Sentencia Penal Nº 331/2011, Audiencia Provincial de Pontevedra, Sección 2, Rec 159/2011 de 24 de Noviembre de 2011

Encabezamiento

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2

PONTEVEDRA

SENTENCIA: 00331/2011

AUD.PROVINCIAL SECCION N. 2 de PONTEVEDRA

22522363

Domicilio: ROSALIA DE CASTRO NÚM. 5

Telf: 986.80.51.19

Fax: 986.80.51.14

Modelo: 213100

N.I.G.: 36038 51 2 2010 0004244

ROLLO: APELACION PROCTO. ABREVIADO 0000159 /2011

Juzgado procedencia: XDO. DO PENAL N. 1 de PONTEVEDRA

Procedimiento de origen: PROCEDIMIENTO ABREVIADO 0000371 /2010

RECURRENTE: Nicanor , SEOANE E HIJOS MOTOR , CONSORCIO DE COMPENSACION DE SEGUROS , Jose Pedro , Virginia , Celestina , Amadeo , Lorenza , Teresa , Emiliano

Procurador/a: PEDRO ANTONIO LÓPEZ LÓPEZ, PEDRO ANTONIO LÓPEZ LÓPEZ , , PEDRO ANDRES BARRAL VILA , ALEJANDRA FREIRE RIANDE , ALEJANDRA FREIRE RIANDE , ALEJANDRA FREIRE RIANDE , ALEJANDRA FREIRE RIANDE , ALEJANDRA FREIRE RIANDE , ALEJANDRA FREIRE RIANDE

Letrado/a: JESUS MARIA SANCHEZ CAMPOS, JESUS MARIA SANCHEZ CAMPOS , MIRIAN ABOGADO DEL ESTADO SUSTITUTA GOMEZ ANDRES , CELESTINO BARROS PENA , MARIA JOSEFA HERNANDEZ BORRAGEROS , MARIA JOSEFA HERNANDEZ BORRAGEROS , MARIA JOSEFA HERNANDEZ BORRAGEROS , MARIA JOSEFA HERNANDEZ BORRAGEROS , MARIA JOSEFA HERNANDEZ BORRAGEROS , MARIA JOSEFA HERNANDEZ BORRAGEROS

RECURRIDO/A: Daniela , MINISTERIO FISCAL FISCAL

Procurador/a: JOSÉ MANUEL DOMÍNGUEZ LINO,

Letrado/a: CELESTINO-JAVIER IGLESIAS POUSA,

SENTENCIA 331

==========================================================

ILMOS/AS SR./SRAS

Presidente/a:

D.. JOSE JUAN BARREIRO PRADO

Magistrados/as

DÑA. ROSA DEL CARMEN COLLAZO LUGO

DÑA. ROSARIO CIMADEVILA CEA

==========================================================

En PONTEVEDRA, a veinticuatro de Noviembre de 2011.

Visto, pola Sección Segunda desta Audiencia Provincial, na causa instruída co número 159/2011 de recurso de apelación interposto polas representaciones procesuales de Nicanor , Seoane e Hijos Motor, Consorcio de Compensación de Seguros, Jose Pedro , Virginia , Celestina , Amadeo , Lorenza , Teresa

y Emiliano , contra a sentenza ditada polo Maxistrado- Xuiz del Xulgado do Penal 1 de Pontevedra.

Constituíronse como partes o mencionados recorrentes e como recorrentes Daniela e o Ministerio Fiscal, na representación que lle é propia, e actuou como relator o maxistrado don JOSE JUAN BARREIRO PRADO.

Antecedentes

Primeiro.- No acto do xuízo oral de referencia ditouse unha sentenza con data do 31-3-2011, cuxa parte dispositiva é do teor literal seguinte:

"" Que debo condenar y condeno a D. Luis Manuel, como autor responsable de un delito de homicidio por imprudencia grave, que absorbe a un delito de conducción bajo influencia de bebidas alcohólicas, y un delito de lesiones por imprudencia grave, estando el primero y el tercero en relación de concurso ideal , concurriendo en el delito de conducción bajo la influencia de bebidas alcohólicas la agravante de reincidencia y en todos ellos la atenuante de dilaciones indebidas, a las penas de UN AÑO Y SEIS MESES DE PRISON, con la accesoria de inhabilitación especial para el ejercicio del Derecho de sufragio pasivo durante el tiempo de la condena y PRIVACION DEL DERECHO A CONDUCIR VEHICULOS A MOTOR Y CICLOMO TORES POR TIEMPO DE DOS AÑOS, debiendo responder de las tres quintas partes de las costas procesales, incluidas las de las acusaciones particulares y las del actor civil.

