Sentencia Social 531/2024...e del 2024

Última revisión
08/04/2025

Sentencia Social 531/2024 Juzgado de lo Social de Vigo nº 6, Rec. 817/2023 de 20 de diciembre del 2024

nuevo

GPT Iberley IA

Copiloto jurídico


Relacionados:

Tiempo de lectura: 14 min

Orden: Social

Fecha: 20 de Diciembre de 2024

Tribunal: Juzgado de lo Social nº 6

Ponente: ALEJANDRO COUSELO BARRIO

Nº de sentencia: 531/2024

Núm. Cendoj: 36057440062024100023

Núm. Ecli: ES:JSO:2024:2861

Núm. Roj: SJSO 2861:2024

Resumen:
ORDINARIO

Encabezamiento

XDO. DO SOCIAL N. 6

VIGO

SENTENCIA: 00531/2024

RÚA PADRE FEIJOO NÚM. 1 ANDAR 16 36204-VIGO

Tfno:886218430-218952-53 Correo Electrónico:social6.vigo@xustiza.gal

Equipo/usuario: LH

NIG:36057 44 4 2023 0005687

CLP CLASIFICACION PROFESIONAL 0000817 /2023

DEMANDANTE/S D/ña: Alejandra

ABOGADO/A:BELEN ALFAYA ROSALES

DEMANDADO/S D/ña:BORDARTRES SL, ADMINISTRADOR CONCURSAL Hugo, FONDO DE GARANTIA SALARIAL

ABOGADO/A:, LETRADO DE FOGASA

SENTENZA

Vigo, 20 de decembro do 2024.

Visto e oído por min, Alejandro Couselo Barrio, Maxistrado Xuíz do Xulgado do Social nº 6 de Vigo, o procedemento nº 817/2023 deste xulgado, cuxo obxecto o constitúe unha reclamación de cantidade, pronuncio a presente sentenza. Foron partes no procedemento:

1.- demandante: Alejandra, que compareceu no procedemento no seu propio nome e interese, defendida polo Avogado don Francisco Javier Abalde Iturbe.

2.- demandados: Bordartres S.L. e a súa Administración concursal Hugo que non compareceron no procedemento no seu propio nome e interese; Fondo de Garantía Salarial, que non compareceu no procedemento no seu propio nome e interese.

Antecedentes

PRIMEIRO.-O día 19/10/2023 a parte demandante presentou demanda no Decanato dos Xulgados do Partido Xudicial de Vigo. Na mesma a demandante, logo de alegar os feitos e fundamentos de dereito que tivo a ben, solicitou que se ditara sentenza na que se estimara a demanda e se lle recoñecera á traballadora a categoría profesional e se condenara á empresa demandada a facerlle pagamento ó traballador da cantidade de 4.599,50 euros en concepto de diferenzas salariais, mailos xuros desta cantidade liquidados ó tipo do 10 % anual.

SEGUNDO.-Admitida a trámite a demanda, sinalouse para os actos de conciliación e xuízo o día 26/11/2024, data na que tiveron lugar e ós que compareceu a parte demandante, quen se ratificou nas alegacións e pretensións que constan na demanda,

Non compareceron as demandadas.

Foi proposta e practicada a proba de documental e a demandante concluíu coma tivo por convinte.

TERCEIRO.-O presente procedemento foi tramitado consonte as normas aplicables.

Hechos

1.-A parte demandante, dona Alejandra, con DNI nº NUM000, veu prestando os seus servizos para a empresa Bordartres S.L. dende o 03/04/2003 coa categoría profesional de Auxiliar.

A traballadora presta os seus servizos cunha redución da xornada do 12,5 %, 35 horas semanais.

A demandante percibía un salario bruto mensual, incluído o rateo das pagas extras, por importe de 1.464,99 euros para a xornada completa (interrogatorio da parte demandada, feitos declarados probados na sentenza firme ditada no proceso de despedimento nº 176/2024 do Xulgado do Social nº 4 de Vigo).

