27 de abril de 2017, en la reclamación económico - administrativa NUM001 formulada por Don Teodoro contra acuerdo dictado por el jefe del departamento de gestión tributaria de la delegación en Vigo de la Axencia Tributaria de Galicia en resolución del recurso de reposición promovido contra acuerdo por el que se da por finalizado el procedimiento de tasación pericial contradictoria en relación con la liquidación provisional practicada por el concepto de Impuesto sobre Transmisiones Patrimoniales y Actos Jurídicos Documentados en cuantía de 12.0000, 72 €.

Ante liquidación dimanante de expediente de comprobación de valores, el demandante interpuso recurso de reposición reservándose la práctica de tasación pericial contradictoria, la cual instó una vez desestimado dicho recurso.

Y, ultimado el expediente de dicha tasación, el demandante, tanto ante el TEAR como ahora, invoca la falta de motivación del informe del tercer perito, al resaltar que, en la práctica, es coincidente con la valoración efectuada por la Administración.

Sobre esta cuestión ya ha tenido ocasión de pronunciarse esta misma Sala y Sección, entre otras, en su sentencia de 31.1.18 en sede del procedimiento ordinario 15139/17.Decíamos allí :

SEGUNDO.- Sobre la tasación pericial contradictoria y el criterio de esta Sala rectificando posiciones anteriores.

Destaquemos que el expediente de tasación pericial contradictoria, en la dicción actual del artículo 57.1 LGT , no se corresponde con uno de los medios de comprobación de valores a efectos de determinación de la base imponible, sino como un elemento de confirmación o corrección de los valores asignados con aquellos medios, tal como se sigue del apartado 2 de dicho artículo. Doctrinalmente, se ha situado el procedimiento que nos ocupa más próximo a la revisión reconociéndose en el mismo una naturaleza impugnatoria, también destacada por el TEAC; una suerte de incidente o medio de prueba adicional en sede de impugnación, por este medio, de la liquidación que se discute. Ello permite distinguir conceptualmente la tasación pericial contradictoria de la comprobación de valores sin que, por ello, forme parte de los procedimientos de gestión a que alude el artículo 123 LGT .

En otras ocasiones nos hemos referido a la necesidad de motivación, o al examen, del informe del tercer perito, eso sí, con la objeción siempre presente de que una eventual anulación de la liquidación por defectos de motivación en dicho informe sitúa el procedimiento en una situación peculiar, por referir la anulación justamente a un particular que ha sido solicitado por el contribuyente y que, no obstante, se cuestiona para descartar la valoración propuesta por la Administración.

Recientemente, en nuestra sentencia de 29/11/17(recurso 15180/17 ) nos hemos referido a dicha situación en los siguientes términos: " (. . .) destacaremos que este Tribunal ha modificado su criterio en cuanto a la posibilidad de apreciar la falta de motivación del informe del tercer perito. Así en la reciente sentencia de 25 de octubre de 2017 (recurso 15592/2016 ) modificando el criterio seguido anteriormente por este Tribunal: 'A taxación pericial contraditoria é o mecanismo regulado polo art. 135 da LGT [cuxo apartado 1 foi modificado polo art. Único.25 da Lei 34/2015, do 21 de setembro] destinado á corrección dos medios de comprobación fiscal de valores sinalados no artigo 57 da LGT, dentro do prazo do primeiro recurso ou reclamación que proceda contra a liquidación efectuada de acordo cos valores comprobados administrativamente ou, cando a normativa tributaria así o prevexa, contra o acto de comprobación de valores debidamente notificado.

Segundo a STS do 22 de abril de 2010 (RJ 2010, 4706) , Recurso de Casación núm. 11002/2004 a taxación pericial contraditoria é un instrumento corrector dos procedementos de comprobación do valor utilizados pola Administración, e en análogos termos manifestáronse, entre outras, a SAN do 13 de outubro de 2009 (JUR 2009, 444425) , Recurso contencioso-administrativo núm. 353/2008 ; e as Sentenzas do TSJ da Región de Murcia núms. 869/2013, do 18 de novembro (JT 2014, 147) , Recurso contencioso- administrativo núm. 229/2009 , e 870/2013, do 18 de novembro (JT 2014, 146) , Recurso contencioso-administrativo núm.

230/2009 ; mentres que na STSJ de Castela e León, núm. 1149/2015, do 8 de xuño (JT 2015, 1278) , Recurso contencioso-administrativo núm. 532/2012, declarouse que a taxación pericial contraditoria non é un medio probatorio, sendo, ademais, completamente distinto da reclamación económico- administrativa.