En concepto de responsabilidad civil Luis Manuel , y de modo directo y solidario el Consorcio de Compensación de Seguros, indemnizarán a las siguientes personas y en las siguientes cantidades: Jose Pedro, 32.138,25 euros. Virginia , 76.862.73 euros. Lorenza, Amadeo, Celestina y Luis Francisco , 6.405,22 euros. Celestina y Emiliano, 12.810,45. A la comunidad hereditaria de Bartolomé, formada por Lorenza , Amadeo, Celestina, Luis Francisco, Teresa y Emiliano, 1.601,31 euros. A Daniela, 4.200 euros más el IVA , cantidades que devengarán los intereses legales, que para el Consorcio de Compensación de Seguros consistirán en el interés anual igual al del interés legal del dinero incrementado en el 50 por 100 desde el 26 de junio de 2005 hasta el 26 de junio de 2007 , y del veinte por ciento anual desde dicha fecha hasta su completo pago, exonerando de responsabilidad civil a la Entidad Seoane e Hijos Motor SL.

Que debo condenar y condeno a Nicanor, como autor responsable de un delito de estafa concurriendo la circunstancia atenuante de dilaciones indebidas, a la pena de NUEVE MESES DE PRISION, con la accesoria de inhabilitación especial para el ejercicio del Derecho de sufragio pasivo durante el tiempo de la condena, condenandolo al abono de una quinta parte de las costas procesales, incluidas las de las acusaciones particulares y actor civil, y absolviéndolo del delito de falsedad documental de que venia siendo acusado , con declaración de oficio de la quinta parte restante de las costas. En concepto de responsabilidad civil, Nicanor indemnizará a la compañia de seguros AXA en la suma de 11.505,56 euros más los intereses del art. 576 de la L.E.C. .""

como feitos probados , recóllense expresamente os da sentenza contra a que se apela: "" PRIMERO . Probado y así se declara que sobre las 2.40 horas del día 26 de junio de 2006, Luis Manuel, mayor de edad y condenado por sentencia firme de fecha 15-6-05 como autor de un delito de conducción bajo la influencia de bebidas alcohólicas a las penas de multa y privación del derecho a conducir vehículos a motor y ciclomotores por tiempo de un año y seis meses, circulaba por la carretera PO-221 (Caldas de Reis- Campolameiro), al volante del vehículo Mercedes Benz matrícula PO-5378-AW, después de haber ingerido bebidas alcohólicas que limitaba sus facultades para una correcta conducción, por lo que, al llegar al punto Kilométrico 7,100 de la citada vía , y por circular a velocidad excesiva, perdió el control del turismo y se salió por el margen Derecho de la calcada, colisionando con un muro propiedad de Daniela, causándole daños cuya reparación fue presupuestada en 4.200 euros más IVA. El vehículo era propiedad de la Entidad Seoane e Hijos Motor SL, y no consta que el acusado lo condujera con su autorización.

A consecuencia del accidente, uno de los ocupantes , Everardo, nacido el día 3-9-1949, que viajaba sin hacer uso del cinturón de seguridad, sufrió lesiones tan graves que provocaron su fallecimineto. Everardo estaba casado con Virginia, y tenían seis hijos, Lorenza , Teresa, Emiliano, Amadeo, Celestina y Luis Francisco, siendo en aquel momento Teresa y Emiliano menores de 25 años. A la fecha del accidente vivían los dos padres de Everardo, Bartolomé y Victoria, ambos fallecidos después de los hechos, habiendo recibido Victoria en fecha 3-11-2010 la indemnización que le correspondía.

Otro de los ocupantes del vehículo , Jose Pedro, nacido el día 23-10-50, y que tampoco hacía uso del cinturón de seguridad, sufrió lesiones para cuya sanidad precisó de varias asistencias facultativas y tratamiento médico consistente en analgésicos, antiagregantres planetarios, reposo y control, de las que tardó en curar 472 días, de los cuales 20 fueron de hospitalización, restándole como secuelas agravación de artrosis previa al traumatismo de carácter medio-alto , artrosis postraumática y/u hombro doloroso, trastorno por estrés postraumático leve, cicatriz lineal en abdomen de 20 centímetros de trayecto transverso con respecto al eje corporal y coloración mas oscura que la piel normal, cicatriz en tercio medio de brazo izquierdo de siete centímetros, transversal y cicatrices en miembros inferiores, tendentes a la desaparición, habiendo abonado gastos médicos, de transporte y daños materiales relacionados con el accidente por importe de 768 ,77 euros.