2.-A relación laboral rematou na data 10/01/2024 por causa de despedimento, declarado improcedente ( sentenza firme ditada no proceso de despedimento nº 176/2024 do Xulgado do Social nº 4 de Vigo).

3.-Esgotouse a via conciliatoria previa por medio de acto de conciliación que foi presentado diante do SMAC de Vigo na data 05/07/2023 téndose como intentada (certificación achegada coa demanda).

Fundamentos

PRIMEIRO.-Consonte o contido do artigo 97.2 da Lei Reguladora da Xurisdición Social, os anteriores feitos probados resultan do meu exame e valoración da proba que foi practicada no acto do xuízo, conforme ás regras da san e imparcial crítica, efectuada en relación con cada un dos medios de proba e, fundamentalmente, da proba documental.

A primeira precisión que debemos facer atinxe á pretensión de recoñecemento de clasificación profesional. Entre as partes seguiuse un proceso de despedimento no que foi ditada sentenza, agora firme, na data 16/05/2024.

Malia indicárense nesta sentenza da que tratamos a existencia do presente procedemento e aludir ó instituto da litispendencia, o certo é que é un presuposto indispensable para resolver verbo da pretensión de declaración do despedimento coma improcedente a resolución verbo da categoría da traballadora e o seu salario, porque tales conceptos son esenciais e determinantes tanto á hora de determinar a propia improcedencia (porque a estimación dunha categoria ou salario distintos implicarían unha determinación defectuosa da indemnización recoñecida, ó que, á súa vez conduciría á declaración de improcedencia) e á hora do cálculo da indemnización para o caso de que, coma xa indicamos, o despedimento fora declarado improcedente.

Pois ben, tendo en conta o que antecede, o certo é que, malia coma xa dixemos, aludir á litispendencia, na sentenza citada determinanse expresamente tanto unha categoría coma un salario e, con base a esta determinación se decide a improcedencia do despedimento.

Parécenos evidente que se resolveu nesta sentenza sobre estas dúas cuestións, categoría e salario nun proceso seguido entre as mesmas partes, o que implica que neste procedemento do que tratamos, debamos aplicar o instituto da cousa xulgada.

Tal coma argumenta a sentenza do Tribunal Supremo do 17/10/2013: "2. El recurso no debe prosperar porque la doctrina ajustada a derecho se contiene en la sentencia impugnada. Partiendo sin duda de la doctrina que esta Sala ya consideró unificada desde antiguo (ATS 14-1-1999 ) cuando admitió que " «el debate sobre cuál debe ser el salario procedente es un tema de controversia adecuado al proceso de despido», pues se trata de un elemento esencial de la acción ejercitada sobre el que debe pronunciarse la sentencia" ( STS 12/07/2006, R. 2048/05 ), la resolución ahora impugnada concluye que la determinación del salario del trabajador demandante ya había sido analizada y resuelta por la sentencia firme del despido y que, además, una gran parte de las diferencias reclamadas (recordemos, desde septiembre de 2004 a noviembre de 2006) correspondían a período coincidente con los salarios de tramitación (el despido se produjo el 31-12- 2005, la demanda de despido se interpuso el 25-1-2006 y la sentencia de instancia que declaró la improcedencia es del 19-2- 2006 y la de suplicación que, al desestimar el recurso del trabajador, la confirmó del 8-10-2007: h.p. 1º), sobre los cuales es aún más claro, si cabe, el efecto de la cosa juzgada. Por ello, apreció su existencia y terminó desestimando la pretensión en su integridad.