E como tal, segundo declarouse polas Sentenzas do TSJ da Comunidad de Madrid núm. 224/2012, do 6 de marzo (JT 2012, 503) , Recurso contencioso-administrativo núm. 1043/2009 , e do TSJ de Cataluña núm. 280/2014, do 27 de marzo (JUR 2014, 151080) , Recurso contencioso-administrativo núm. 38/2011 , a Axencia Tributaria non está obrigada a informar da posibilidade de instar a devandita taxación, xa que a súa obrigación cínguese á de indicar os recursos ou reclamacións que cabe interpoñer fronte á liquidación, entre os que non está incluída dita taxación, pois non se trata dun medio de impugnación senón dun motivo de oposición á liquidación que debe impugnarse a través do recurso de reposición ou da reclamación económico administrativa.

Este criterio non é, con todo, o mantido polas Resolucións do TEAC de 30 xuño 2011 (JUR 2011, 297754) e do 18 de xullo de 2013 (JT 2014, 74) , xa que nelas afirmouse que a taxación pericial contraditoria configúrase como un medio de impugnar os valores comprobados administrativamente, nos casos en que se prevexa esta posibilidade; e que ao ser un medio de impugnación, ha de comunicarse ao obrigado tributario, a través da correspondente notificación, o dereito que lle asiste a promovela, así como o prazo no que pode exercitarse.

A valoración do perito terceiro [cuxo ditame terá que ser motivado e especificando suficientemente os criterios e elementos utilizados para realizar a valoración, tal e como se declarou en, por exemplo, a STSJ de Estremadura núm. 2/2015, do 15 de xaneiro (JT 2015, 363) , Recurso contencioso-administrativo núm.

735/2013] servirá de base á liquidación administrativa que proceda cos límites do valor declarado e o valor comprobado inicialmente pola Administración.

A LGT impide, que a resolución de perito terceiro poida prexudicar ao obrigado tributario. Trátase dunha manifestación lineal do principio de prohibición da 'reformatio in peius'.Se o valor fixado polo perito terceiro demostra un valor inferior ao declarado este debese prevalecer na liquidación final.Véxase, por exemplo, a STSJ de Cataluña núm. 285/2015, do 12 de marzo (JT 2015, 1169) , Recurso contencioso-administrativo núm.

1286/2011 .

Como é lóxico, é evidente, en calquera caso, que esa valoración realizada polo perito terceiro, dentro dos límites mencionados, ten efectos exclusivamente no ámbito administrativo, pero non no xurisdicional, dado que o interesado está plenamente lexitimado para recorrer en vía contencioso-administrativa o resultado da taxación pericial contraditoria, administrativa. Así se declarou en, por exemplo, as SSTS do 19 de xaneiro de 1996 (RJ 1996, 6269) , Recurso de Apelación núm. 3922/1991 , e 23 de setembro de 2000 (RJ 2000, 8391) , Recurso de Casación núm. 3668/1994 , e así se sinalou tamén na Sentenzas do TSJ de Castela e León, Valladolid, núm. 2247/2014, de 6 novembro (JUR 2015, 28364) , Recurso contencioso-administrativo núm. 1874/2011, e do TSJ de Castela e León, Burgos, núm. 286/2014, do 22 de decembro (JT 2014, 2089) , Recurso contencioso-administrativo núm. 38/2014.

Verbo da administración e coma indica a STSX Andalucía 2179/2014, está so polo revisalos aspectos formais da taxación pericial contraditoria, o procedemento seguido, a titulación do perito, a motivación dos avalúos e outras cuestións susceptibles de revisión en vía administrativa, mais dado que o procedemento ten unha natureza dirimente, non pode a administración - nin o TEAR- revisala pericia e a avaliación do terceiro perito.

No caso presente o recorrente discrepa duns concretos aspecto da proba pericial contraditoria: antiguïdade da construcción e outros índices aplicados, situación da entrepranta.....

O TERCEIRO PERITO , coma resulta dos autos coñece ámbalas dúas avaliacións ( a do perito de parte e a da administración ) e conta coa planimetría e as fotografías existentes e coas superficies achegadas polo arquitecto da Xunta e da propia parte, e aplica para determinalo valor homoxeneizado de cadanseu local testemuños de vendas ( que obtivo por información direta e dos testemuños da parte). Unha vez determinado o valor base explica porque aplica un coeficiente do 1, e que parte de que a planta baixa e entreplanta están en situación de Bruto, e por información do Concello que a edificación é de 2005.