SEGUNDO. El día 27 de junio de 2005 , el acusado Nicanor, mayor de edad y sin antecedentes penales, representante legal de Seoane e Hijos Motor SL, empresa propietaria del automovil y a su vez agente de la aseguradora AXA, conociendo la existencia del siniestro y con intención de perjudicar a la aseguradora , acudió a las oficinas de Axa en Vigo y, ocultando que se había producido el accidente, obtuvo la emisión de una póliza de seguro para el vehiculo formulando parte del siniestro al día siguiente, que la compañia finalmente no aceptó, lo que motivó que surgiera controversia en torno al aseguramiento , pero si abonó facturas correspondientes a gastos hospitalarios de Luis Manuel y Jose Pedro por un importe total de 11.505,56 euros.

No consta acreditado que el acusado eliminara la fecha de confección que aparecía en el documento impreso por el terminal informático ni que faltando a la verdad señalara como fecha de efecto el día 23 de junio de 2005, pues en su condición de agente de Axa, estaba autorizado a datar las propuesas de seguros incluso con quince días de antelación.""

Segundo.- Contra a devandita sentenza , a representación procesual dos recorrentes interpuxieron recurso de apelación, que formalizaron coas alegacións que constan no seus escritos, o cales están unidos ás actuacións.

Terceiro.- Logo de trasladarlle o escrito de formalización do recurso ao Ministerio Fiscal e ás outras partes, presentáronse escritos de impugnación baseándose en que a sentenza obxecto de recurso se axusta plenamente a dereito e solicitouse a súa confirmación.

Cuarto.- O xulgado do penal referido anteriormente remitiu a este Tribunal os autos orixinais con todos os escritos presentados para súa resolución.

Fundamentos

Primeiro.- A sentenza pronunciada na instancia polo maxistrado xuíz a quo remata, na súa parte dispositiva, con dúas condenas:

- 1ª.- Ao acusado Luis Manuel, como autor dun delito de homicidio por imprudencia grave que absorbe un delito de condución baixo a influencia de bebidas alcólicas, e dun delito de lesións por imprudencia grave, ás penas que se indican. O primeiro e o terceiro delitos están en relación de concurso ideal, e concorre no delito contra a seguridade viaria a agravante de reincidencia e , en todos, a atenuante de dilacións indebidas.

E en concepto de responsabilidade civil fíxanse cantidades a prol de distintas persoas que teñen que ser aboadas polo devandito acusado e de modo directo e solidario polo Consorcio de Compensación de Seguros. Estas cantidades xeran os correspondentes xuros legais que, para o Consorcio , consisten nun xuro anual igual ao xuro legal do diñeiro incrementado no 50% dende o 26 de xuño de 2005 ata o 26 de xuño de 2007, e do 20% anual dende a devandita data ata o seu completo pagamento. Exonérase de responsabilidade civil a entidade Seoane e Hijos Motor, S.L.

- 2ª.- Ao acusado Nicanor , como autor responsable dun delito de estafa, coa atenuante de dilacións indebidas, á pena que se indica. Acórdase a súa absolución polo delito de falsidade documental. E en concepto de responsabilidade civil debe indemnizar a compañía de seguros Axa na cantidade de 11.505,56 ? , mais os xuros do artigo 576 da LAC.

Formularon recursos de apelación contra a sentenza da instancia as seguintes partes, respectándose na súa mención a orde coa que constan unidos aos autos: Nicanor e a entidade Seoane e Hijos Motor, S.L.; o Consorcio de Compensación de Seguros; Jose Pedro ; e Virginia, e Celestina, Amadeo , Lorenza, Teresa e Emiliano .

A relación que as amentadas impugnacións gardan con cada un dos pronunciamentos condenatorios cos que rematou a sentenza da instancia son as seguintes:

- A) O recurso de apelación de Nicanor e a entidade Seoane e Hijos Motor, S.L., remata coa solicitude de que se absuelva a mi representado . Queda así claro que , malia formularen a impugnación o particular e a entidade de referencia, só se podía solicitar a absolución do primeiro, xa que a sentenza da instancia non efectúa ningún pronunciamento condenatorio contra a devandita mercantil.