Según se desprende del art. 400.2 LEC , de aplicación supletoria - DF 4ª LRJS - en el proceso laboral, los efectos preclusivos de la cosa juzgada, igual que los de la litis pendencia, se extienden tanto a los hechos y fundamentos jurídicos aducidos en el proceso previo como a los que en él hubieran podido alegarse; así se deduce también de las SSTS de 7-12-1990 , 3-1-1991 , 25-2- 1993 , 12-4-1993 , 8-6-1998 , 21-9-1998 y 27-3-2000 , igual que del ATS de 14-1-1999 , resoluciones todas ellas citadas en la más reciente STS de 12-7-2006, R. 2048/05 . Doctrina similar se contiene en la jurisprudencia de la Sala 1ª de este Tribunal: TS1ª, por todas, 6-5-2008, R. 594/01 , 29-9-2010, R. 594/06 , citadas ambas en la más reciente de 26-11-2011, R. 93/08 , aunque en esta última el orden civil parece matizar que ha de tratarse de "una misma acción".

Y, desde luego, como ya hemos adelantado, en contra de lo que al respecto decía erróneamente la sentencia referencial, de la misma forma que no hubo acumulación indebida en el proceso inicial de despido, en el que el aquí demandante ya articuló simultáneamente su pretensión sobre cesión ilegal (posibilidad perfectamente reconocida también por esta Sala: STS 14-10- 2009, R. 217/09 ), tampoco hubiera habido acumulación indebida, incluso antes de la entrada en vigor del actual art. 26.3 de la LRJS , si en ese mismo litigio sobre el despido hubiera reivindicado el salario que consideraba normativamente correcto, tanto a los efectos de la determinación de la pertinente indemnización y los salarios de trámite como a cualquier otro efecto futuro. Esa determinación salarial, pues, enjuiciada y resuelta ya en la sentencia de despido, tal como acertadamente decidió la resolución impugnada, produce el efecto positivo de cosa juzgada".

Xaquelogo, non podemos variar neste procedemento nin a categoría da traballadora nin o salario que lle correspondía.

SEGUNDO.-Para a resolución da controversia da que tratamos compre termos en conta que os artigos 26 e seguintes do Estatuto dos Traballadores determinan o dereito do traballador a percibir o salario establecido en troques da súa prestación de servizos.

Á vista do contido do escrito de concreción de cantidades demandadas, axeitado ó contido da sentenza de despedimento que vimos de citar, compre estimarmos a demanda na cantidade total de 4.306,21 euros, dos que 484,34 euros se corresponden co plus de absentimo do segundo trimestre do 2022, 935,02 euros en concepto de pagar extraordinaria de decembro do 2022, 440 euros en concepto de plus de incentivos do ano 2023, 509,29 euros en concepto de plus de absentismo do primeiro semestre do 2023, 963,53 euros correspondentes á paga de convenio e 974,03 euros correspondentes á paga extraordinaria do mes de xullo do 2023.

Dado que a empresa non probou o seu pagamento, coma lle atinxía a teor do contido do artigo 217 da Lei de Axuízamento civil, debe ser condenada ó pago.

Dado que estas cantidades constitúen salario, devengarán xuros moratorios liquidados ó tipo do 10 % anual.

A Administración concursal deberá estar e pasar polo contido desta resolución.

No que atinxe ó Fogasa, compre absolvérmolo, sen prexuízo das súas responsabilidades subsidiarias consonte ó artigo 33 do Estatuto dos Traballadores.

TERCEIRO.-Contra a presente resolución cabe interpor recurso de suplicación (tal como establece o artigo 191.1 da Lei Reguladora da Xurisdición Social), porque a pretensión exercitada fronte á demandada supera os 3.000 euros, do que se advertirá ás partes.

DAQUELA

Fallo

ACOLLO a demanda presentada por Alejandra contra Bordartres S.L., o Administrador concursal Hugo e o Fondo de Garantía Salarial.

CONDENO a Bordartres S.L. a facerlle pagamento á demandante da cantidade de 4.306,21 euros, mailos xuros da mesma liquidados ó tipo do 10 %.

A Administración concursal deberá estar e pasar polo contido desta resolución.

ABSOLVO ó Fogasa.

Notifíquese a presente resolución ás partes, facéndolles saber que non é firme e que contra a mesma cabe recurso de suplicación para ante a Sala do Social do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.

Así, por esta a miña Sentenza, pronúncioo, mando e asino.

Fórmate con Colex en esta materia. Ver libros relacionados.