Con este datos determina un valor de 196.782,51 euros É evidente que o recorrente discrepa deste criterio ( pretende a aplicación de coeficientes correctores: por antigüidade e situación dos inmobles ); nembargantes, e coma indicamos, a opción pola taxación pericial contraditoria imposibilita contradicilo criterio técnico do informe do terceiro perito; outra cousa levaríanos a unha calexa sen saída: non sería posible acollelo valor da parte dado que falarmos dun procedemento iniciado a súa instancia e sería paradoxal que un resultado que obriga a administración puidera favorecer ó administrado se consideraramos que o terceiro perito incorre en defectos de motivación ( que obrigan a anulalo informe ); tampouco sería posible solicitar un novo informe do terceiro perito, nin tampouco é claro que se poida obrigar a iniciar un novo procedemento de taxación pericial contraditoria.

Mudando, polo tanto, o criterio que mantivemos noutras sentenzas, entendemos que agás de supostos de evidentes erros de feito ( que non concorren neste presente caso: as discrepancias son técnicas ), o resultado da taxación pericial contraditoria obriga ás partes ( solicitante e administración ) que non poden cuestiónalo criterio técnico do perito'". (sic)

SEGUNDO.- sobre la aplicación de la doctrina anterior al presente caso.

Lo que pone de manifiesto dicha doctrina es que el instituto de la tasación pericial contradictoria, en absoluto, es de obligatoria tramitación para el contribuyente, quien también puede elegir, ante una liquidación que es contraria a sus intereses, impugnarla, agotando los recursos pertinentes. Pero si opta por la tasación pericial contradictoria asume el contenido del informe del tercer perito o, más exactamente, el importe de la tasación que incorpora y, por ello, al igual que en los casos descritos y por imperativo de los principios de igualdad y seguridad jurídica, procede la desestimación del recurso.



TERCERO.- Sobre las costas procesales.

Dispone el artículo 139.1 que en primera o única instancia, el órgano jurisdiccional, al dictar sentencia o al resolver por auto los recursos o incidentes que ante el mismo se promovieren, impondrá las costas a la parte que haya visto rechazadas todas sus pretensiones, salvo que aprecie y así lo razone, que el caso presentaba serias dudas de hecho o de derecho. A tal efecto, es de tener en cuenta lo dispuesto en el artículo 394.1 de la Ley de Enjuiciamiento Civil , aplicable supletoriamente al presente proceso por imperativo de lo dispuesto en la Disposición Final Primera de la Ley Reguladora conforme al cual para apreciar, a efectos de condena en costas, que el caso era jurídicamente dudoso se tendrá en cuenta la jurisprudencia recaída en casos similares.

En el presente caso, teniendo en cuenta el cambio de criterio al que hemos aludido, la cuestión debe entenderse que revestía serias dudas de derecho, al objeto de no imponer las costas procesales.

Fallo

Por todo lo expuesto, en nombre del Rey, por la autoridad que le confiere la Constitución, esta sala ha decidido: 1. Desestimar el recurso contencioso-administrativo interpuesto por Don Teodoro contra la resolución dictada por el Tribunal Económico Administrativo Regional de Galicia en fecha 27 de abril de 2017, en la reclamación económico -administrativa NUM001 formulada por contra acuerdo dictado por el jefe del departamento de gestión tributaria de la delegación en Vigo de la Axencia Tributaria de Galicia en resolución del recurso de reposición promovido contra acuerdo por el que se da por finalizado el procedimiento de tasación pericial contradictoria en relación con la liquidación provisional practicada por el concepto de Impuesto sobre Transmisiones Patrimoniales y Actos Jurídicos Documentados en cuantía de 12.000,72 €.

2. No efectuar pronunciamiento en cuanto a las costas procesales.

Notifíquese la presente sentencia a las partes, haciéndoles saber que contra ella puede interponerse recurso de casación ante la Sala Tercera del Tribunal Supremo. Dicho recurso habrá de prepararse ante la Sala de instancia en el plazo de treinta días, contados desde el siguiente al de la notificación de la resolución que se recurre, en escrito en el que, dando cumplimiento a los requisitos del artículo 89 de la Ley Reguladora de la Jurisdicción Contencioso-Administrativa , se tome en consideración lo dispuesto en el punto III del Acuerdo de la Sala de Gobierno del Tribunal Supremo de fecha 20 de abril de 2016, sobre extensión máxima y otras condiciones extrínsecas de los escritos procesales referidos al recurso de casación (B.O.E. del 6 de julio de 2016).

Así lo pronunciamos, mandamos y firmamos.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.