- B) O recurso do Consorcio de Compensación de Seguros solicita a súa exoneración da condena ao pagamento dos xuros do artigo 20 da Lei de contrato de seguro e, subsidiariamente, que o dies a quo do cómputo dos xuros só se poida establecer a partir dos tres meses da reclamación previa , que para Jose Pedro sería o 4 de xullo de 2006 (reclamación + tres meses) e para o resto o 16 de xullo de 2010 (notificación do escrito de acusación + tres meses). En consecuencia, recórrese contra o primeiro dos amentados pronunciamentos condenatorios da sentenza da instancia, non contra o segundo; non se discuten as cantidades recoñecidas aos prexudicados e si tan só os seus xuros.

- C) Jose Pedro solicita no seu recurso a parcial revogación da sentenza contra a que apela no particular relativo á minoración do 25% das indemnizacións que lle corresponden. Só afectaría esta impugnación ao primeiro dos pronunciamentos condenatorios da sentenza que se combate.

- D) E Virginia e Celestina, Amadeo, Lorenza, Teresa e Emiliano efectúan as seguintes solicitudes , que tamén só afectarían o primeiro dos pronunciamentos condenatorios:

o D1.- A supresión da minoración do 25% que se aplica ás indemnizacións debidas en concepto de principal pola morte de Everardo .

o D2.- A ampliación da indemnización a prol da Comunidade da herdanza de Bartolomé a 8.540,30 ?, incluído o factor de corrección do 10% mais os xuros do artigo 20 da Lei de contrato de seguro dende a data do sinistro, e , alternativamente, a reserva de accións en favor do resto dos herdeiros do finado.

o D3.- A fixación e a ampliación da indemnización a prol de Victoria, hoxe a herdanza xacente, a 8.540,30 ? , incluído o factor de corrección do 10% mais os xuros do artigo 20 da Lei de contrato de seguro dende a data do sinistro, e , alternativamente, a reserva de accións en favor do resto de herdeiros dela.

Feitas as anteriores aclaracións que considerabamos necesarias para unha mellor comprensión desta nosa resolución da alzada, é mester pasar a considerar cada unha das devanditas impugnacións.

Segundo.- O recurso de apelación de Nicanor e a entidade Seoane e Hijos Motor, S.L.

Xa dixemos que, malia figuraren ambos como apelantes, en realidade, só podemos ter como tal o primeiro. A sentenza do Xulgado a quo non realiza ningún pronunciamento en contra da devandita sociedade e quizais por iso no suplico do recurso só se solicita que se absuelva a mi representado del delito por el que ha sido condenado en Instancia .

Ao abeiro do artigo 790.2 da Lei de axuizamento criminal aléganse tres motivos de impugnación: a vulneración da presunción de inocencia ( artigo 24.2 da Constitución española ), por chegarse a un pronunciamento condenatorio coa total ausencia de probas de cargo que permitisen desvirtuala; a mesma vulneración do artigo 24.2 da C.E., neste caso debido a que tiñan que ser as partes acusadoras as que achegasen o acervo probatorio de carácter incriminador e non o propio acusado o que debía demostrar o infundado das imputacións; e a aplicación indebida do artigo 248.1 do Código penal .

Logo dunhas iniciais consideracións xenéricas arredor da proba indiciaria e do engano como a cerna do delito de estafa , nega o apelante que se lograse desvirtuar a súa presunción de inocencia. Porén, nada hai máis lonxe da realidade. O acusado Nicanor resultou ser o representante legal da entidade Seoane e Hijos Motor, S.L., e esta a propietaria do automóbil marca Mercedes Benz , matrícula PO-5378-AW que conducía o coacusado Luis Manuel e no que viaxaban como usuarios Everardo, que faleceu como consecuencia do accidente, e Jose Pedro, que resultou lesionado. Mais non só o apelante Nicanor era o representante legal da empresa propietaria do devandito vehículo de motor, senón que tamén era axente da aseguradora Axa. E nesta condición, ao día seguinte do sinistro, coñecéndoo e coa máis que evidente intención de enganar a aseguradora , presentouse nas oficinas desta en Vigo para, logo de ocultar toda referencia ao accidente, obter unha póliza de seguro para o amentado vehículo de motor e formular ao día seguinte o parte do sinistro. E, aínda que a aseguradora non aceptou o parte do sinistro , si que, pola contra, chegou a aboar as facturas correspondentes aos gastos hospitalarios do propio coacusado Luis Manuel e do lesionado Jose Pedro, por un importe de 11.506,56 ?.

Nesta orde de cousas, se se abrigaron dúbidas verbo da comisión dun delito de falsidade en documento mercantil do artigo 392 en relación co artigo 390.2 do Código penal por parte de Nicanor -dúbidas que, precisamente, determinaron a súa absolución na instancia-, non se pode dicir o mesmo verbo do delito de estafa dos artigos 248.1 e 249 do Código penal polo que foi condenado. O referido apelante era perfecto coñecedor do accidente co resultado dun morto e lesións no condutor e noutro usuario do mesmo automóbil. Valéndose da súa condición de axente da propia compañía de seguros Axa logra enganala e obtén o día posterior ao accidente (27 de xuño de 2005) unha póliza de seguro para o mesmo vehículo con efectos dende tres días antes do sinistro (23 de xuño de 2005). E maliciosamente colocado así o día do accidente entre o da solicitude de seguro e os incluídos nos efectos retroactivos da póliza , deseguido deu parte do sinistro para que a aseguradora cubrise todos os gastos derivados del.

Á referida conclusión chegou o maxistrado xuíz a quo non a través da proba de indicios como se alega no recurso de apelación, senón logo de avaliar en conciencia, segundo o artigo 741 da Lei de axuizamento criminal, as manifestacións en tal sentido do propio apelante, a documental que consta nos autos e o testemuño de Manuel -responsable da emisión de pólizas e contratos da aseguradora Axa na delegación territorial de Pontevedra-. Todo isto fíxose do xeito que ben polo miúdo se reflicte na propia sentenza contra a que se apela, á cal nos remitimos obviando maiores comentarios.

En consecuencia, só dende a óptica do dereito da defensa se poden comprender as alegacións relativas a que se vulnerou a presunción de inocencia do apelante-condenado como autor dun delito de estafa no que o engano foi tal que case resulta tanxible. E por ben manidas e orfas de toda razón debemos ter todas as reflexións que se fan verbo de que quen debe demostrar as probas incriminatorias é a acusación e non a defensa do acusado e que a el non lle corresponde a demostración da súa inocencia, pois xusto iso foi o que se verificou na instancia , como non podía ser doutro xeito.

Por último , confirmamos a correcta aplicación do artigo 248.1 do Código penal . A recente S.T.S. do 5 de outubro de 2011 (ROJ: STS 6241/2011 ) lembra as anteriores S.S.T.S. 1128/2009, do 26 de xuño, 1326/2003 , do 22 de outubro, 5645/2007, do 25 de xuño; 672/2009, do 25 de xuño e 900/2009, do 23 de setembro para indicar o seguinte:

El engaño típico en el delito de estafa es aquél que genera un riesgo jurídicamente desaprobado para el bien jurídico tutelado y concretamente el idóneo o adecuado para provocar el error determinante de la injusta disminución del patrimonio ajeno. La doctrina de esta Sala ( sentencia 17 de noviembre de 1999 y Sentencia de 26 de junio de 2000, núm. 634/2000, entre otras) considera como engaño "bastante" a los efectos de estimar concurrente el elemento esencial de la estafa, aquél que es suficiente y proporcional para la efectiva consumación del fin propuesto, debiendo tener la suficiente entidad para que en la convivencia social actué como estímulo eficaz del traspaso patrimonial , valorándose dicha idoneidad tanto atendiendo a módulos objetivos como en función de las condiciones personales del sujeto engañado y de las demás circunstancias concurrentes en el caso concreto. La maniobra defraudatoria ha de revestir apariencia de realidad y seriedad suficiente para engañar a personas de mediana perspicacia y diligencia, complementándose la idoneidad abstracta con la suficiencia en el específico supuesto contemplado.

Polo tanto , para que se poida penalmente falar de estafa é preciso que concorra unha relación interactiva montada sobre a simulación de circunstancias que non existen ou a disimulación das realmente existentes, como medio para mover a vontade de quen é o titular dos bens ou dereitos ou de quen pode dispoñer deles en termos tales que non se entregarían de coñecerse a natureza real da operación (por todas a ST.S. 628/2005, do 13 de maio ). E debemos reiterar que o apelante era axente da propia compañía aseguradora á que intentou, e logrou, enganar, agachándolle que o vehículo de motor propiedade da súa empresa sufrira un grave accidente cun morto, lesionados e danos o día antes da súa solicitude e da obtención da correspondente póliza de seguros.

Por todo o dito , rexeitamos o recurso de apelación de Nicanor e a entidade Seoane e Hijos Motor, S.L.

Terceiro.- O recurso do Consorcio de Compensación de Seguros

Na sentenza contra a que apela razóase que debe responder dos xuros legais por actuar como fondo de garantía e non aboar ningunha indemnización ata o ano 2010, malia a formulación dunha reclamación previa por parte do prexudicado Jose Pedro . En concreto , os xuros que se poñen de cargo do Consorcio, a teor do artigo 20.4 da Lei de contrato de seguro e da xurisprudencia do TS , son os legais do diñeiro incrementados nun 50% dende a data do sinistro -26 de xuño de 2005- ata o 26 de xuño de 2007 (dous anos) e do 20% anual a partir de aquí e ata o completo pagamento.

O artigo 20.8 da Lei de contrato de seguro rexeita a indemnización por mora do asegurador cando a falta de satisfacción da indemnización ou do pagamento do importe mínimo estea fundada nunha causa xustificada ou que non lle fose imputable. Mais nin este precepto nin o número 9 do mesmo artigo, invocados polo Consorcio de Compensación de Seguros, resulta aplicable no presente caso ao seu favor do xeito concreto que solicita no seu recurso de apelación.

Complementando o xa razoado na instancia, o lesionado Jose Pedro formulou a correspondente reclamación previa o 30 de marzo de 2006 e, por toda resposta, o Consorcio de Compensación de Seguros comunicoulle que se negaba a toda tramitación por figurar o vehículo causante, segundo o mesmo reclamante, asegurado en Allianz; e que só respondería no caso de que o vehículo fose roubado, pero que , no presente caso, non había nin violencia sobre as cousas nin intimidación nas persoas. Pois ben, non só na reclamación previa se aludía á suposta aseguradora -Axa Aurora Ibérica, que non Allianz- e á posibilidade dun delito de furto e roubo do vehículo, senón que tamén se mencionaba expresamente que a propia aseguradora Axa refería que a póliza de seguro que tiña o vehículo accidentado no momento dos feitos era fraudulenta. Porén, ao Consorcio de Compensación de Seguros todas estas novas non lle mereceron máis resposta que a xa mencionada, manténdose nunha total pasividade incluso tras a recepción da providencia do 26 de xullo de 2007, que contestou o 7 de setembro do mesmo ano, mais sen desprenderse dun só euro.

Pretender agora que o apelante soubo do sinistro e das súas desgraciadas consecuencias con ocasión da recepción dos escritos de acusación e da formulación da súa propia defensa non resulta de recibo. E se xa antes recoñece que sabía algo pero moi confuso , unha mínima dilixencia pola súa parte contribuiría a despexar a escuridade e, en definitiva, permitiríalle quedar exonerada con razón dos xuros fixados no artigo 20.4 da Lei de contrato de seguro nos máis que xustos e razoados treitos que se fan explícitos na sentenza contra a que apela (penúltimo parágrafo do fundamento de dereito cuarto).

En conclusión, rexeitamos o aludido recurso de apelación.

Cuarto.- O recurso de Jose Pedro

A sentenza da instancia deixou constancia dun dato indiscutido polo apelante. Non facía uso do cinto de seguridade. Non só así o testemuñaron os dous axentes que confeccionaron o atestado e acudiron á vista oral -carnés profesionais NUM000 e NUM001 -, senón que o propio Jose Pedro expresamente o confesou. Á marxe da infracción administrativa que tal circunstancia podería implicar, o certo é que, como razoa o maxistrado xuíz a quo, o uso do cinto de seguridade de por si implica unha normal e frecuente minoración das consecuencias dunha colisión automobilística. Máis aínda se, como é o caso , o apelante tamén recoñece que o feito de non facer uso do cinto de seguridade determinó su expulsión fuera del vehículo para ir a caer sobre un viñedo, sufriendo lesiones. Cando menos, de empregar o cinto de seguridade non sairía violentamente proxectado e quedaría dentro do automóbil, o que mitigaría as lesións dun xeito concreto que, evidentemente, non resulta posible especificar. A redución por tal motivo da indemnización debida ao recorrente nun 25% sempre se podería discutir dado o seu carácter ponderado e prudencial , non suxeito a posibles baremacións. Mais non albiscamos nesta alzada razóns para minorar e moito menos suprimir a indicada porcentaxe, malia os esforzos en tal sentido despregados polo apelante no seu recurso pero que , ao fin e ao cabo, non deixan de amosarse máis que como meras hipóteses e suposicións interesadas a prol dos lexítimos - que non necesariamente compartibles- intereses da parte.

O artigo 114 do Código penal outorga a facultade de moderar a indemnización nos casos nos que a vítima contribuíse coa súa conduta á produción do dano ou prexuízo padecido. E no parágrafo 4º do artigo 1.1 da Lei sobre responsabilidade civil e seguro na circulación de vehículos de motor (LRCSCVM ) prevese que, se concorre a neglixencia do propio prexudicado, se procederá á equitativa moderación da responsabilidade e á repartición da contía da indemnización atendendo á respectiva entidade das culpas concorrentes. E no anexo da amentada LRCSCVM, no 7º dos criterios para a determinación das indemnizacións, sinálase que son elementos correctores de diminución en todas as indemnizacións, incluso nos gastos de asistencia médica e hospitalaria e de enterro e funeral, a concorrencia da propia vítima na produción do accidente ou na agravación das súas consecuencias. Daquela, carece de toda razón de ser o argumento de que tampouco resultaría aplicable ao presente caso a posibilidade de reducir as indemnizacións por omitir o apelante facer uso do cinto de seguridade.

Rexeitamos tamén este recurso de apelación.

Quinto.- O recurso de apelación formulado por Virginia e Celestina , Amadeo, Lorenza , Teresa e Emiliano

Ao versar o primeiro motivo impugnatorio verbo da improcedencia da minoración nun 25% das cantidades fixadas ao seu prol porque o desgraciadamente finado Everardo tampouco facía uso do cinto de seguridade , damos por reproducido o xa dito con motivo do anterior recurso de apelación que rexeitamos.

Tampouco levan razón na formulación das outras dúas alegacións. Os pais do finado no accidente - Everardo - faleceron con posterioridade. Bartolomé o 7 de febreiro de 2007 e Victoria o 13 de decembro de 2010. Bartolomé non outorgou testamento. O finado no accidente tiña tres irmáns máis e, á súa vez, seis fillos do seu matrimonio con Virginia . Deste xeito, se aos pais do falecido no accidente lles correspondían 8.540,30 ? a cada un (6.405,22 ? por mor da redución do 25%) a parte de Juventino iría parar aos seus catro fillos e, premorto un deles - Everardo - , os fillos deste in estirpe e na súa representación resultan ser os herdeiros dunha cuarta parte dos devanditos 6.405,22 ?, isto é , 1.601,31 ?.

E no caso da nai Victoria xa recibiu no seu día máis dos 6.405,22 ? que lle correspondían , polo que xa non procedía fixar ningunha nova cantidade respecto dela, con independencia de se a suma que no seu momento fixo súa a finada cubría ou non os correspondentes xuros como apuntan os apelantes.

Sexto.- As custas da presente alzada impoñémosllelas ás partes apelantes por mor do rexeitamento dos seus recursos.

Vistos os artigos de xeral e pertinente aplicación,

Fallo

Que debemos DESESTIMAR o recursos de apelación interposto polas representacións procesuales de Nicanor, SEOANE E HIJOS MOTOR, CONSORCIO DE COMPENSACION DE SEGUROS, Jose Pedro, Virginia , Celestina, Amadeo , Lorenza, Teresa Y Emiliano contra a sentenza ditada con data do 31-3-2011 polo xulgado do Penal 1 de Pontevedra, na causa 371/2010, e confirmar esta sentenza, con imposición das custas desta alzada a todos os apelantes.

Contra dita resolución no cabe interponer recurso ningún.

Ao notificar esta sentenza, déaselle cumprimento ao previsto no artigo 248.4º da Lei orgánica do poder xudicial.

Así o pronunciamos, mandamos e asinamos, mediante esta sentenza, da que se levará certificación ao rolo de sala e que se anotará nos rexistros correspondentes.

PUBLICACIÓN.- A anterior sentenza foi lida e publicada polo maxistrado don JOSE JUAN BARREIRO PRADO durante a audiencia pública. Dou fe.